Onderweg is het een groot feest, je wordt door iedereen aangemoedigd, geweldig, na 30 km zie je ineens allemaal mensen wandelen of aan de kant staan met kramp....

Zaterdagochtend vertrokken Eddie en ik met de trein naar Rotterdam. Eindelijk was het zover, na weken van voorbereiding eindelijk de marathon lopen.
Toen we aankwamen in Rotterdam was het al gezellig druk. Op dat moment was de kids run, ik heb eerst maar even mijn startnummer enz opgehaald.
Na wat te hebben rondgekeken gingen we naar ons hotel, we logeerden allemaal in het Maritiem hotel. Toen we er aankwamen troffen we direct Erik en Monique,
die waren er al. Omdat we niet de hele avond nog wilden rondslenteren op zoek naar een pastamaaltijd besloten we maar in het hotel te gaan eten met z'n viertjes. De dagschotel was eigenlijk wel makkelijk te raden; spagetti. Peter kwam later met de trein omdat z'n dochter mocht afzwemmen dus die ging met z'n vrienden in stad wat eten.
Slapen was niet echt makkelijk hoor, het was bloedheet op de hotelkamer maar gelukkig heb ik vanaf een uur of 1 tot 5 uur 's ochtend nog wel geslapen: een kort nachtje dus.
Om half 6 het ik Lianne maar even geappt, die moest nu toch wakker worden want ze kwam samen met mijn vader en Iris naar Rotterdam.
Om 7 uur gingen met elkaar ontbijten en om half 10 spraken we af om naar de start te gaan, toen kreeg ik toch wel kriebels hoor, we liepen met elkaar naar de startvakken.
De mannen gingen allemaal met elkaar in vak D, ik had me ingeschreven voor vak F. Het is toch lastig in te schatten wat je eerste marathon tijd zal worden.
Toen ik net in het startvak stond zag ik Lianne ook al met Opa en Iris, leuk dat ze er op tijd waren! Het adrenalinepeil begon behoorlijk op te lopen, ik besloot rustig weg te gaan, snel lukt ook niet eens want het is enorm hoeveel mensen er lopen. Het begin gaat heel lekker maar ik denk maar steeds blijf nou maar rustig lopen Carla je bent er nog lang niet. Onderweg is het een groot feest, je wordt door iedereen aangemoedigd, geweldig, na 30 km zie je ineens allemaal mensen wandelen of aan de kant staan met kramp, er zijn er nogal wat die het moeilijk krijgen, gelukkig blijft dat mij bespaard, en ik loop lekker door, gezellige muziek en bandjes onderweg, en dan ben je zomaar op 40 km, nog maar ruim 2 te gaan,en als je dan de Coolsingel op gaat en de finish ziet en al die mensen rijen dik dan geeft dat wel een supergoed gevoel, daar heb je het allemaal voor gedaan, weken lang kilometers trainen.
Een heerlijk gevoel die grote medaille om: het is me gelukt!

We hadden het hotel nog tot vijf uur dus samen zijn we weer naar het hotel gegaan, even met Peter gesproken die was natuurlijk ook helemaal tevreden met z'n pr, Erik was al naar huis.
Samen met mijn supporters zijn we nog even gaan eten in de stad en daarna met een heel goed gevoel weer richting Groningen.
Ik vond het een geweldige ervaring! Van Lianne en Anton kreeg ik een sportmassage aangeboden dus om half 11 vanochtend stond Marit voor de deur: een massage aan huis beter kun je het toch niet krijgen!
Nu eerst lekker nagenieten en goed herstellen.  
 
Groeten Carla

Recente afbeeldingen op Instagram @loopgroepbedum

LB-Chat

webredactie : Zondag 27 juni: LB-duurloop vanaf Winsum.
1 week geleden
webredactie : Welkom op de vernieuwde website per 11 juni!
1 week geleden

Herstel

Het Weer

LB-Twitter



Meld je hier aan!

Inloggen voor LBers