Hardloop4daagse, Apeldoorn, 60/100 km, 6-9 juni 2014

Edward en Vanessa opnieuw in Hardloop4daagse
Edward finisht als 5e bij de M40 (7e overall)

Hardloop4faagse 7juni
Foto (2e etappe) : Harry Stens met dank, meer foto's
Edward en Vanessa maken er opnieuw een echt hardloop-Pinksterweekend van!
Zij doen mee aan de Hardloop4daagse te Apeldoorn. Dat betekent voor beiden : 100 km in 4 dagen als dat lukt..
Lees o.a. bij de chat berichtjes van Edward over deze happening.
Succes!! Het is wel erg warm....

Edward Pechler netto (in 2013, 2012)
vrijdag: 17.1 km, etappe 1 1:08:03 (1:05:42,1:12:03)
zaterdag: 20.5 km, etappe 2 1.25.17 (1:22:10, 1:28:46)
zaterdag: 14.56 km, etappe 3 1:05:27 (57:09, 1:04:54)
zondag: 8.4 km, etappe 4  33:08 (31:42, 35:03)
zondag: 19.12 km, etappe 5  1:25:39 (1:17:44, 1:26:35)
maandag: 20.32 km, etappe 6  1:30:34 (1:23:03, 1:32:46)
Totaal 5e M40, 7e overall  7:07:23 (6:37:37, 7:20:04)
Vanessa Wuijster
(2013) 
vrijdag: 17.1 km, etappe 1 1:40:03 (1:32:36)
zaterdag: 20.5 km, etappe 2 13,5 km gedaan


Link naar de website


KLIK voor vergroting.

Ik maak me geen illusies en weet dat ik op deze korte afstanden niet meer de snelheid heb die ik vorig jaar had.
Het is mijn laatste trainingsimpuls voor de bergen...........

Lees verslagje van Edward>>>
De hardloop4daagse. Een uniek evenement in Nederland. Puike organisatie en mooie etappes door de Veluwe. Dat is even wat anders dan het lege vlakke Groningse landschap. Voor de derde keer sta ik aan de start van de honderd kilometer. Zes etappes in vier dagen met een unieke tijdrit op zondagochtend. Het weer is zoals het eerste jaar dat ik mee deed. F*ck*ng warm. Vorig jaar was het rond de twaalf graden en hadden we het 's nachts koud in ons tentje. Nu is het meer richting de dertig graden en hebben we ons tentje ingeruild voor een camper. De camping waar veel van de lopers verblijven is geen officiële camping maar een voetbalveld van de plaatselijke voetbalvereniging. Dat betekent dat er behalve de kleedkamers met douches van de voetbalvereniging geen speciale campingvoorzieningen zijn. Wel zijn er drie extra toiletten op het veld geplaatst. Wat ik een voordeel vind is dat er geen openbare lijkverbranding is toegestaan. Veel bekende gezichten op de camping. Concurrenten van mij die wel in vorm zijn zoals de plaatselijke favoriet Dick Elzinga, die ik vorig jaar nog ver achter me liet, vertelt me dat hij in bloedvorm is. Filip, die ik vorig jaar niet kon bijhouden is er ook weer. Ik maak me geen illusies en weet dat ik op deze korte afstanden niet meer de snelheid heb die ik vorig jaar had. Het is mijn laatste trainingsimpuls voor de bergen.

Vanessa maakt zich zorgen over haar vorige week opgelopen blaren. Ik stel haar gerust en zeg dat ze het altijd proberen kan. Beetje sporttape en blarenpleisters en gaan.
4daagse 2 klein

De eerste etappe is op vrijdagavond om half acht  en vertrekt van de camping en finisht op de camping. Ik ben benieuwd wat ik kan op 17,5 km. Ik merk al snel dat de jongens waar ik vorig jaar met gemak meeliep nu al snel uit het zicht verdwenen zijn. De hardloop4daagse is juist zo leuk omdat er een klassement wordt bijgehouden waardoor je geprikkeld wordt om je plaats te verdedigen of te verbeteren. Na vanavond weet ik wie ik in de gaten moet houden. Het lopen gaat moeizaam omdat ik toch sneller wil dan ik op dit moment kan. Deze korte afstanden beheers ik niet meer.  Het is erg warm en door het heuvelachtige gebied begin ik na tien kilometer aardig weg te zakken. Met veel moeite weet ik er nog een beetje snelheid in te houden en finish ik een kleine drie minuten langzamer dan vorig jaar.
Vanessa komt niet al te blij de finish over en heeft last van haar voeten en de warmte en wil niet meer. Ze heeft met een collega gelopen die een losse etappe meeloopt. Ik probeer haar over te halen om, na wat extra blaren behandelingen, toch morgen te starten.
Zaterdagochtend elf uur is de tweede etappe.  Vanessa besluit op het laatste moment het toch te gaan proberen. We gaan op de mountainbike . Na  zeven kilometer fietsen zijn we bij de start. Deze etappe gaat hoofdzakelijk door het bos, verhard en onverhard. Erik uit Rotterdam is gisteren vlak achter mij gefinisht en is in mijn categorie een concurrent. We lopen het eerste stuk dan ook samen. De temperatuur kruipt weer richting dertig graden. Ik los hem pas in de laatste kilometer en pak weer een paar seconden op hem. Als ik sta na te praten hoor ik de organisatie druk praten over een deelneemster die niet verder kan maar ergens staat waar geen auto kan komen. Ik denk meteen aan Vanessa en bij navraag blijkt het inderdaad om haar te gaan. Samen met iemand van de organisatie fiets ik naar haar toe. Valt niet mee mountainbiken door de bossen na twintig kilometer gerend te hebben. We rijden het parkoers in tegengestelde richting en bij 13,5 km zien we haar zitten. Ze heeft geen puf meer om verder te lopen. De vrijwilliger geeft haar zijn mountainbike en rent zelf met ons mee naar de dichtstbijzijnde plek waar ze met de auto opgehaald kan worden.
Ik kan haar niet overhalen om die avond de derde etappe te gaan rennen en ze blijft lekker op de camping. Ik lift met Filip mee naar de start voor een etappe van ruim 15 kilometer. Hier ging ik vorig jaar heel erg kapot doordat ik mij te sterk voelde en de eerste tien kilometer met Filip, die een maatje te groot was, meeging. Nu voel ik me zwak. Superzwak. Ik wil slapen. Als het startschot valt zie ik mijn concurrent Erik er vandoor gaan. Ik heb geen kracht om ook maar in de buurt te blijven. Het is ongelooflijk warm. Ik kom nauwelijks vooruit. Het liefst sluit ik mijn ogen om te gaan slapen onderweg. Na een kilometer of zeven word ik door Ilonka, de eerste vrouw, ingehaald. Ik kan niet aanhaken en word constant ingehaald. Ook Lydia Doornbos komt me voorbij. Ondertussen loop ik met Arnold, die mijn directe concurrent was toen ik voor de eerste keer meedeed. Arnold die al 5 keer Winschoten heeft gelopen en ook dit jaar van de partij is probeert mij te motiveren. "Denk dat dit de laatste tien kilometer van Winschoten zijn. Dan heb je nog genoeg snelheid om makkelijk onder de negen uur te finishen". Het lukt om Lydia weer in te halen en ik laat me op sleeptouw nemen door Arnold. We pikken nog de eerste dame  van de 60 kilometer op, maar ik moet in de laatste kilometer toch echt lossen. Ik ben kapot. Dik acht minuten langzamer dan vorig jaar en toen was het mijn slechtste etappe. Mijn concurrent Erik loopt meteen 5 minuten op mij uit.
Ik probeer om vroeg te gaan slapen maar echt vroeg lukt niet. Zondagmorgen moet ik om 10:27:30 starten voor mijn tijdloop. Erik 30 seconden later. De etappe is geheel onverhard met een paar heftige klimmetjes. Maar 8,5 km moet te doen zijn. Het miezert een beetje en dat is wel ff lekker. Als we op de mountainbike halverwege de start zijn realiseer ik me dat ik andere schoenen heb aangedaan voor de korte etappe maar vergeten ben om de championchip ook te wisselen. Snel weer terug racen naar de camping. Met nog tien minuten te gaan komen we aan bij de start. Voor ik het weet sta ik in de paardentrailer en mag ik op jacht naar Jasper, een senior die ik gisteren ondanks mijn slechte dag in de laatste kilometers heb ingehaald. Hij had het nog zwaarder dan ik want hij moest zelfs wandelen. Ik voel me wel weer fris en ontdek dat ik met deze lichte schoenen beter op techniek kan lopen. Als ik dertig seconden na Jasper mag starten zie ik hem nog lopen. Die moet ik inhalen. Na 3 kilometer kom Zac Freudenburg me als een raket voorbij. Wat mooi om te zien hoe het echt hoort. Hij gaat zonder twijfel het record breken. In Groningen is er een cross naar hem vernoemd. Hij is lid van het Amerikaanse mountainrunning team en wint eigenlijk elke trail met overmacht. Ik kom zelf telkens dichter bij Jasper en haal hem zelfs in. In de laatste kilometers hoor ik Dick en Filip achter mij. Ik geef nog wat gas. Voor mij zie ik Lydia. Zou ik die nog kunnen inhalen voor de finish? Dat lukt net niet maar Dick en Filip hebben me niet meer ingehaald. En ik heb zelfs een minuut teruggepakt op Erik.
Zondagmiddag vijf uur is het alweer tijd voor de vijfde etappe. De start is in een dorp met drie inwoners en honderden schapen. De schapen zijn speciaal voor ons eerder van de heide gehaald. Het is weer erg warm. Het eerste stuk gaat naar beneden maar daarna is het klimmen geblazen in de volle zon over de zandpaden van de heide. Ik blijf bij Erik lopen en hoop hem ergens te kunnen lossen om die paar minuten nog goed te maken. Maar zodra we in het zand komen gaat juist Erik ervandoor. Ik leg me erbij neer en ga genieten van de omgeving. Die 4e plek ben ik kwijt. Ik heb geen kracht om verder te strijden. Het lopen gaat best lekker alleen niet meer zo snel. Maar doordat ik nu wat behoudender loop is het zoveel aangenamer en kan ik de laatste kilometer nog lekker tempo maken. Nog eentje te gaan.
Maandagochtend. Met de bus worden we naar Vaasen gebracht. Vandaar uit lopen we een parkoers van ruim twintig kilometer terug naar de camping. Dat is een mooie afsluiting. Wederom is het erg warm. Ik begin behouden en loop met Jasper en Bob mee. Zijn staan 11 minuten achter me dus als ik die niet teveel laat uitlopen behoud ik mijn 7e plek in het algemeen klassement. Erik staat teveel minuten voor me. Dat ga ik nooit meer goed maken. Bij deze etappe is het na een kleine afdaling vooral klimmen. Na 8 kilometer is er zelfs een 3 kilometer lang, met steentjes bezaaid bospad, dat alleen maar omhoog gaat. Ik loop rustig met Bob en nog wat lopers omhoog. Zodra we na 11 kilometer linksaf slaan gaat het naar beneden. Nu is het nog maar 9 kilometer voornamelijk omlaag. Het loopt heerlijk en ik geniet van de onverharde bospaden. Ik versnel wat en loop de laatste 9 km helemaal alleen. Het finishen op de camping is altijd een feest. Een vrijwilliger van de organisatie geeft me een high five. Gisteravond stond hij ook op het parkoers en moedigde mij aan maar zijn uitgestoken hand voor een high five interpreteerde ik verkeerd. Ik dacht dat ik de bocht om moest. Dit keer begreep ik het wel. In totaal was ik 31 minuten langzamer dan vorig jaar. Maar dit is niet het jaar van de snelheid maar van de lange adem. De hardloop4daagse, een uniek evenement. En een ervaring die ik elke hardloper kan aanraden.

Groet,
Edward

 

 


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst