8e Ameland AdventureRun, 21.1, 10 en 5 km, 17 december 2011
Ameland2011_klein
Foto: in de sporthal, klik voor vergroting. HIER staan alle foto's
Voor de meeste LBers die zich hadden ingeschreven voor Ameland, was het de eerste keer dat ze deze halve marathon liepen. En de geluiden die we achteraf hoorden: zeker niet de laatste keer! De Ameland AdventureRun is een ideale loop, voor een heerlijk dagje uit. Met de boot, een Kerstmarkt, leuke winkeltjes, en vooral een super mooie loop met duien, bos, 5km strand, heuvels, fietspaden, dijkjes, en ook een buitje, hagel, geen sneeuw dit keer, prima verzorging, mooi functioneel shirt na afloop. Kortom, echt genieten.  Ondanks de koude omstandigheiden werden alle 21km LBers bij de finishlijn door hun clubgenoten binnengehaald: wat een samenhorigheid! Erg leuk om iedereen op te vangen.
HIER staan de foto, er zijn ook verslagjes van Tineke, Marjo en Sabina, en HIER staat de Garmin route.
En nu ook het filmpje.
21.1 km Netto
Peter v.d. Hulst (met kerstmuts) 1:43:30
Bert Bos 1:45:22
Aldert Schut 1:46:40
Heino Pot 1:57:42
Marjo Fleuren, zie onder 1:57:44
Sabina Oudman, zie onder 2:03:38
Johan Koster 2:11:37
Tineke Heres,zie onder 2:14:14
10 km
Jurgen de Vries 1:21:55
5 km
Sander de Vries 34:26


Link naar de website

En inderdaad een ‘warm’ onthaal en warme knuffels.....

ik kon me gelukkig verschuilen achter 2 sterke ruggen....

En plots loopt er iemand voorbij met van die neon verlichte benen....
Verslagjes van Tineke, Marjo en Sabina>>>

Verslagjes van TinekeMarjo en Sabina

Tineke:

Ameland Adventurerun: vrij pittig.

Ging toch weer veel te snel van start. We konden niet eerst lekker op gang komen, maar werden gelijk het bos ingestuurd. Klimmen, dalen, glibberig, boomwortels, kleintje Teutolauf?? Eerst het bos maar doorcrossen en daarna op het strand herstellen en hartslag onder controle brengen.

Op het strand, wind in de rug en vlak langs de vloedlijn lopen, door het schuim en af en toe even uitwijken voor het aanrollende water. Ik heb er van genoten en vond het jammer dat we het strand weer moesten verlaten. Daarna door de duinen en het loopt nog steeds lekker. Af en toe een gelletje en de motor loopt weer.

Dan een hagelbui met tegenwind, oei dat prikt, dit is echt bikkelen.

Bij 17 km ga ik versnellen en probeer dit vol te houden, met de gedachte dat mijn loopmaatjes bij de finish staan te wachten in de kou. Ik moet nog even flink buffelen, maar het lukt om dit vol te houden. 

En inderdaad een ‘warm’ onthaal en warme knuffels. Maar ik ben ook blij dat ik die 21 km door weer en wind doorstaan heb.

Kortom: het was mooi, het was gezellig, het was zwaar en het was ook genieten.
Iedereen bedankt voor deze gezellige Amelanddag. 

Tineke

Marjo:

Gisteren dus naar Ameland, mijn 3e Adventure Run zou dit worden.
Ik verheugde me erop, maar ook erg benieuwd hoe ik het eraf zou brengen (de vorige 2 waren voor mij niet makkelijk). Vroeg het bed uit, om 8.00 vertrek, met z'n allen in de bus van Bert naar Holwerd.
Muziek bij de boot, veel wind, donkere luchten, soms een heftige hagelbui en af en toe een zonnetje. Zo arriveerde wij op Ameland.
Daar een verrassend warm onthaal van Fre (vriend van Heino) met koffie en koeken. Lekker wat kletsen, we werden al wat gespannen en iedereen had er zin in. Op naar de sporthal, twijfelen over kleding, toch maar geen jasje aan (krijgen we nog een bui?) omkleden, lang wachten voor het toilet (zonder papier helaas, toch wel lastig) en naar het startvak. We stonden in het wedstrijdvak, redelijk vooraan in de loop, en al snel ging het startschot.
Na 5 minuten 'vlogen' we het bos al in, mooi bos, lekker veel heuveltjes, werden al snel warm, ging toch wel hard, een beetje getemperd in de duinen en op naar het strand.
Ik liep met Heino, lekker tempo, fijn gezelschap. Strand was genieten, flinke wind mee, ondergrond goed begaanbaar, lekker lang gelopen op het strand. Toen de duinen weer in, werd wel zwaar, maar ging toch goed. Ik vraag me tijdens een loop geregeld af of ik het wel vol kan houden, meestal lukt het wel, maar niet te veel bij stil staan. Het eiland over, richting de waddendijk, waarover we weer richting Nes liepen. Het werd zwaar, forse tegenwind, ik kon me gelukkig verschuilen achter 2 sterke ruggen, hierdoor kon ik het tempo volhouden. Nog een dikke hagelbui op de kop gehad, even wat geglibberd over een smal stenenpadje kwamen we weer in de bewoonde wereld.
Met nog 2 km voor de boeg, lukte het me (met ondersteuning van de brede ruggen van Heino en Fre) in 1.57 te finishen. Opgevangen door Bert en Peter, het was feest. Al snel kwamen Sabina, Johan en Tineke binnen. Ieder moe maar voldaan.
Shirtjes innen (hebben we verdiend, een mooie deze keer), snel naar de sporthal, opfrissen met een koude douche, en op naar de boot.
Wat een dag, in de bus van Bert naar Ten Boer, heerlijk gegeten bij de wok.
Ik kijk terug op een geweldige dag!
Nu lekker nagenieten met stijve benen en een beetje spierpijn.

Marjo


Sabina

Het vliegt voorbij die tijd,
We hollen van de Teutolauf, met zijn geweldige voorbereiding, naar de Berenloop van Terschelling  huppatee naar Ameland.
Even een halve, ik ben soms even kwijt wat normaal is.
Ben net een week op de been, geveld geweest door de griep net als zovelen.
Ik hoest nog veel, maar bedenk me dat het eigenlijke doel van lopen “het grote genieten” is.
We gaan met zijn zessen op stap, ik proef hier en daar wat geluiden van “druk,druk..en wat ziek geweest”,heb het idee dat we allemaal gewoon maar zien.
Niks mis mee, eigenlijk wel bijzonder.. alsmaar trainen… stuk voor stuk.. en  sommigen toch een beetje huiverig.
Op de boot de mooiste wolkenvelden gezien, en natuurlijk heeft Tinus..oh ja. .dat is Tineke, weer appeltaart mee,
En dan een warm onthaal, geregeld door Heino..stille water met… Super!

Uiteindelijk belanden we in het startvak.. zoef.. het moet nu gebeuren. Wat moet er gebeuren?
Ik loop in het begin met Johan Koster op, we kletsen even wat , oh ja..Johan had bijna in lingerie moeten lopen haha.
Nou ja, zijn tas was verwisseld, hij had plots een tas met lingerie i.p.v loopkleding.(had ik mooi zo gehouden…)

Maar goed, in lb blauw gestart dus. We lopen een flink tempo, na 1 km gelopen heeft mijn klokje nog maar 5.05 minuut op de teller staan.
Zo, dat gaat mooi.. leuk voor een 10 km loop.. maar adventure op 5.05/minuut?? Dacht het niet, zakken dus.. , ik leg Johan uit dat dit mij niet gaat lukken en wens hem veel plezier en succes.. daar gaat hij.
Door het bos gaan de eerste kilometers, omhoog ,omlaag..
Mijn gedachten schieten alle kanten op. Bedenk dat ik hier ben om te genieten.
Tijd is niet belangrijk, stiekem hoop ik, gezien de situatie toch binnen de 2.15 uur binnen te komen.
Daar in het bos.. herinneringen van Teuto komen naar boven, gedachten aan die “bijna “30 km, ben toch weer een beetje verbaasd.
En dan het strand op, wind in de rug, een zonnetje.. het grote genieten.Ik ben gestart in het wedstrijdvak..waarom eigenlijk?
Ik word alleen maar ingehaald. Geen gezeur nu, schouders naar achteren, fier rechtop en lopen, lopen, lopen.
De zee, grote golven.. gedachten terug naar de Berenloop, die zee.. het gaat zijn eigen weg, kent geen recessie, geen drukte en stress.. volgt gewoon zijn weg.
Ik heb het gevoel dat ik nu hetzelfde doe, bezig zijn met lopen, met de omgeving..
Niemand let op mij.. of toch.. krijg ineens iemand achterop die mijn roze schoenen geweldig vind,
Haha..
En plots loopt er iemand voorbij met van die neon verlichte benen, oftewel” in en in “witte benen. Hoe is het mogelijk ??
Benen die nog nooit een zonnetje gehad hebben en nu in december bloot gaan?
Twee dames gaan me voorbij.. met het grootste gemak.. ik schat beiden tegen de zeventig!
Moet even aan Tinus denken, en Joop..  ik teken ervoor (nee, jullie zijn nog lang geen 70, maar wel een stel  jonge honden)
En zo ploeg ik over het strand, in tempo ”easy”, tenminste dat denk ik,
Heb geen hartslagmeter om, wel een horloge.. ik weiger te kijken.
Na het strand wordt ik ingehaald door een groep met 2 hazen en een stuk of zeven dames.
De ene haas adviseert gebruik te maken van hun kunnen, aansluiten in de groep en binnen de 2 uur finishen. Ik ga het toch proberen.
Al na een km of vijf laat ik ze gaan. Alle elementen van het weer trotseer ik nu zelf.
Harde hagel op mijn kop.. regen ..de wind, het wordt best koud nu.
En toch. .het is geweldig, een mens zit raar in  elkaar.
Zal Tinus me inhalen? En ziedaar in de verte ..Johan komt dichterbij ..of eigenlijk ..ik kom dichterbij.
Ik hoor de speaker al, nog een kleine vijf kilometer.
Haha, wat is dat nu helemaal? Van mijn huis naar Ellerhuizen.. ik ga ineens mensen inhalen, Johan zie ik niet meer. Iemand haalt mij in en roept “kom op he, je bent er bijna!”

Voel  toch weer trots, het lijf was toch weer sterker dan het hoofd,
Op naar de finish ..ik zie mijn loopmaatjes.. gejoel, geroep..
En dan ..een blik op mijn horloge..2.03.. hoe is het mogelijk?
Toch weer geflikt.. net als Peter, Bert, Marjo ,Heino ,Tineke  en Johan.
We zijn allemaal uitgelaten, en zelfs een koude douche kan ons niet deren.
Allemaal zitten we vol met verhalen.. over hoe het was onderweg.. wat we voelden, zagen en hebben ervaren. En bij allen hoorde ik de verwondering, de trots.. opgetogen over “weer een nieuwe loopervaring”,
Weer en wind, hagel, drukte, griep.. 21,1km!!
Mooi man,

Sabina


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst