Verslagje Slachtemarathon, 4 juni 2016
Geschreven door Peter   
 De vierde postzegel

Slachte2016-postzegels

Boven een schuur hing 't bord: 'STARTVAKKEN'. Helemaal begrijpen deed ik dat niet. 'Wat heb jij gedaan?' zegt Erik, 'Heb je onder de douche gestaan zo nat ben je' Het zouden de zwaarste 12km gaan worden in mijn marathoncarrièrre..... die vierde postzegel moet ik hebben...


De 5e Slachtemarathon

Het is nu een week geleden: mijn finish in de 5e editie van de Slachtemarathon. Soms is het beter om een verslagje wat later te maken, om het even te laten bezinken. Deze editie van de Slachtemarathon was er ook een om even te laten bezinken, daar zijn alle deelnemers het wel over eens. 
Even terug naar de eerdere edities: behalve die van 2000 heb ik alle drie edities voltooid. In al die deelnames was ik bijzonder tevreden over mijn prestatie. In 2004 liepen we naar de Waddenzee en er stond een prak wind. Toen liep ik probleemloos onder de 3u30 en ook toen lukte het ondanks dat ik slechts 4 weken er voor in Mainz de marathon gelopen had. In die tijd keek ik op naar atleten als Siep Brink. Het is een van de weinige keren dat Siep en ik samen in een marathon gestaan hebben. Ik weet nog dat hij na afloop zei: 'ik heb 20km lang je rug gezien, maar kon niet bij je komen'. In 2008 startten we vanaf de Waddenzee. De bussen vanaf Sneek hadden problemen om op tijd bij de start te komen. Die start was chaotisch. Ik had in het tweede gedeelte een inzinking. We finishten in het sfeervolle Raerd, genoten van de zon en dronken na afloop bier in Sneek en in de tuin te Zuidwolde. Vier jaar geleden waren de weersverwachtingen niet best. Toch bleef 't tijdens de run grotendeels droog. Het onverharde gedeelte voor Achlum was haast niet te doen, maar gelukkig had ik Ger als gids, die ons beiden mooi langs alle blubber loodste. Het laatste stuk was weer tegenwind.  

Slachte2016-1-klein

Net als in 2008 was de start opnieuw bij de Waddenzee. De bussen vertrokken nu vanaf Raerd vanaf 04:55. Dat betekent om 02:30 uit bed en 03:15 op pad. Inmiddels vaste marathonloopmaat Titus, Petra en Erik en PeterP reden met me mee. Onderweg kwamen we  tot de conclusie dat dit wel eens de auto van 3u45min zou kunnen worden, en achteraf gezien had ik daar direkt voor moeten tekenen. Bij Raerd werden we bij de rotonde vriendelijk welkom geheten door een verkeersregelaar, die keek of we wel voor de run kwamen. Waar anders voor op dit tijdstip? Met man en macht was er gedurende de nacht gewerkt om de weilanden enigszins begaanbaar te krijgen, want Raerd e.o. was getroffen door een wolkbreuk. Petje af voor hun inspanningen. Het kon echter niet voorkomen, dat we reeds voor de bus natte sokken hadden. Met de bussen was 't puik geregeld: nauwelijks wachttijd. We zagen een prachtige zonopkomst in de bus en op de waddendijk. De temperatuur was al ruim 16 graden als we naar de loods toeliepen. Daar troffen we de meeste andere LBers aan, alleen Jogchum en Rinze heb ik daar niet gezien. Boven een schuur hing 't bord: 'STARTVAKKEN'. Helemaal begrijpen deed ik dat niet. De tassen werden keurig op nummer in kratten gezet. Goed georganiseerd (kan de 4-mijl nog wat van leren). Uiteraard nog even een laatste pitsstop. Ik loop nog wat rond en als we om 6:15 uur dringend verzocht worden naar de start te gaan wordt het me pas duidelijk: de start vindt plaats IN de schuur. De andere LBers ben ik dan al kwijt. Ook pacingballonnen zie ik niet. Die staan in de schuur. Er is geen doorkomen aan. Met mijn Kodakfototoestel maak ik nog wat foto's-boven-t-hoofd, maar ik zie in de schuur geen ballonnen. Dan maar achteraan sluiten. Als het startschot klinkt snelt Erik Negerman als eerste de schuur uit even later gevolgd door de eerste ballonnen van 3u15. Inmiddels begeef ik me langzaam de schuur in. Er is een gaatje naar links, langs een hek. Even voorpiepen. Er zijn geen LBers meer te vinden en alleen de ballonnen van 5uur zijn er nog. Dan toch maar starten. Vergeet even mijn Garmin in te drukken, omdat ik te druk ben met foto's. De eerste 4 km gaat over een smal weggetje. Er is geen doorkomen aan. Met 'snelle loper(s) links' probeer ik toch wat ruimte te krijgen, anders is het me toch echt te langzaam. Op weg naar de Slachtetil passeer ik de ballonnen van 4u30, 4u15, 4u. De witte ballonnen van 3u45 met PeterP en Erik lopen nu een paar 100m voor me. Na de Slachtetil komt een stuk grasland. Hier passeer ik Jogchum en ga verder met inhalen. Ik hoop bij die witte ballonnen Titus en Petra te treffen om dan als quintet te kunnen finishen in 3u45 (of sneller?).

Slachte2016-2

Het zal bij km 6 geweest zijn als ik aansluit bij de groep. Maar geen Titus en geen Petra. Ik kan het tempo nu even laten vieren en lekker herstellen in de groep. 'Wat heb jij gedaan?' zegt Erik, 'Heb je onder de douche gestaan zo nat ben je'. Het was me zelf nog niet opgevallen, maar mijn shirt plakt inderdaad aardig op mijn rug en mijn pet is ook kledder. Op 10km kom ik door in 50min. Dat is zeker niet te langzaam voor 3u45. Ik blijk al ruim 2 min goed gemaakt te hebben op die afstand. Eigenlijk is dat niet zo heel slim. Ik informeer nog even of ze Titus ook gezien hebben: 'Die loopt vlak voor ons'. Hoe ver ik ook kijk, ik kan hem niet zien en heb ook niet zo veel zin om voor deze groep te gaan lopen. Na even op adem gekomen te zijn, sluit ik me aan bij Peter en Erik. Het is erg leuk om even 'pacer' te spelen, maar de echte pacers zijn natuurlijk die andere twee. De tijd dat ik een groep van 3u45 kon pacen is al lang voorbij. In het dorp Achlum is groot feest: mooi versierd en veel publiek. Kippevel. Ik maakt er foto's en een filmpje. Genieten op en top. Het tweede stuk onverhard komt er nu aan. Gelukkig ligt dat er veel beter bij dan vier jaar geleden. De schoenen blijven zelfs schoon. Het is wel een lang stuk, langer dan ik me kon herinneren. Inmiddels loopt te temperatuur op. Was het bij de start 16 graden, ik schat dat het nu al 25+ is. Samen met de wind in de rug voelt het nog veel warmer aan. De doorkomst op de halve is voor mij 1u50. Is wel iets te snel, maar ook weer niet tĂ©.  Wat me wel zorgen baart is dat mijn hartslag aan de hoge kant is. Dit komt ongetwijfeld door de temperatuur.

Gewoon lekker in de groep blijven, dan komt het wel goed. Had ik aanvankelijk 't idee om eventueel na 25km te gaan versnellen, dat leek me nu geen verstandig plan. Sterker nog, ik krijg toch wat moeite de groep te volgen. Als Erik nog op me wacht en prachtige foto's maakt bij de brug, moet ik toch een gaatje laten vallen. Jammer maar helaas. Soms krijg ik nog wel een tweede adem, maar daar reken ik vandaag niet al te veel op. Vanuit 't niets komt Jan Schipper me achterop. Hij blijkt helemaal achterin gestart te zijn en Petra ook. Met zijn tempo is niet mis, in tegendeel. 'De 3u45 groep loopt vlak voor me', vertel ik hem. Ik wens hem succes en vergeet een foto te maken. Mijn Kodak heb ik inmiddels opgeborgen, want als het er op aankomt, dan wil ik niet meer afgeleid worden door het maken van foto's. Bij 26km neem ik een goede drankstop. Mijn benen voelen best zwaar en dat is echt geen goed teken. Ik kom wel weer op gang, maar 5min30/km is niet meer haalbaar. 'Gewoon doorlopen, dan kom je er van zelf', praat ik in mij zelf. Die 750km trainen moet toch echt wat gaan opleveren. Op 30km heb ik 2u41. Niet verkeerd, uurtje er bij en 4 uur moet haalbaar zijn. Natuurlijk weet ik al dat het een zware dag gaat worden, en dat die 4 uur een zware dobber gaan worden. Ik zie bij de 30km al een bezemwagen staan, maar die 12km moeten toch te doen zijn.
Het zouden de zwaarste 12km gaan worden in mijn marathoncarrièrre.
Zo maar uitstappen doe ik niet, als ik geen blessure en het niet zwart voor de ogen wordt, ga ik door, die vierde postzegel moet ik hebben. Inmiddels komen Rinze en Petra mij ook al voorbij. Wie komen me eigenlijk niet voorbij? Het voelt alsof ik lood in de schoenen heb. Bij elke drankpost gooi ik water over mijn pet ter verkoeling. Drinken helpt niet meer, dat levert alleen maar ballast op. Af en toe roep ik woorden, die ik hier niet ga herhalen. Gelukkig ziet trainer Ben me niet! Dit is geen hardlopen meer, maar joggen/wandelen. Bij het laatste onverharde stuk krijg ik toch weer even de geest: door de afwisseling kan ik weer een aardige cadans vinden. Maar doordat er zoveel vette klei ligt, worden de schoenen, die toch al zwaar aanvoelden, nog zwaarder. De pacer van 4uur is me inmiddels ook al gepasseerd, en hij kon 't tempo ook niet volhouden. Even later komen de ballonnen 4u15 me voorbij. Ik kijk al lang niet meer op mijn Garmin, want de eindtijd boeit me echt niet meer.

Wel kijk ik af en toe achterom. Ik ben een beetje bang dat ik voor de tweede maal gepasseerd zal worden door een loopster uit Leens. De eerste keer was dat in Diever. Toen had ik mijn dag niet. Gelukkig blijft me dat vandaag bespaard: zij doet niet mee. Rond km 40 komt Dick langszij. Ook hij heeft 't zwaar, maar hij heeft in de voorbereiding ook minder kilometers kunnen trainen. Samen maken we het beste van de laatste kilometers. Hij spoort me aan te blijven lopen, maar dat lukt me echt niet meer. Raerd komt in beeld, maar wat kunnen 2km nog ver zijn. Nu lach ik er om, maar een week terug….? Bocht naar rechts, hekken voor de toeschouwers, die staan er gelukkig niet, zo wil ik ook niet gezien worden. Nog 500m, even stoppen nog, want ik wil hardlopend over de streep. Dat lukt! Gelukkig hoor ik gelijk mijn naam! Mijn loopgroepmaatjes zijn ook allemaal binnen, behalve Jogchum hoor ik.

Slachte2016-3

Een blikje drinken, een bankje, even zitten, lukt niet echt, even liggen in het gras, heerlijk, ogen dicht, mijn maag protesteert, bekend verschijnsel, het is warm, ik heb 't warm, tas ophalen, schaduwplekje zoeken, maag blijft vervelend, en ik ben de chauffeur: hoe moet dat nu, Petra moet nog post bezorgen, Stefan loopt zo maar 3u12: hoe doet ie dat,  Edward 3u19, Titus heeft 10min bij de EHBO gezeten voor zijn kuit, Petra net boven de 4uur, Jan loopt onder de 3u40, hoe kan hij dat, de topper, we zijn allemaal toppers, TE HEET, dat was het echt, zo blij dat ik gefinisht ben, zo blij, mijn maag blijft protesteren, en daar is maar Ă©Ă©n oplossing voor (….), HET HELPT, ben weer de ouwe, droge kleding aan en op weg naar de auto, met VIERDE postzegel, stapvoets rijdend naar de weg i.v.m. strompelende hardlopers haha, ik heb zin om even heerlijk gas te geven, we zijn allemaal uitgelaten in de auto, want we hebben 't gewoon geflikt: de 5e Slachtemarathon, pacers Peter en Erik, 3u45, dat doen ze gewoon,  Titus, voor het eerste boven de 4 uur, en Petra, die nog voor twee wijken post moet bezorgen, wat 'n kanjer, en mijzelf: een onvergetelijke (langzame) vierde Slachtemarathon, je kunt nog zo veel trainen, het garandeert niets, en al helemaal niet op de magische 42km, het doet iets met je lichaam, wat je niet echt kunt trainen, en al helemaal niet bij deze temperatuur, ongeveer helft van de 362 mannen 50+ nog achter me (187e), hoe kan het, het was dus ECHT zwaar, en niet zo'n beetje, veel uitvallers, bijna 500 niet over de finish gekomen.

Als Titus en ik in Zuidwolde zitten en al menig biertje gedronken hebben, krijg ik de zoute nootjes nog niet naar binnen: een te droge mond, en dat na al die biertjes? Hoe kan dat? En toch was 't zo!

Als ik het nu niet opschrijf, weet ik dat over 4 jaar niet meer, of over 2 jaar: want dan is er een extra editie. Ik weet nog niet of 2018 opnieuw een Slachtejaar gaat worden. Deze editie heb ik  nu nog niet verwerkt. In ieder geval is er in 2016 nog een revanche, daar zijn Dick, Titus en ik het al over eens: de 20e  Berenloop, hopelijk voor mijn de 14 hele marathon op Terschelling in een nieuwe leeftijdsklasse.

Groet,  
Peter

N.B. Op de donderdag er na een extra lange herstelloop in Harkstede met collega Antje. Ging puik, de benen doen 't nog. Niets geforceerd, niets beschadigd. Goede beslissing geweest rustig te finishen. Ook Jan en Erik zijn er om rustig (?) te herstellen.

Reacties (5) Geen reacties meer mogelijk
1 zaterdag 11 juni 2016 21:30
Remko
Was het nou overwinnen of overleven? SMILEYS_WINK Hoe dan ook, het was een topprestatie! En mooi en levendig geschreven Peter!
2 zaterdag 11 juni 2016 22:40
Ans van der Meer
Respect Peter, mooi verhaal! Volgende keer gaat het vast beter, je had je dag niet en het was extreem warm.
3 zaterdag 11 juni 2016 22:58
Dick Huizing
Het was mijn 3de postzegel en ik moest ook alles uit de kast halen om die te behalen. Het was mijn zwaarste marathon ooit. Maar dat kwam hoofdzakelijk door de te geringe voorbereiding. Peter had zich goed voorbereid maar kon ook zijn doel niet bereiken. Ik denk zelf dat de warmte en de vroege tijdstip ook een grote rol meespeelde. Peter een leuk verslag en ik sluit me hier helemaal bij aan. De volgende marathon gaan we er weer vol tegen aan. SMILEYS_RAZZ
4 zondag 12 juni 2016 13:29
ErikvD
Een hele diepe buiging Peter !
Aan de voorbereiding was niks mis, geen regenstralen maar (te)veel zonnestralen speelden jouw
parten , toch bleef je doorgaan , vechten voor elke meter! SMILEYS_TWISTED_EVIL Bij binnenkomst moest ik
wel even aan het Henk Kramer (loopLeeuwarden)effect denken, maar gelukkig viel dat nog wel mee.
Respect, deze zegel heb je dik verdiend SMILEYS_EMBARRASSED SMILEYS_EXCLAMATION
5 zondag 12 juni 2016 17:08
tante Truus
Geweldig Peter wat een prestatie! Op jou leeftijd hangen er heel wat op de bank met een zak chips SMILEYS_LAUGHING

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst