Verslagjes: Dam tot Damloop, 19 en 20 september 2009

Géén André Hazes gehoord en toch (dubbel) klappen??? Hoe kan dat....

En.... wat een sfeer en entourage, echt kippenvel.

Lees het zelf!

Verslagjes van Edward en Heino

Edward

Vandaag de dam tot damloop by night, Omdat het de 25ste keer is, is er behalve de wedstrijd op zondag met 40.000 deelnemers, ook een 
avondloop op zaterdag met een 20.000 deelnemers. Alle deelnemers hebben een speciaal t-shirt gekregen om in te rennen. Bedoeling is dat 
er onderweg allerlei lichteffecten zijn en de deelnemers zelf ook zoveel mogelijk lichtgevende attributen dragen. Helaas start ik al om 
18:40, en dan is het nog licht. Vanessa is nog niet helemaal beter en is thuis gebleven.

 

Het plan is op rond de 4:00 per km te lopen. Tussen de start van het startvak voor mij en mijn vak zit 10 minuten. Maar bij het uitkomen 
van de ij-tunnel kom ik al in de drukte terecht. Ben nog maar 2 kilometer onderweg. Zigzaggend door alle paarse shirtjes heen probeer 
ik mijn tempo vast te houden. In Amsterdam Noord is iets minder publiek dan op zondag, maar misschien komt dat omdat ik vroeg start. 
Maar vergeleken met de meeste wedstrijden is er veel publiek.  De partytentjes staan in de tuinen en de muziek staat hard. Dit keer 
helaas geen André Hazes gehoord. Er staan ondanks dat het nog licht is hier en daar wat kaarsjes en fakkels. Ook de blacklight van de nike 
zone staan al aan maar hebben nog niet echt effect.

In een bocht rond de 7 km stap ik in een gat in het asfalt en mijn voet klapt dubbel.  Ik hoor de lopers om mij heen schrikken. Ik val 
nog net niet. Voel pijn in mijn been en probeer te bedenken wat ik ga doen. Stoppen is wel verstandig maar het is nog maar een kleine 9 
kilometer. En ik heb al zo weinig kilometers gemaakt de laatste weken. 
En om nou ook achter op een scooter te finishen zoals Vanessa een paar week geleden lijkt me ook niet een optie. Ik ren door en het gaat wel 
redelijk. Na de 10 kilometer begint het toch wel pijn te doen en ik vertraag iets. Ik drink wat bij een drankpost en wandel enkele meters. 
Twijfel. Doorgaan? Ik ga tegen beter weten in door. Eenmaal in Zaandam aangekomen staan er zoveel mensen langs het parcours, dat ik de pijn 
niet meer voel en ren in een redelijk tempo naar de finish. 1:06:24 klok ik.

Toch maar even naar de EHBO post om het te laten koelen. Na het koelen wordt mijn voet netjes ingebonden. Als ze horen dat ik naar Groningen 
moet rijden vragen ze bezorgd of ik zo wel kan rijden. Gelukkig heb ik een automaat en heb ik mijn linkerbeen helemaal niet nodig. En ja ik 
ben daarna naar de friettent gestrompeldSMILEYS_SMILE=


Heino

Zondagmorgen 20 september om 8.45 uur vertrokken uit Ten boer samen met Jeannette. We hadden ons in Mei ingeschreven als bedrijvenloop van mijn werk voor dit evenement.  Er is tussentijds  veel gebeurd met Jeannette, maar ze wilde het toch maar proberen, haar eerste wedstrijd sinds lange tijd.

Met de auto naar Almere waar we ons verzamelden met de andere lopers van autobedrijf Dijkstra, vanaf daar met de trein naar Amsterdam.

Daar aangekomen was het een drukte  van belang, echt helemaal gaaf, plassen tegen de muur, verkleden op straat etc. Vervolgens de andere Citroën collega lopers opgespoord en met elkaar op de foto.
Van de fotograaf naar het startvak, Jeannette en ik hadden startnummer 22008 en 22009, wachtende op het startschot, sfeer zat er goed in met elkaar zingen en de wave doen om de laatste minuten van het wachten te volbrengen.

Eindelijk het was zover, we konden vertrekken.  Ik had de opdracht van Trees en Henk  gekregen om bij Jeannette te blijven, onder het motto samen uit samen thuis.

We gingen rustig van start, na 1.5 km met elkaar de IJ-tunnel in. De sfeer was uitstekend  er werd geschreeuwd en gezongen,  door zuurstofgebrek  werd het steeds stiller aan het eind van de tunnel.

We liepen rustig door het afwisselend parcours  genietend van de sfeer en de omgeving, veel mensen, heel  veel  mensen met muziek,  (André Hazes, wij wel  Edward)  en muziekbandjes aan de kant  om ons aan te moedigen. Veel verzorgingsposten en geïmproviseerde douches, dit was erg lekker want het was warm, erg warm.

Na 10 km lieten wij onze collega’s achter en gingen er vandoor. Jeannette had de pas er goed in en genoot erg zichtbaar, lang geleden dat ik dat had gezien.

Deze kilometers  gingen steeds harder en harder. In Zaandam aangekomen stonden  de mensen rijen dik, wat een sfeer en entourage, echt kippenvel.

Samen hand en hand over de finish gekomen in een tijd van 1.34.22. Super voor deze dag.
Na ontvangst van een grote medaille en een jubileumboek, een douche opgezocht, lekker fris weer met de trein naar Almere en vandaar met de auto terug naar Ten Boer waar wij om 20.45 uur aan kwamen.

We kunnen terug kijken op een goed georganiseerd evenement waar 35000 atleten en 1700 vrijwilligers op de been waren.


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst