Verslagje 4 Mijl, Groningen, 13 oktober 2013
Geschreven door Edward   
"Rustig naar boven, zeg ik vriendelijk. En als we boven zijn: "En nu aanzetten". "Echt niet" antwoordt Vanessa.


Het begint goed. We zijn al wat laat en de Prius is dood. Niets doet het meer. Zelfs de deur gaat niet open. Dan maar met de camper. Ja, op de fiets was ook een optie maar ik vind het maar koud en Vanessa wil krachten sparen. Gelukkig vinden we nog een mooi parkeerplekje vlakbij de finish en het station. Door de 4 mijl kom ik ook nog eens per jaar in de trein. In Haren aangekomen gaat Vanessa in de rij staan bij de toiletten. Ze is zenuwachtig. Een PR Is het doel en ik heb me "opgeofferd" om haar daarbij te helpen. De rij is lang en ik ga alvast de tas inleveren. Tenminste dat is de bedoeling, maar de vrachtwagens rijden voor mijn neus weg. Stoppen doen ze niet al staan er meerdere lopers met hun tas omhoog. Blijkbaar zijn ze zo vol dat er geen tas meer bij kan. Al die jaren erger ik me al aan het tassenprobleem bij de 4 mijl. Meestal omdat het een eeuwigheid kan duren voordat je je tas terug hebt en het ondertussen behoorlijk koud kan krijgen. Eigenlijk heb ik het wel gehad met dit soort gecommercialiseerde evenementen. De organisatie lijkt soms veraf te staan van de lopers. Hoe anders was het gisteren in Berg en Dal.
 
Dan maar met rugzak op lopen. Heb ik meteen het probleem van het lange wachten op mijn tas bij de finish opgelost. Gelukkig hoef ik vandaag niet tot het uiterste te gaan en kan ik rustig 4:30 lopen om Vanessa naar een tijd net onder de 29 minuten te brengen.
 
Strak lopen we tempo 4:30. Vanessa begint al snel te zeuren dat ze dit niet vol gaat houden. "Tuurlijk wel" zeg ik. Gewoon rennen. "Knien naar voren". Bij 3 kilometer lopen we 1 seconde achter op het schema. Dit gaat goed komen. Ik hoor regelmatig opmerkingen over mijn rugzak. Voor het eerst zie ik ook iedereen die ons aanmoedigt. Zoals altijd veel LB-ers en ex LB-ers langs de kant. Ik zie Glenn, met wie ik ooit samen in een band heb gespeeld, zingen bij de reggaeband langs de route. Ook zie ik Anton Slagers die even moet plassen. "Handen wassen" hoor ik toeschouwers zeggen. Dan komt ook de vegan atleet Jan Albert Venema ons voorbij. Hij herkent me zelfs met rugzak. We zien Mente, die voor ons gestart is steeds dichterbij komen. "Die gaan we inhalen" roep ik. Als we bij het viaduct komen ga ik naast Vanessa lopen. "Rustig naar boven, zeg ik vriendelijk. En als we boven zijn: "En nu aanzetten". "Echt niet" antwoordt Vanessa. Maar ik ren strak door en merk dat ze de laatste paar honderd meter steeds makkelijker naast me komt lopen. Met een mooie eindsprint klokken we ruim onder de 29 minuten. Meer dan een minuut van haar PR af. En een minuut is veel op zo'n korte afstand.
 
Groet,
Edward

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2020  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst