RunnerUp-klassement

30 juli: Lauwersoog-Ulrum 21.1km, 17e wedstrijd over:

2 dagen

NIEUWE koploper!
1. ErikS
2. Harmen
3. Sander

Complete stand
Recente afbeeldingen op Instagram @loopgroepbedum

Volg Loopgroep Bedum op Facebook      Volg Loopgroep Bedum op Twitter

april-juni 2016

LB-chat

Laatste bericht: 3 uur, 38 min geleden
  • Ger:: Via Eemskanaal van Ruischerbrug naar Ten Post, verder door naar Delfzijl PeterP
  • PeterH: Doe ik! Thanx.
  • Peter Pet: Bij Ten Boer is een omleiding? Mogelijk beter via de Eemshavenweg?
  • webredactie: De atletiekbaan in Delfzijl: Burgemeester Boeremalaan 3 9934EM
  • Bert Bos: Allemaal bedankt voor de leuke.reacties op facebook en de app. SMILEYS_VERY_HAPPY SMILEYS_VERY_HAPPY
  • webmaster: Vierdaagse op Noorderkrant.nl: «link»
  • PeterH: Ik ga naar de baantraining Delfzijl (start 18:45u) met auto vanaf de CP (18:15u). Wie nog durft na de Slachte kan instappen SMILEYS_VERY_HAPPY SMILEYS_VERY_HAPPY
  • Peter Pet: 9 augustus aanwezig bij de Brinkloop (vermoedelijk met het hele gezin).
  • Ger:: Zijn er meer details over de baantraining? wie gaan er eventueel, hoe is het opzgezet?
  • webredactie: Nu een foto van het echte zilveren Vierdaagse kruisje + update verslag.
  • webredactie: (weer)succes in Diever voor Ben en Erika! Later meer.. SMILEYS_WINK
  • PeterH: Klasse Bert! We nemen allemaal onze LB-petje voor je af! Gefeliciteerd en bedankt voor je verslagjes/foto's! SMILEYS_EXCLAMATION SMILEYS_WINK
  • Lb: Van harte gefeliciteerd SMILEYS_COOL SMILEYS_COOL
  • Lb: Ruim 5x de marathon afstand in 4 dagen in extreme omstandigheden.
  • webredactie: Bert heeft zijn 5e Vierdaagse kruisje binnen! Gefeliciteerd! De blog komt er aan. SMILEYS_WINK
  • Peter: Verslagje dag 3 van Bert! Op naar Via Gladiola! Succes Bert! SMILEYS_WINK
  • Peter: Verslagje dag 2 van Bert en een NW-verslagje van 9 juli j.l. SMILEYS_WINK
  • webmaster: Triathlon Klazienaveen op Noorderkrant.nl: «link»
  • webredactie: Verslagje dag 1 van BertB
  • henk.s: bert bos succes morgen
  • webredactie: Bert Bos : Veel succes in de 100ste vierdaagse van Nijmegen. 4x55km. Petje nu al af!
  • LBer: Vanaf maandag sportkleding bij Lidl
  • webredactie: Donderdag 28 juli eerste LB-baantraining in Delfzijl voor de liefhebbers. Details volgen nog.
  • Peter Pet: 4, 11 en 18 augustus ook training in Appelscha, rustige duurloop door de bossen SMILEYS_SMILE. duurloop
  • Harmen: Goedzo Pa! Ik zal bij lauwersoog-ulrum mijn best wel weer doen SMILEYS_LAUGHING
Bekijk archief

BoldItalicUnderlineStrikethroughSubscriptSuperscriptEmailImageHyperlinkOrdered listUnordered listQuoteCodeHyperlink to the Article by its id

Klik voor Smileys
SMILEYS_VERY_HAPPYSMILEYS_SMILESMILEYS_WINKSMILEYS_SADSMILEYS_SURPRISEDSMILEYS_SHOCKEDSMILEYS_CONFUSEDSMILEYS_COOLSMILEYS_LAUGHINGSMILEYS_MADSMILEYS_RAZZSMILEYS_EMBARRASSEDSMILEYS_CRYINGSMILEYS_EVILSMILEYS_TWISTED_EVILSMILEYS_ROLLING_EYESSMILEYS_EXCLAMATIONSMILEYS_QUESTIONSMILEYS_IDEASMILEYS_ARROWSMILEYS_NEUTRALSMILEYS_MR_GREENSMILEYS_GEEKSMILEYS_UBER_GEEK

In- en uitloggen

Klik voor in- en uitloggen

LB-twitter


 

Wie is online?

Nu online:
  • 8 gasten
Aantal LBers met account: 61
Het Weer

Foto's Nordic Walking

Welkom op de website van Loopgroep Bedum opgericht 8 december 1984 en aangesloten bij de KNAU.
Leden 21 april '16: 114; (M:71, V:43, hardlopen:99, NW: 15)
klik om naar de sponsor te gaan
RunForestRun, Gees - Meppen, 36 en 21km, 25 juni 2016
Genieten in het bos!

Jan (en Evelyn) en Remko kozen in dit overvolle loopweekend voor een nieuwe Runforest Run, nl van Gees - Meppen. Volgens Remko was 't best wel blubberig hier en daar. Wellicht heeft Jan nog wat mooie foto's. 's Avond was Jan al weer in Appingedam in actie als fotograaf. Klasse!
Het is Remko zijn eerste 21km run, dus die wordt gelijk als een halve marathon PR genoteerd.
36km netto
Jan Schipper, 6e overall 3:13:36
21km
Remko v.d. Sluis 1:53:04 PR!


Link naar de website
 
4e Reitdiephavenrun, 6 zeemijlen, 26 juni 2016

Tweede plaatsen voor Erika en Petra!

ReitdiepHavenRun2016
Foto: Bart de Vries, meer foto's van o.a. PeterH en Peter Stokje staan HIER
Dit jaar zit de Reitdiephaven Run voor het eerst in het Loopcircuit Noord Nederland. Totaal waren er 340 deelnemers op alle afstanden. een succes dus. Van de loopgroep waren dit jaar 7 LBers naar het pittoreske haventje gegaan voor de langste afstand. Met stevige zijwind, tegenwind, wind mee en een lekker zonnetje was dit zeker geen gemakkelijke 6SM.Goed om Gerald na dik 2 jaar blessureleed (laatste wedstrijd: Haren '14) weer in actie te zien en hoe! Er waren podiumplaasten voor Erika en Petra. Geweldig dames, jullie geven het voorbeeld dit keer! Maar ook tweemaal een onverdienstelijke 4e plaats voor Erik en PeterH (die voor het eerst in de categorie M60 liep). Erik (Appingedam), Peter en Thom (Valkenburg) verschenen voor de tweede keer dit weekend aan een start. Echte bikkels!. De prima organisatie was o.a. in handen van Peter Pettinga. Hulde! Eén zeemijl = 1852m.
Leuk om als supporters o.a. Bart, Marco, Eddy, PeterS en PeterP te zien. bedankt!

Foto's van o.a. PeterH en Peter Stokje staan HIER

Foto's van Herman Rinket
Foto's van Martin de Jonge
6 SM (zeemijlen) (11,11km)
netto
Erik van Dijken, 4e M40 43:47
Piet Kempenaar 48:14
Erika Broekema, 2e VSen 50:15
Peter v.d. Hulst, 4e M60 52:02
Petra Bus, 2e V40 54:26
Gerald Schuil 54:27
Thom Snijder 55:16


Link naar de website.
 
Triatlon Friesland, Stiens, 25 juni 2016

Debuut op de Olympische afstand

Stiens2016
Foto: Harm Jan Kors (wie anders?)
Harmen ging 'naar 't buitenland' voor zijn tweede triatlon dit jaar. Dit keer de Olympische afstand, een debuut voor hem: 1.500 meter zwemmen, 40 km fietsen en 10 km rennen (de werkelijke afstanden waren iets langer).
Weer zo'n klasse prestatie van de sportman puur sang! Klasse Harmen!

Olympische afstand
netto
Harmen Stam
1,5km zwemmen: 27:40
40km fietsen: 1:16:25
10km rennen: 43:54
2:27:57 PR!


Link naar de website

 
20e Stadsloop Appingedam, 10 en 5 km, 25 juni 2016

Natte editie Stadsloop met 4 PR's

Appingedam2016
Foto: van Erik, foto's van Jan Schipper staan HIER. Bedankt!
In een nat Appingedam werden in deze jubileumeditie 4 PR's gelopen door de LB-atleten. Ben had opnieuw zijn 'focus' op een clubrecord 10km (31:45) en kwam dicht in de buurt, maar het parcours in Appingedam is daar eigenlijk te zwaar voor. Zijn tijd van 32:01 was goed voor de 16e plaats overall met 8 buitenlandse atleten voor hem.
Annelies liep net als vorig jaar een PR. Stefan liep nu eens een echte 10km en liet zien hoe snel hij eigenlijk is. En Carla wist de 49min grens te doorbreken. De grootste verbetering kwam op naam van Anita, die maar liefst 288 sec van haar beste tijd (van vorig jaar: 1:04:49) afhaalde. Klasse allemaal en gefeliciteerd! Alle supporters bedankt!

Bericht van Stefan >>>



Foto's van Jan Schipper staan HIER. Bedankt!

Veel meer foto's staan HIER

Ontbreekt je tijd of ets niet goed? Mail 't even

10 km netto
John Langat 27:57
Ben Stellingwerf, 16e overall
32:01
Stefan Dagelet, -93 sec
37:13 PR!
Erik van Dijken 38:44
Carla Frankruijter, -28 sec
48:50 PR!
Annelies Kamminga, -74 sec
53:54 PR!
Daniëlle Kors 1:00:35
Anita Smedeman, -288 sec
1:01:01 PR!
5 km
Lianne Zijlstra - zonder chip 24:35
Martin Eggens, bedrijvenloop 25:32
Marloes Bosma 26:01
Klaasjan Zijlstra 26:35
Anton Zijlstra - zonder chip/horloge ca 23:30


Link naar de website.
 
Western States Endurance Run, USA, 25 juni 2016

WesternStates2016

EDWARD VOLTOOIT 100 KM, MAAR IS HELAAS GESTOPT, totaal gesloopt.....

Lees het allemaal in zijn verslag hieronder!


Lees hier waarom..... 26 juni 8u30, via SMS >>>


WesternStates2016-2

Link naar de website

Once upon a time in the west.

De dames die me inhalen zijn de vriendelijkheid zelve en lijken er plezier in te hebben...........
Waarom vind ik dit leuk? Ik klim gestaag door. Maar leuk is dit echt niet. Dat mijn benen wat moe voelen is normaal. Maar ik heb nog niet vaak maagproblemen gehad. Misselijk bij elke stap............
"We do everything in our power to make you finish the race, but remember that it is ok to drop out if you don't have your day"

Lees verslag van Edward>>>

Waarom doe ik dit? De ijsblokjes onder mijn pet zijn alweer gesmolten. Ik voel me uitgedroogd maar als ik het water dat ik bij me heb drink, begint mijn toch al pijnlijke maag nog meer te protesteren. Hoelang nog tot de volgende post waar ze verse ijsblokjes hebben, ik mijn hoofd kan laten koelen met ijswater en hopelijk iets eet- en drinkbaars kan vinden?

Ik ben op weg naar Devils Thumb op 76 km. Op papier een korte klim uit de canyon, maar in deze omstandigheden een verschrikkelijke berg. Ik voel me sinds de afdaling uit Last Chance al niet meer lekker. Kan niets eten en drinken. Zo nu en dan haal ik iemand in of word ik ingehaald. De tijd van het uitwisselen van beleefdheden zoals: "how you're doing/feeling", "on your left/right" of "be strong" is allang voorbij. Meestal kijken we mekaar nauwelijks aan en verder dan wat onverstaanbaar gemompel komen we niet. Zwijgend berusten we in ons vrijwillig gezwoeg. Praten valt sowieso niet mee in deze stoffige omgeving, al moet ik toegeven dat de dames daar geen last van lijken te hebben. De dames die me inhalen zijn de vriendelijkheid zelve en lijken er plezier in te hebben. Het plezier is bij mij op dit moment ver te zoeken al bevind ik mij in een prachtige wildernis uit een oude Western film. Door het opstuivende stof weet je dat er iemand voor je loopt. Kurkdroog en zelfs te heet voor die paar Aziatische genen die ik zou moeten hebben. De canyons. Ik was er al bang voor.



Vanmorgen was het in Squaw Valley nog best fris. Een cowboy met shotgun schiet ons om 5 uur precies de berg op. Met handschoenen en een windjasje aan begin ik aan de eerste en langste klim over The Granite Chief. Een makkelijke klim over een onverharde weg de skihelling op. Ik wissel wandelen en rennen af en ga relaxed naar boven. Iedereen is nog erg spraakzaam en ik heb genoeg tijd om het berglandschap bij zonsopgang te bewonderen. De zon, die de soms nog besneeuwde bergwanden doet oplichten, is nu nog aangenaam. Achter ons wordt Lake Tahoe zichtbaar. Het laatste deel van de klim wordt wat moeilijker als we de brede onverharde weg verlaten en er zelfs even met handen en voeten moet worden geklommen om de Emigrant Pass te bereiken.

Na een klein uurtje te hebben geklommen ben ik boven en doe ik mijn jasje en handschoenen uit en begin aan een mooie afdaling over een single track. Het veld is al zover uit elkaar dat ik alle ruimte heb. Ik geniet van de renbare afdaling, maar omdat 100 mijl best ver is hou ik de rem er nog even op. Soms is het nog wat blubberig door smeltende sneeuw en we moeten een paar keer over een stukje sneeuw. Het is moeilijk om niet afgeleid te worden door de uitzichten, de kleurige planten en grote zwevende vlinders. Maar bij een bergtrail moet je altijd opletten waar je je voeten neerzet. Een bijna struikelpartij maakt me weer scherp. Bij de eerste post, Lyon Ridge, vul ik mijn drinken bij en eet wat. Voordat ik het weet ben ik bij Red Star Ridge. Hier is het al behoorlijk warm en ik pak mijn woestijnpet uit mijn dropbag die hier voor me klaar ligt en vul deze voor het eerst met ijsblokjes. Vervolgens nog een stukje verder afdalen over een ietwat stenige singletrack naar Duncan Canyon, waar ik, zoals bij elke post, vriendelijk begroet wordt: "Welcome to Duncan Canyon" en vervolgens loopt er iemand mee om je te helpen. Wat een verschil met de Europese ultra's waar het deelnemersaantal belangrijker lijkt dan een mooie race. Ook bij het halen van je startnummer was het een gezellige boel. In plaats van uren in de rij te wachten op je startnummer zoals bij de UTMB, wandel je hier naar binnen en word je geholpen met bijbehorende Amerikaanse vriendelijkheid. Je voelt je echt welkom en niet slechts een nummer. Tijdens de race heb ik, ondanks dat het grootste deel uit single tracks bestaat, altijd de ruimte gehad en liep ik meestal alleen door de wildernis.

Vervolgens op naar Robinson Flat waar Vanessa op me wacht. Dit deel hebben we vorige week al samen gerend en de klim naar Robinson Flat stelde niet zoveel voor. We maakten er nog grapjes over. Maar nu is het loodzwaar. Alsof het steiler is. Vorige week was het een zeldzame bewolkte dag en was het zelfs koud op Robinson Flat. Nu is het heet met geen wolkje aan de lucht. Rennen naar boven doe ik vandaag maar niet. Ik wandel omhoog.



Boven bij Robinson Flat is het even schrikken van de drukte. Onderweg loop je heerlijk alleen door de wildernis en kom je geen mens tegen. Het is dan moeilijk oriënteren als je na een klim terecht komt in een menigte joelende Amerikanen. "Awesome, good job, looking strong". Gelukkig hoor ik Vanessa schreeuwen. Ze staat netjes achter een lint. Ze mag me niet helpen bij de post. Ik drink en eet wat, laat mij afkoelen met ijswater en ga daarna naar Vanessa. Even zitten op een steen terwijl Vanessa me afdroogt en opnieuw insmeert met zonnebrand en anti-insecten spray. Ik zit nog mooi op een 24 uur schema terwijl ik heel rustig aan gedaan heb. Eigenlijk gaat het best lekker. Nu een kleine klim en vervolgens een lange renbare afdaling de eerste echte canyon in. Ik heb er zin in.

Het afdalen gaat lekker al twijfel ik soms of ik op de goede route zit. De lintjes zijn biologisch afbreekbaar en richten geen schade aan als ze opgegeten worden door "wildlife". Hopelijk smaken ze niet lekker anders zijn ze misschien al opgegeten denk ik nog, als ik een poosje geen lintje heb gezien. Via Millers Defeat en Dusty Corners kom ik bij Last Chance, de laatste post voordat ik de canyon in duik.

Waarom vind ik dit leuk? Ik klim gestaag door. Maar leuk is dit echt niet. Dat mijn benen wat moe voelen is normaal. Maar ik heb nog niet vaak maagproblemen gehad. Misselijk bij elke stap. Uitgedroogd terwijl ik niet kan drinken. Ik gooi nog  een zoutpil naar binnen maar het lijkt niet te helpen. Ik mis mijn stokken, maar in deze race zijn alle hulpmiddelen verboden. Ik heb spijt dat ik onder in de canyon alleen mijn pet in het beekje heb gedrenkt en zelf niet helemaal in het ijskoude water ben gaan liggen om af te koelen. Ik probeer mijn gedachten af te leiden door me voor te stellen hoe het hier vroeger was.

Ooit was dit het leefgebied van de indianen, die in de winter aan de voet van de bergen leefden en in de zomer de bergen introkken voor voedsel. Hun land werd langzaam ingepikt door de "westerling". Dit landje pikken, wat hand in hand ging met het indianen vermoorden kwam in een stroomversnelling toen er aan de westkant van de bergketen goud werd ontdekt. Een scalp van een indiaan leverde 5 dollar op. Tenminste 120.000 indianen zijn er in deze periode in California vermoord. The “Forty-Niners” - genoemd naar het goldrush jaar 1849 - begonnen de huidige western states trail te gebruiken als handelsroute tussen de zilvermijnen in Nevada en de goudmijnen in California. Als ik er zo over nadenk is er niet zoveel veranderd. Deze tactiek wordt nog steeds toegepast als er geld te verdienen valt. De trots van de Amerikanen is soms moeilijk te begrijpen. In Auburn, een oud mijnstadje waar ik hoop te finishen, hangt bij veel huizen de Amerikaanse vlag altijd uit. Soms geflankeerd door een levensgrote kartonnen Trump.

Als ik eindelijk Devils Thumb heb bereikt neem ik de tijd om af te koelen bij een emmer met ijswater en klets wat met een vrijwilliger. Hij vertelt dat ik nog makkelijk onder de 24 uur kan finishen. Het laatste stuk is makkelijk en daar kan je veel tijd goedmaken. Op dit moment kan de eventuele finishtijd mij niet boeien. Ik maak me meer zorgen over hoe ik deze berg afkom. Ik voel me ziek. Hij is erg behulpzaam maar na 10 minuten vindt hij toch wel dat ik weer moet gaan rennen. En gelijk heeft hij.

Van Devils Thumb naar Michigan Bluff. Ook dit deel heb ik vorige week al een keer samen met Vanessa gerend. Het was toen al een beetje warmer maar nu is er geen wolk te bekennen en is het heet. Zeg maar gerust bloedheet. De renbare afdaling naar Eldorado Creek is met tenminste 40 graden opeens best moeilijk.

Het mooie van Amerika is dat jezelf verantwoordelijk bent. Je hebt geen gezondheidsverklaring nodig om mee te doen zoals in Frankrijk of Italië. Als je gekwalificeerd bent mag je ervan uitgaan dat je weet wat je doet. In Nederland worden wedstrijdjes bij temperaturen boven de 25 graden soms al afgelast. Hier bestellen ze bij temperaturen boven de 40 graden wat extra ijsblokjes. In de camper hangen talloze warning- en dangerstickers waarop staat dat een apparaat levensgevaarlijk is en "could result in death or serious injury". Net als bij het gebruik van deze apparaten blijf je bij de Western States zelf verantwoordelijk.

Als ik word ingehaald door een man in een Bruce Springsteen blouse voel ik me een beetje dom in mijn strak zittende hightech salomon singlet. Loshangende natte kleding is denk ik een betere optie met deze hitte. Al heb ik lang gerust bovenaan bij de verzorgingspost op Devils Thumb, waar ik meer dood dan levend aankwam, eten en drinken gaat nog steeds niet en ik voel bij elke stap mijn maag ineenkrimpen. Waarschijnlijk doordat ik te weinig calorieën binnen kan krijgen ben ik zeer instabiel bij het afdalen. Al het eten staat me tegen.

Bij Eldorado Creek word ik geholpen door een jonge dame die mij een vaag snoepje geeft om op te zuigen tijdens de beklimming. "It will help your stomach to settle" zegt ze. Ik voel me zo rot dat ik niet eens vraag of het vegan is en al zuigend begin ik aan de klim. Is dit echt dezelfde klim als vorige week?

Bij Michigan Bluff aangekomen voel ik me totaal gesloopt. Het snoepje heeft niet geholpen. Ik ben ervoor gewaarschuwd om hier niet te stoppen. Vanaf hier wordt het alleen maar makkelijker. Een arts stelt wat vragen en ik probeer hem uit te leggen dat ik behoefte heb aan mierzoete sportdrank. Maar, net zoals in de UTMB, hebben ze hier vage smerige naar watersmakende isotone drank. Verder Cola, Sprite en Mountain Dew. Niets smaakt me. Het maakt me alleen misselijker. Dan maar een groentebouillon proberen. Dat was de smerigste bouillon die ik ooit heb geproefd en na 1 slok krijg ik het niet meer weg. Enigszins licht in mijn hoofd vertrek ik richting Foresthill waar Vanessa op me wacht.

Het brede onverharde pad is na alle singletracks met veel stof en stenen een aangename verrassing. Het moeilijkste heb ik gehad. Maar al is het een prachtige weg die zelfs langzaam afloopt op veel plaatsen, rennen lukt me nauwelijks. Ik probeer een paar keer te kotsen maar ook dat lukt niet. Dan hoor ik een dame achter me schreeuwen: "Wrong way". Ik heb de afslag naar de trail gemist. Ik ben er helemaal niet meer bij. Tegen beter weten in hoopte ik stiekem dat er alleen nog zulke brede glooiende onverharde paden zouden volgen. Het calorieën tekort maakt me zwak. Ik moet wat eten, maar zelfs de dadels krijg ik niet weg. Terug op de trial begin ik aan een mooie afdaling, waar ik normaal gesproken heel veel plezier aan zou beleven, maar nu lukt het voor geen meter. De klim naar Foresthill is dodelijk. Mijn evenwicht is ver te zoeken. Meerdere malen raak ik uit balans en als ik even op adem wil komen is het moeilijk om op de scheve helling te blijven staan.



Verdwaasd bereik ik Bathroad. Eindelijk een stuk asfalt. Vanaf hier mag Vanessa meelopen tot voorbij de verzorgingspost tot aan California street. Maar ik zie haar niet. Het is nog anderhalve mijl heuvelop naar de verzorgingspost in Foresthill. Ik wandel omhoog en na een mijl zie ik haar. Ze was na anderhalf uur belaagd te zijn door muskieten (ongeveer 100 muggenbulten) teruggelopen om bovenaan Bathroad op mij te wachten. Ze is vrolijk maar ik kan niet meer. Praten kost me moeite. Vanessa heeft ooit in Lake District een race moeten opgeven. Ze stond te janken in de bergen omdat ze niet meer verder kon. Zelfs wandelend niet. Ik pest haar daar altijd mee maar ik kan me nu voorstellen hoe dat is. Ik moet liggen. Gelukkig is dit een post waar de auto's aan het parcours geparkeerd staan en ik even de camper in kan duiken. Ik ga echt niet verder. Dat ik mij drie jaar lang heb moeten kwalificeren en van geluk mag spreken dat ik dit jaar ingeloot ben, is geen reden om hier te sterven. Vanessa stelt me gerust en zegt dat als ik een paar uur ga slapen ik nog tijd genoeg heb om te finishen. Maar slapen lukt niet. Ik moet wat drinken en eten. Mijn plas is donkerrood. Ik probeer van alles maar niets smaakt. Ik weet niet hoe ik moet liggen en moet oppassen met bewegen omdat de kramp - soms in spieren die ik niet eens ken - er makkelijk inschiet. Ik herinner me de woorden van de racedirector bij de briefing: "We do everything in our power to make you finish the race, but remember that it is ok to drop out if you don't have your day".

Waarom doe ik dit? In ieder geval niet om koste wat het kost te finishen. Pijn is niet erg. Dat is te verwachten als je aan zoiets begint. Maar misselijk en uitgedroogd zonder genoeg calorieën nog 60 km door de nacht banjeren is niet waarom ik dit doe. Na bijna 3 uur gerust te hebben zonder enige verbetering laat ik Vanessa mijn polsbandje doorknippen en inleveren bij de verzorgingspost. 100 kilometer ipv 100 mijl heeft de Western States voor mij geduurd. Ik heb mijn dag niet. De hitte heeft gewonnen.

Ik blijf achterin de camper op bed liggen terwijl Vanessa ons naar de finish in Auburn rijdt. Het is een raar gevoel om daar naast de atletiekbaan waar de lopers de hele nacht door finishen in de camper te liggen. Ik luister naar de speaker die alle lopers die finishen binnenhaalt. Bij elke deelnemer hoor ik gejoel. Om een uur of drie in de nacht begint mijn maag te settelen en kan ik weer wat eten en drinken. De volgende ochtend, terwijl de deelnemers nog steeds finishen, is het moeilijk voor te stellen waarom ik gestopt ben met nog 15 uur de tijd om een lullige 60 kilometer te overbruggen. Zeker omdat het ook nog het makkelijkste deel van de route is en het 's nachts wat koeler is. Maar ja, achteraf is het gemakkelijk om een koe in de kont te kijken.

Waarom doe ik dit? Misschien wel om uit het veilige onbenullige leventje te stappen. Even te ontsnappen aan de tot een winstmaximalisatiemachine gereduceerde samenleving. Weg van alle media die je wil laten geloven dat je gelukkig wordt van consumeren. Weg van alle media die je wil doen laten geloven dat de wereld een gevaarlijke plek is. Hoe ik ook heb afgezien, ik heb weer even kunnen ervaren wat het is om te leven in plaats van te bestaan.

Om met de woorden, die vriend, ultraloper, filosoof en kunstenaar George mij stuurde nadat ik gestopt was, af te sluiten: "Er zit meer wijsheid in de acceptatie van het feit dat al onze doelen uiteindelijk toch onbereikbaar en zinloos zijn, en dat het leven gaat om een instelling in plaats van doelen halen".

Groeten uit het zonnige California.

 
Leeuwarder en Ommelander Courant, 20/23 juni 2016 PDF

Vleugels ondanks slaapgebrek

Lees beide artikelen...>>>

 
Acht van Drachten, 8 km, 19 juni 2016
Ben wint in Drachten!

8vanDrachten klein
Foto: website 8 van Drachten, met dank, meer foto's staan HIER
Opnieuw was Ben in Drachten. Met tijden van 25:52 in 2014 en 25:22 in 2015 waren dit de te kloppen tijden. Ook moest hij zien af te rekenen met enkele zeer snelle jongens o.a. Edwin Slijkhuis. Ben had een erg korte nacht gehad (opnieuw vader geworden van dochter Lynn Yael, gefeliciteerd!), maar verscheen toch aan de start. Met de tijd van vorig jaar was hij 4e geworden, maar de 25 min van vandaag is goed voor de overwinning. Klasse Ben en dduubbbbeell gefeliciteerd. En dan hebben we 't wel over een gemiddelde snelheid van 19,2km per uur gedurende 8 km (3min7,5 per km).
8 km netto
Ben Stellingwerf, eerste plaats MSen en overall
25:00


Link naar de webste
 
TT-RUN, Assen, 8.8 en 4.4 km, 18 juni 2016
TT-RUN2016
Foto: Sander met TT-medaille op de LB-BBQ
Sander en Erika liepen op het snelste parcours van Noord-Nederland. Erika wist in de eerste km haar motor op te blazen (PR: 3min32), zodat ze in de resterende km's moest bikkelen en de kopgroep moest laten gaan. De motor van Sander is gelukkig heel gebleven!
4,4km (4,5km = 1 lap)
Erika Broekema
18:53
8,8km (2 laps)
Sander de Vries 55:13


TT-RUN2016-2

Link naar de website
 
Ladies Run, Groningen, 2.5 km, 12 juni 2016

Na haar race de avond er voor in Zwolle, kon Erika het i.v.m. het goede doel niet laten om toch nog een stukje Ladies Run mee te pakken: niet overdienstelijk met een tweede plaats! Keurig (en snel)!

 5.0 km  netto
Erika Broekema, 2e plaats 10:05


Link naar de website

 
Ommelander Courant, 6 juni 2016 PDF

Loopgroep Bedum in warme SlachteMarathon

Lees het artikel...>>>

 
Verslagje Slachtemarathon, 4 juni 2016
Geschreven door Peter   
De vierde postzegel

Slachte2016-postzegels

Boven een schuur hing 't bord: 'STARTVAKKEN'. Helemaal begrijpen deed ik dat niet. 'Wat heb jij gedaan?' zegt Erik, 'Heb je onder de douche gestaan zo nat ben je' Het zouden de zwaarste 12km gaan worden in mijn marathoncarrièrre..... die vierde postzegel moet ik hebben...

Lees verslagje van Peter
 
Zwolse Halve Marathon Festival, 21.1km, 11 juni 2016
5e Nederlandse in Zwolle

Zwolle2016
Foto: Marit Frederiks-Palland, met dank
In het zeer sterk bezette en snel uitverkochte 'festival' in Zwolle stond Erika aan de start van de halve. Ze heeft nog niet zo veel halves gelopen, dus dan blijft 't extra spannend. De eerste kilometers liep ze mee met de top en genoot daarvan. Er is erg veel publiek langs het parcours. Na 18km was 'haar tank leeg aan het raken' en werd 't bikkelen. Ze had graag ietsje sneller gewild, maar als 5e nederlandse over de streep komen is toch fantastisch (14e Vsen).
21.1 km netto
Erika Broekema 1:41:17
ook:
Richard Mengich, winnaar 1:00:36
Erben Wennemars 1:21:52


Link naar de website van Zwolle
 
Triathlon Feanster 40, Surhuisterveen, 11 juni 2016
Twee LBers in en rond 't water

Feanster2016-Harmen
Foto: Harm Jan Kors

Na PR's op de loopafstanden, ging Harmen voor de 3e maal naar Surhuisterveen. Zijn doel was 1u50min, dus ruim 9 min sneller dan zijn tijd van vorig jaar (die ook al 16min sneller was dan 2014). Carla heeft zich na Rotterdam helemaal op zwemmen en fietsen gestort en staat (ook) goed getraind aan de start. Wat 'n bikkels en wat een zeer goede klasseringen! Op 25 juni neemt Harmen deel aan de Olympische afstand in Stiens.
Klasse Harmen en Carla!

Triathlon
zwemmen: 1km, fietsen: 30km, hardlopen: 9km
netto
Harmen Stam, -7min30
4e plaats M recreanten v.d. 119
zwemmen:19:04,  fietsen:50:15 , rennen: 39:42
1:51:33 PR!
Carla Frankruijter
7e plaats V recreanten v.d. 61
zwemmen:23:35,  fietsen:57:48 , rennen: 46:53
2:14:25 PR!



Feanster2016-Carla

Link
 naar de website
 
Omloop Grolloo, 10 km, 11 juni 2016
Slechts één LBers stond aan de start op het prachtige parcours in Grolloo. Hij liep recreatief met enkele collega's.
10 km netto
Thom Snijder 58:24


Link naar de website

 
7e Bekkema Run - Harkstede 21.1 en 10km, 9 juni 2016

Team 2 wint de opnieuw de 10km loopploegenloop!

PR en 2e plaats dames voor Vanessa


Harkstede2016-1
Alle LBers in Harkstede, foto: Antje, meer foto's staan HIER


Gelukkig is er dit jaar weer een Bekkema Run! Het zou toch zonde zijn als deze mooie loop van de kalender verdwijnt. Dit jaar waren er minder LBers dan voorgaande jaren. Dat komt ongetwijfeld door Middelstum de dag er voor. Maar de LBers die er waren kregen weer een sfeervolle run onder prima weersomstandigheden. Speaker Harm Noor maakte er weer een feestje van. Een viertal LBers die afgelopen zaterdag in de Slachte afgezien hadden, waren ook hier weer verschenen. Hun energie lijkt tomeloos haha. Ook waren we in de loopploegenloop vertegenwoordigd met twee teams, beide inclusief een dame. Dit laatste is erg belangrijk, want het levert per team een voordeel op van 8 minuten. Team 2 wist met nipte voorsprong (2 sec!) te winnen van team Petersport. We hadden geluk dat PeterP zelf niet in actie kwam. Mede door de PR van Vanessa (-9 sec, oude tijd was mei 2013) kwam de beker in bezit van team 2 en mocht Sander de troffee meenemen naar zijn nieuwe huis in Groningen. Gefeliciteerd. De tijd van Vanessa was goed voor de 2e plaats dames. Klasse! Op de halve slechts drie LBers. Helaas moest Ger op deze afstand even over de helft stoppen i.v.m. een probleem aan zijn kuit. Het zit voor Ger niet mee in Harkstede. Beterschap. PeterH liep als herstelloop met een nieuwe collega, die genoot van het prachtige parcours.

De foto's van Harmen, PeterH, Erik, PeterP, Toli Schanssema en Heleen staan HIER op Picasa
Filmpje van Harmen van diverse finishers op de 10km

21.1 km netto
Jan Schipper, 4 sec sneller dan in 2015 1:37:43
Peter v.d. Hulst met collega Antje 1:51:36
10km loopgroepenloop
team 1, totaaltijd: 2:21:32
Vierde plaats

Henk Schuitema 48:30
Anton Zijlstra 49:07
Lianne Zijlstra -8min voor totaal 51:55
Aafje v.d. Akker 1:08:35
team 2, totaaltijd: 2:10:22
Eerste plaats!

Remko v.d. Sluis 45:52
Vanessa Wuijster, 2e plaats dames, -9 sec
-8min voor totaal
46:15 PR!
Edward Pechler 46:15
Sander de Vries 1:03:35
Overige 10km
Erik van Dijken, 4e plaats mannen 39:12



Harkstede2016-2
Winnend team 2, foto: Harmen, meer foto's staan HIER

Link naar de website
 
Meer artikelen...
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende > Einde >>

Pagina 2 van 6

LB-(verjaars)kalender

Juli 2016
z m d w d v z
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Zoeken (vanaf 2008)

© 2000-2016  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst