36e Groet Uit Schoorl Run, 30, 21.1 en 10km, 10 februari 2013

Eerste plaats voor Tineke in categorie V65

Schoorl groepsfoto2013 klein
Foto: Tineke

Dit jaar kozen een aantal LBers er voor om weer eens naar Schoorl te gaan. Schoorl is een van de weinige 30km wedstrijden van het jaar. Maar ook kun je er een prima 21.1 en 10km lopen.
Er lag sneeuw in het Groningse land toen de LBers uit Beem vertrokken. Ook in Schoorl was 't genieten zoals altijd. Lopen in de duinen is leuk, uitdagend, mooi en pittig. Kortom genieten!
Edward liep maar liefst twee afstanden: 30 en 10km - en op zaterdag ook al een wedstrijd. Er staat geen maat op die man. Er staat ook geen maat op Tineke. Bijna overal waar ze loopt, valt ze in de prijzen. Ze werd nu eerste bij de V65 (totaal 2 deelnemers in die categorie). De overige tijden zijn ook prima met PR's op de 30km voor Geert en Piet. En Vanessa komt al weer in de buurt van haar PR (48:05).
Verslagje van Edward, Tineke, Piet en Rieka met foto van Rieka en Piet.
Krantenartikelen

30km netto
Edward Pechler, zie onder 2:06:49
Geert Reiffers 2:25:04 PR!
Piet Kempenaar, zie onder 2:26:42 PR!
21.1 km
Rieka Reiffers, zie onder 2:10:46
Tineke Heres, 1e plaats V65, zie onder 2:11:37
10 km
Vanessa Wuijster 48:51
Edward Pechler 48:51


Link naar de website
Dit klopt niet. Teruglopen is geen optie dus dan maar sprinten die laatste kilometers en dan de halve maar lopen.........

Maar op dit moment zijn er even andere dingen belangrijk. Goed lopen, lekker lopen en ook nog zorgen dat er bij de finish een goede tijd staat.....

De gedachte om dan toch maar te stoppen bij 21km flitst door m’n hoofd, maar dan zie ik ’t bordje voor de 30km ineens staan.....


Het landschap was prachtig en af en toe een lawinetje uit de boom maar dat was wel lekker fris in het gezicht.....

Lees verslagjes van Edward, Tineke, Piet en Rieka met foto

Verslagjes van Edward, Tineke, Piet en Rieka.

Edward
Elk jaar Schoorl. Alhoewel, vorig jaar ben ik niet geweest en dat komt me vandaag nog duur te staan.
Gisteren laat weer terug in het huisje na de trailrun van gisteravond. Ik droom dat ik ook verkeerd loop bij de dertig van Schoorl net als bij de trailrun.
De start is nog geen kilometer van het huisje en ik ren er een half uur van te voren naartoe. Benen voelen wel weer oké. Omdat ik vergeten was me in te schrijven heb ik een nummer overgenomen van iemand. Startvak rood. Dat is even wennen om niet in het wedstrijdvak te staan maar bijna achteraan. Na de start is het moeizaam inhalen. Ze beginnen in dit vak lekker rustig. Ik pak wat besneeuwde stoepen mee en na enkele kilometers heb ik redelijk de ruimte. Ik loop toch weer tempo 4:07 gemiddeld. We zien wel. Het voelt makkelijk en ontspannen. De wegen zijn sneeuwvrij gemaakt maar het is wel oppassen op sommige plekken. Al stelt het vergeleken met de trail van gisteren niets voor. Eigenlijk gaat alles lekker. Maar als ik kilometer 17 zie maak ik me zorgen. Ben ik verkeerd gelopen? We moeten toch een extra lus maken ergens in de duinen? En nu ga ik alweer richting het dorp. Dit klopt niet. Teruglopen is geen optie dus dan maar sprinten die laatste kilometers en dan de halve maar lopen. Ik geef alles en bij de bocht naar de finish zie ik opeens een groot spandoek met 30 km rechtdoor!

Shit het parkoers is veranderd. Ik twijfel even maar ik ben voor de dertig gekomen dus ik ga rechtdoor. Meteen een lange klim. Ik kom niet meer vooruit. Heb alles gegeven de laatste kilometers. De gedachte dat ik nog 9 moet maakt me even moedeloos. Toch maar rustig door lopen. Op zich een goede oefening voor ultralopen hou ik me maar voor. Ik knoop wat praatjes aan met andere lopers om mijn gedachten te verzetten. Volgens hun is het parkoers vorig jaar al veranderd. Tsja, toen was ik er niet. Tempo zakt behoorlijk. Het is ook erg glad op sommige plekken. Een dom keerpunt hebben ze er nu in. De laatste kilometers voelen niet zo fijn meer maar ach ik ben er bijna. 2:06:48. Toch de schade beperkt gehouden. Snel de handdoek ophalen en doorrennen, voor zover dat nog wil, naar het huisje. Ik zie Tineke nog finishen. Ik zwaai met mijn handdoek en moedig haar aan. Ze komt even uit haar trance en ziet me nog net. Als ik bij het huisje aankom zit Vanessa al klaar voor de 10. Ik wil eigenlijk helemaal niet meer rennen. 


Foto: Rieka

Ik eet twee mango's en een ananas en duik onder de douche. Ander setje kleren aan en we rennen naar de start van 10, al lijkt en voelt mijn rennen meer op strompelen. Vanessa wil wel proberen om weer eens onder de 50 minuten te lopen. Ik hoop dat ik het kan. Als we weg zijn, doen mijn benen het wel weer redelijk. Dit tempo moet wel lukken. Vanessa loopt achter me, zoveel mogelijk uit de wind en roept soms wat onverstaanbaars als ik te ver vooruit loop. Met de heuvels is vlak lopen geen optie. Rustig naar boven en dan heerlijk afdalen. Gemiddeld zitten we mooi rond de 4:55. Dit gaat hem wel worden. Ik zie Vanessa nog niet moe worden en ze loopt nog geconcentreerd. De beklimming rond de 7 km is nog wat heftig maar dan is het hoofdzakelijk naar beneden. Ik roep dat 48 hoog er wel in zit. De laatste kilometers gaan in 4:34 en 4:32. De laatste 100 meter worden we nog aangemoedigd door Tineke, Rieka en Geert. En het is gelukt: 48:51!

Groet
Edward

Tineke
Zondagmorgen met Geert en Rieka op weg naar Schoorl. Ondanks de sneeuw zijn de wegen goed.
In Noord Holland aangekomen blijkt dat hier toch meer sneeuw ligt. Opeens bedenken we dat het misschien ook nog wel eens afgelast kan worden door de sneeuwval. Je weet maar nooit. Dan gaan we koffie drinken in Schoorl en gewoon weer op huis aan. Maar dat is gelukkig niet het geval en we zullen dus aan de bak moeten. We hebben er tenslotte ook voor getraind.
We zijn ruim op tijd en kunnen ons in alle rust voorbereiden, als dat nog mogelijk is met zoveel mensen.
We zoeken ons startvak op en dan mogen we los.
Rieka gaat als een speer weg en ik volg haar. Ho stop, dit gaat veel te snel. Rieka komt weer bij mij lopen, maar daarna gaat ze er alsnog vandoor. Ik denk, oké, niet volgen en je eigen race lopen.
We lopen in een prachtige witte wereld met een zonnetje erbij. Het is net een sprookje!! Rieka geniet van alle ‘lawines’ onderweg (sneeuw dat van de takken valt). Jammer dat ik mijn fototoestel niet bij me heb. Maar op dit moment zijn er even andere dingen belangrijk. Goed lopen, lekker lopen en ook nog zorgen dat er bij de finish een goede tijd staat.
In het bos is het erg nat en modderig. Af en toe is het erg glad op de weg in de schaduw. Maar dit wordt goed aangegeven door een vrijwilliger. Even aan de kant door de sneeuw lopen. Kan ik ook in Schoorl nog even lekker door de sneeuw lopen.
Ik probeer zo vlak mogelijk te lopen en dat lukt aardig. Na 16 km tempo iets opvoeren. Na 18 km weer een stapje erbij en dan mis ik het bord van 19 km en staat er opeens 20 km en 2.05 uur op mijn horloge. Nog 1,1 km en proberen om 2.10 te lopen. Dit lukt niet. Volgens mijn Garmin heb ik ook 200 meter meer gelopen. Ik ben tevreden. Heb alles gegeven, genoten onderweg en lekker gelopen.
Rieka staat mij al op te wachten en samen wachten we op Geert. Daarna zoeken we de  douche op, druk….druk….druk.
En dan gaan we genieten van onze beloning…..patat…., met een lekkere kop koffie. Hebben we wel verdiend. We besluiten om nog even op Vanessa en Edward te wachten. Hoewel we het wel berekoud krijgen. Dan zoeken we de auto op en gaan weer huiswaarts. Het was een geslaagde dag.
Ben ik net thuis krijg ik een smsje van Peter: je bent eerste geworden! Yep, daar doe ik het voor!!

Piet
Vorig jaar lukte het niet om met m’n broer en zussen naar A’dam te gaan, want er was een clubkampioenschap te verdedigen. Dus hadden we afgesproken met z’n vieren naar Schoorl af te reizen. ’s Ochtends om half 7 ging de wekker, waarna ik samen met m’n zus richting Noord Holland reed. Bij de afsluitdijk leek het weer niet mee te gaan werken: grijs, koud, wind en regen. Het koude is gebleven, maar het grijs en de regen maakten plaats voor prachtige sneeuwlandschappen en zonneschijn. Alle vier waren we wel een beetje zenuwachtig, ik zelf omdat ik last van m’n knie had en al een paar keer tegen kramp in m’n kuit aanhikte en toch van plan was voor het eerst een 30km wedstrijd te lopen.


Foto: Piet
 
Opvallend dat je, ondanks duizenden deelnemers, toch bijna alle LB´ers tegenkomt als je richting startvak gaat. Ik ga rustig van start, maar loop toch lekker in een tempo van minder dan 5min/km. De omgeving is prachtig, met sneeuw op de bomen en een lekker zonnetje. Hier en daar, in de schaduwen van de duinen is het wat glibberig. Dan maar even door de sneeuw en weer verder.
Edward haalt me al snel in en nog een aantal km’ers verder, haalt ook Geert me in. Hij blijft nog even bij me, maar al snel gaat het hem te langzaam. Mijn knie en mijn kuiten houden zich voorlopig nog goed, dus ik wil niet forceren.
Net als Edward, ben ik ineens bang dat ik ergens een afslag gemist heb, want we zijn al bijna bij de finish. De gedachte om dan toch maar te stoppen bij 21km flitst door m’n hoofd, maar dan zie ik ’t bordje voor de 30km ineens staan. Toch maar rechtdoor, hiervoor ben ik gekomen. Mijn verbazing is groot dat ik zo rond het 23km-punt een LB-shirt ontwaar en even later Geert herken. Heuvelop bleek toch erg zwaar en langzamerhand haal ik ‘m in. Geert loopt ook weer mee en dan komen we bij dat rare keerpunt op 25km.
Even stoppen, kuiten rekken, (wat doet dat zeer) en weer op gang komen. Tot nu toe kon ik onder de 5min/km blijven, maar het gaat nu toch langzamer. Geert probeert me op sleeptouw te nemen, maar hij loopt makkelijker en bij de laatste km moet ik ‘m laten gaan. Ik ben blij dat ik bij de finish ben en het toch gehaald heb. Even m’n broer en zussen opzoeken en samen genieten van de prestatie!

Piet

Rieka
Zondag ochtend om 7.15uur vertrokken wij in een witte wereld naar Schoorl.
Onderweg hoorden wij op de radio dat er in Lutjgast 5 cm sneeuw lag, oei dat is wel veel, hoe zou het in Schoorl zijn, zou het wel doorgaan als er veel sneeuw ligt?...
Als het niet door zou gaan hadden Tineke, Geert en ik bedacht, dan gaan wij een duurloopje doen in Schoorl en daarna koffie met gebak maar gelukkig ging het wel door en werd het bikkelen.
Nadat wij uit een propvol sporthal kwamen scheen de zon in Schoorl, het was net een sprookje, zo mooi.
Wij hebben Tineke haar raad opgevolgd om geen loopjasje aan te doen en dat was een goede beslissing want het werd al snel warm.
Het landschap was prachtig en af en toe een lawinetje uit de boom maar dat was wel lekker fris in het gezicht. De looppaden waren goed schoon alleen in de schaduw een ijsbaan dan maar even in de sneeuw lopen aan de kant van de weg. De zandpaden waren erg blubberig en dan is het uitkijken waar je loopt. De eerste 10 km ging wel erg snel, eerst een flinke klim naar de Berenkuil en daarna naar beneden rollen maar. De zee niet gezien maar wel gehoord.
Tot 15 km heb ik prima gelopen maar daarna was het tempo er uit en last van de maag, veel mensen waren aan het wandelen maar daar was ik niet voor gekomen dus even doorbikkelen en bij 19 km ging het wel weer. Nadat Tineke en ik een mooie blauwe handdoek in ontvangst namen en sportdrank ( ik was nog misselijk van de sportdrank voor de loop) zagen wij Geert en Piet binnen komen. Na een lekker warme douche in een propvolle sporthal en een lekker patatje en koffie zagen wij Edward met veel km in de benen en Vanessa in een mooie snelle tijd finishen.
Het was weer een gezellige loopdag!
Op naar de volgende……

Rieka

 

 

 


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2020  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst