jan-maart 2014

LB-chat

Laatste bericht: 8 uur, 39 min geleden
  • naam?henk.s: groep 1,2,3.krijgen morgen en verrassing warmingup van peter.p.
  • Peter: woensdag: nieuw reisverslag Jan & Marike!
  • Ger: Ik sta ook ingeschreven Peter.. SMILEYS_CONFUSED
  • peter: 23:55u ik sta ingeschreven voor de Berenloop!
  • webmaster: Ben Stellingwerf liep 31:58 in Klap tot Klaploop (8e overall)! Klasse!
  • Peter: Garmin trainingen staan er op.
  • Peter: Leonie v.d. Haak moest na 117km (vd 250km) stoppen... maagproblemen..
  • Peter: Nieuwe stand LB-clubklassment incl herziene tijden Bosloop
  • Peter: Er zijn nu ook nettotijden van de bosloop. Ik pas t klassement nog aan en tijden op de website.
  • Henk.s: janny alles goed gelukt.we hadden wel met je te doen.
  • carla frankrui: mooie foto,s peter.
  • Peter: Leonie gaat 250km hardlopen «link»
  • Peter Pettinga: Bij slecht weer zoals vanavond, toch de hesjes nog even aan. Goede dagen allemaal.
  • webmaster: Ik zal naar de tijden informeren. BuurContact heeft ze geregistreerd.
  • Marnix: Hallo webmaster, nee zijn brutotijden weet ik zeker. Ben als laatste gestart moet nog dik 20 seconden af, wil het graag weten
  • Peter: Inschrijving 4mijl gestart!!!
  • webmaster: Verslagje van Carla!
  • Sander de Vrie: Kan ik a.s. zaterdag misschien met iemand meerijden naar de natuurloop in Siddeburen?
  • webmaster: Rotterdam en Cascaderun op Noorderkrant.nl: «link»
  • Henk.s: Carla,Peter en Erik super gedaan.
  • Piet: Super gedaan Peter, Carla en Erik!
  • Piet: Tóch nog een seconde later. Gefeliciteerd Geert!
  • Peter Pettinga: Het ging weer mooi in Rotterdam. Bedankt voor alle aanmoedigingen hier en op FB. Bedum heeft ook niet stil gestaan zie ik.
  • Michel: Carla,Peter,Erik gefeliciteerd allemaal
  • Rieka: Carla, Peter en Erik, gefeliciteerd!Top tijden gelopen.
Bekijk archief

BoldItalicUnderlineStrikethroughSubscriptSuperscriptEmailImageHyperlinkOrdered listUnordered listQuoteCodeHyperlink to the Article by its id

Klik voor Smileys
SMILEYS_VERY_HAPPYSMILEYS_SMILESMILEYS_WINKSMILEYS_SADSMILEYS_SURPRISEDSMILEYS_SHOCKEDSMILEYS_CONFUSEDSMILEYS_COOLSMILEYS_LAUGHINGSMILEYS_MADSMILEYS_RAZZSMILEYS_EMBARRASSEDSMILEYS_CRYINGSMILEYS_EVILSMILEYS_TWISTED_EVILSMILEYS_ROLLING_EYESSMILEYS_EXCLAMATIONSMILEYS_QUESTIONSMILEYS_IDEASMILEYS_ARROWSMILEYS_NEUTRALSMILEYS_MR_GREENSMILEYS_GEEKSMILEYS_UBER_GEEK

Clubklassement

10 mei: Stedum, 7e wedstrijd LB-clubklassement! nog:
16 dagen

In- en uitloggen

Klik voor in- en uitloggen

Bezoekjes:

910.181
  vandaag : 6 prognose: 277

 

Wie is online?

Nu online:
  • 11 gasten
Aantal LBers met account: 66
Het Weer

LB-twitter


 

Foto's 2014

Foto's Nordic Walking

Welkom op de website van Loopgroep Bedum opgericht in 1984 en aangesloten bij de KNAU.
Leden jan '14: 114; (M:66, V:48, hardlopen:92, NW: 22)
klik om naar de sponsor te gaan
Limburgs Zwaarste, Imstenrade, 100 km, 5 april 2014
Edward voltooid de Tocht der tochten!

EdwardLimburg
Onverschrokken Edward ging van start in Limburgs Zwaarste, een pittige, boeiende en afwisselende ultraloop.
In totaal met ruim 3200 hoogtemeters is dit dan ook een van de zwaarste ultralopen van Nederland over maar liefst (meer dan) 100 km.
Zaklantaarn en mobieltje behoren hierbij tot de verplichte uitrusting!
101 km netto
Edward Pechler, 5e plaats ! 11u52m19s


Link naar de website

Ik verwonder me over hoe lekker ik na bijna 100 km nog kan rennen. Dat is toch cool! Lees verslagje van Edward>>>

De start is om 6:00 uur. Zo vroeg starten is een aspect van het ultralopen dat ik niet kan waarderen. Om 5:00 gaat mijn wekker. Veel te vroeg om op te staan. Gelukkig staat de camper op de parkeerplaats bij de start. Zes campers staan netjes naast elkaar geparkeerd hier. Snel een watermeloen naar binnen lepelen, rugzak vullen, lampje op en mijn startnummer halen. Het is al erg druk in de kantine van het sportpark. Vele bekende gezichten. Maar veel tijd om te praten is er niet want we moeten al bijna starten. Een uurtje om je klaar te maken is eigenlijk te kort, maar slapen is zo heerlijk.

In donker gaan we van start. We duiken meteen het oeroude Imstenraderbos in en al snel kan ik me niet meer voorstellen dat ik geen zin had om zo vroeg te gaan rennen. De wereld ontwaakt en wij rennen door de bossen, over groene heuvels en over soms lastige smalle paadjes. Klimmen, afdalen het lijkt niet op te houden. Dit is veel beter dan in je nest liggen. We gaan rustig van start en er is even tijd om wat bij te praten met wat bekenden. Als de lopers een beetje verspreid raken loop ik samen met George. Het duurt niet lang of hij moet zijn Chinees eten van gisteren kwijt. Als ultraloper voelt het heel natuurlijk om in de natuur te poepen. Al pratend vliegen de kilometers voorbij. Wat de temperatuur betreft hebben we niets te klagen. Voordat de zon goed en wel op is, kan het windjasje al uit. Om vervelende schuurplekken van de rugzak te voorkomen hou ik, in tegenstelling tot George, mijn singlet maar aan. We herkennen stukken van de keer dat we hier de x-trails liepen. Ondanks dat ik de route in mijn horloge heb staan, blijft het juiste spoor volgen moeilijk. Regelmatig zitten we dan ook even verkeerd. We nemen onze tijd en soms wandelen we een heuvel op. Zo nu en dan dwing ik mezelf om toch een heuvel stevig op te rennen. Ik ben hier nu toch en zoveel kansen heb ik niet op het klimmen te trainen.

De verzorgingsposten zijn voldoende aanwezig maar helaas is er bij de meeste geen fruit. Chips, ontbijtkoek, wazige koekjes, yoghurt, cola, sinas, sportdrank, thee en water. Denk dat ik deze tocht wel gebruik zal moeten maken van mijn gelletjes die ik altijd als noodvoorziening bij me heb. Maar gelukkig heb ik ook gedroogde mango, dadels en een banaan mee. Kijken hoever ik het daarop red.

George heeft een geestelijke dip rond de 45 km. Vraagt zich af waarom hij in hemelsnaam 100 km wil lopen en twijfelt of hij het wel gaat halen. Zelf heb ik maar één keer een klein dipje. Even lopen mijn benen vol en de gedachte nog heel wat uurtjes te moeten rennen maakt me even moedeloos. Maar ondertussen weet ik dat betere tijden altijd weer komen. Rustig blijven rennen. Kleine pasjes en het gaat wel weer over. George vertelt ondertussen een verhaal over de filosoof Nietzsche, die eerst dacht dat, om gelukkig te zijn je alle pijn moet vermijden. Maar later tot inkeer kwam en zag dat lijden noodzakelijk is om gelukkig te zijn. Alleen maar in je comfortzone leven maakt niet gelukkig. Nou lijden gaan we vandaag vast wel, dus met dat geluk zit het wel goed. De vele appelbomen staan dit jaar al vroeg in bloei. Een schitterend gezicht. De witte bloesem zit niet alleen aan de bomen maar bedekt, als verse sneeuw, de trailpaden. Als we door een dorpje komen zien we een fruitkraam. Gelukkig heeft George geld en we kopen een bakje aardbeien en een appel.

Ik weet ondertussen wat een canicross is, maar hardlopen met je paard is nieuw voor mij. We zien een jongedame naast haar paard rennen. George kan het niet laten en knoopt een gesprekje met haar aan als ze ons voorbij komt rennen. We rennen met haar en haar paard mee. Waar het gesprek precies over ging zal ik hier niet onthullen, maar als onze wegen zich scheiden lijkt de dip van George verdwenen door deze aangename onderbreking. De kilometers erna praten we over onderwerpen waar ik niet verder op in zal gaan. Laten we het er maar op houden dat ultralopen het beste in je naar boven brengt.

We voeren het tempo zo nu en dan wat op, om wat uit het langzame lopen te komen. George krijgt het wat moeilijker en als ik boven op een heuvel ga piesen en op hem wacht zie ik hem in de verte nog steeds niet aankomen. Dan maar alleen door. Ik heb er ongeveer 65 km opzitten en ga nu proberen het laatste stuk stevig door te rennen. Het rennen gaat heerlijk, en ik begin deelnemers in te halen. De gedachte dat ik nog maar 35 km hoef werkt geruststellend. Op de display van mijn horloge staat alleen de route, zodat ik geen idee van tijd en snelheid heb. Ik wilde vandaag een uurtje of 12 uur onderweg zijn. Ik verwacht in Italië minstens een uurtje of achttien onderweg te zijn. Vandaar dat het vandaag vooral gaat om de duur en het rennen met vermoeide benen. Zo nu en dan ga ik extra tekeer bij een beklimming om vervolgens boven even rustig rennend op adem komen en herstellen. Het wordt in ieder geval de langste duurloop ooit voor mij wat betreft tijd. Ook de officiële afstand van 101,5 km is meer dan ik ooit heb gerend.

Bij post 7 op zeventig kilometer gaan de 80 km lopers richting finish, en maken de 100 km lopers nog een extra lus, om na 20 km weer langs deze post te komen. Ik klik mijn iPod shuffle aan mijn rugzak en ga met het schunnige nummer "Titty Taco" van Uzimon op weg. Nu de 80 km lopers weg zijn is het een stuk rustiger op de route. Ik zing hard mee. Eerst een klein stukje asfalt en dan de wildernis van Limburg weer in. In de verte zie ik nog iemand rennen. Die maar 's gaan inhalen. Voordat ik het weet ben ik alweer bij de 80 kilometerpost. Hier zitten, behalve de loper die voor mij liep, nog enkele lopers bij te komen. Ik neem snel wat te drinken, en ga door. Hoef ik hun niet meer in te halen. Op de één of andere manier duren de kilometers tot de verzorgingspost op 90 km erg lang. Niet vervelend lang, maar gewoon lang.

Als ik weer bij de verzorgingspost ben hoor ik dat er nog een post is over 6 km. Ze vertellen me dat nummer 5 en 6 net vertrokken zijn. Al ben ik totaal niet bezig met een klassering, het is een mooie motivatie voor de laatste tien kilometer. "Ga ik die nog even inhalen" zeg ik en ga er vandoor. Nu zijn er weer 80 km lopers en 60 km lopers op de route. Ik probeer in te schatten of het 100 km lopers zijn of 80/60 km. Als ik bij een groene heuvel 2 mannen voor me zie klimmen, lijken me dat 100 km lopers. Ik ren de heuvel op en wandel vlak achter ze het laatste stuk omhoog. Als we de weg op gaan, ontspan ik me en ren ze zo soepel mogelijk voorbij. Ik groet ze. "Zestig kilometer?" wordt me gevraagd. "Nee honderd". Ze geloven me eerst niet maar als ik ze vertel dat ik geen grapje maak hoor ik de één tegen de ander zeggen: "Nou dan worden we zesde en zevende. Ook mooi toch". Mijn tactiek heeft gewerkt en blijkbaar zie ik er nog zo fris uit dat ze niet eens meer een poging gaan wagen om me in te halen.

In de dorpjes gaat het meestal verkeerd met de route. De pijltjes op de grond zijn klein en vaak maar op één plek. Je ziet ze snel over het hoofd. Ik weet niet meer hoevaak ik verkeerd gelopen ben maar toch minstens 5 keer. Ook heb ik meerdere keren staan schreeuwen naar lopers die ik de verkeerde kant op zag gaan. De verzorgingspost op 95 km loop ik bijna voorbij. Iemand bonkt op zijn autoraampje en wijst me naar een garage. Daar staat behalve de gebruikelijke verzorging ook een fles Bokma jenever. Dat lijkt me geen strak plan. Eigenlijk heb ik niets nodig. Ik ben er immers al bijna. Ik ren door en na enkele kilometers ben ik het spoor compleet bijster. Mijn Garmin heeft moeite om de route te laten zien en ik zie nergens meer pijltjes of lintjes. Ik loop wat doelloos heen en weer door het dorp. Daar gaat mijn vijfde plek denk ik nog. Dan stopt er een camper. De bestuurder stapt uit en vraagt of ik meedoe aan de "ronde". Eerst begrijp ik hem niet maar als blijkt dat hij Limburgs zwaarste bedoelt wijst hij me weer naar de lintjes. Nog een paar kilometer over asfalt. De zon is goed doorgebroken en met de wind in de rug is het heet. Ik zweet me de pleuris maar ik voel me goed. Best fijn even een paar kilometer asfalt. Ik verwonder me over hoe lekker ik na bijna 100 km nog kan rennen. Dat is toch cool!

Als ik weer bij het sportpark aankom, is er net als bij Berg en Dal geen finish maar ren ik onder applaus de kantine binnen om me af te melden. Daar wordt de tijd genoteerd en mag ik meteen een foto uitzoeken voor de oorkonde. Ook krijgen we een origineel aandenken: een Limburgs Zwaarste 100 km handdoek met je naam erin. Dit keer geen rare pijnen vlak na de finish en behalve een beetje algemene stijfheid voelt alles verder prima.

Groet,

Edward.


 
7e RaitdaipRun, Sauwerd, 10EM, 10 en 5 km, 5 april 2014
Raitdaiprun
foto: Eddie Frankruijter


Traditioneel verschijnen verschillende leden aan de start van de Raitdaiprun van Loopgroep Sauwerd. 't Weer was perfect en de tijden top!
Lianne legde voor het eerst een afstand van 16.1 km in wedstrijdvorm af en klokte een prima P.R. en ook Eddie liep een P.R., hij op de 10km!
En Larissa & Klaasjan liepen voor het eerst een 10km. Klasse!
De "Frankruijters" zijn goed bezig. (Meer hierover volgende week...)

LINK
naar de foto's van Eddie Frankruijter.
10EM (16.1km)
netto
Lianne Frankruijter, debuut, 4e plaats!
1:29:07 PR!
10.0 km
Rinze Kramer
45:38
Eddie Frankruijter 54:03 PR!
Angélique Berisha 55:23
Henk van Til 55:29
Corrie Bijmolt 59:29
Jogchum Oosterhof 59:30
Wim Havinga 59:39
Klaasjan Zijlstra, debuut 1:04:42 PR!
Larissa Huizinga, debuut 1:04:43 PR!
Jeannette van Voorn 1:13:17
Marianne v.d. Ploeg 1:13:18


LINK naar de website.

 
Vuurtorentrail, Ameland, 35 km, 5 april 2014
Twee LBers stonden aan de start van de Vuurtorentrail over maar liefst 35 km:
35 km netto
Jan Schipper 3:04:30
Evelyn Schipper 3:57:06


Link naar de website
 
Verslagjes Diever, 29 maart 2014
Geschreven door Michel en Peter   
Door pijltjes te volgen loopt je zo de marathon. Zeker leuk.

Dan komt ik alleen te lopen en denk ik: kom ik ooit uit dit Amazone-gebied.


Hij vraagt hoe 't gaat en ik vertel hem, dat 't beste er nu al af is, en dat ik daar eigenlijk best van baal.

Maar wat ik vreesde werd korte tijd de keiharde waarheid: ik werd ingehaald door..........
Lees de verslagjes van Michel en Peter
 
Verslagje Ibbenbüren Kliffenlauf, 29 maart 2014
Geschreven door Edward   
Want al zit ik nu in de kledingcommissie, ik loop toch het liefst zonder shirt.


Ibbenburen
Foto: website Ibbenbüren

Waarom ik soms extra applaus krijg van de dames is me een raadsel.

Lees 't verslagje van Edward
 
Klein Vaarwater Wandeltocht, 29 maart 2014
Geschreven door Piet Knuttel, foto's Saskia   
Genieten op Ameland

NW-Ameland2014
Foto: Saskia, HIER staan veel meer foto's

(Hier staat een PDF met meer foto's van dit verslag)
Om 7:15 vertrokken 7 nordic walkers van de Loopgroep uit Groningen, Ten Boer en Bedum naar Holwerd om daar de halftien-boot naar het eiland te pakken: Carolien, Corrie, Dia, Marijke, Piet, Saskia en Wim.  We waren zeer op tijd in Holwerd, zodat er nog tijd was voor een kop koffie voordat we de overtocht aanvingen. Zo vroeg in de morgen was het nog wat kil, maar op grond van de weerberichten wisten we dat het anders zou gaan worden. Hoe dat op een eiland, waar het altijd een paar graadjes kouder is en waar een stevige wind kan waaien, uiteindelijk zou uitpakken wisten we toen natuurlijk nog niet.
Lees 't hele verslag
 
Reizen is net een marathon.....
Geschreven door Jan en Marike   
Laatst aangepast op maandag 31 maart 2014

Reizen: het is net (een marathon) lopen!
We nemen de ervaringen vanuit LGB mee

Update 30 maart


(totaal 3 foto's, klik)

Dag collega-sportievelingen,

Leuk om op de website te lezen, hoe ieder al weer midden in het loopseizoen ‘zit’. Mooie verslagen en al weer top-(wedstrijd-) resultaten!
We wensen iedereen heel veel plezier en succes met ieders eigen - al dan niet (marathon-) wedstrijd - doel en vooral in het Lopen zelf!
Wij zijn de afgelopen week naar de ‘hoogste stad van deze omvang ter wereld’ gefietst, Cerro de Pasco in Peru, op 4360m
Voor wie nog een uitdaging zoekt: een marathon EN 12 km kun je hier lopen!
Komende week fietsen we van Huanuco naar Huaraz. Er schijnt nog een pas van 4800 m tussen te liggen. Hopelijk hebben we genoeg ‘power in de poten’ om het zuurstofgebrek te compenseren....
 
Hartelijke groet,
Jan & Marike

Uiteraard wensen de LBers jullie nog heel veel plezier en goede fietstochten; en denk aan jezelf!

Lees HIER 't eerdere bericht van 14 febr j.l.!>>>
 
Drents Friese Wold Marathon, 42.2, 28 en 21.1 km, Diever, 29 maart 2014

Warme Diever wedstrijden...

Diever2014
Foto: Petra Buist. HIER staan meer foto's (van Peter e.a.)
Een vijftal LBers reisden al naar schitterend Diever. Drie er van kozen voor de marathonafstand. Carla test haar vorderingen in de lange afstand op weg naar 'Rotterdam' en loopt een prima tijd. Lianne wil de 'halve' met haar nieuwe horloge nu eens zonder problemen volbrengen. Haar tijd is maar 27 sec boven haar pr. Die gaat er dit jaar dus zeker nog aan!
En ja, het was de eerste warme wedstrijddag. Daar zijn met name de marathonlopers nog niet aan gewend. De magen en de benen beginnen op de lange afstand te protesteren. Over het algemeen gaat 't tot 26 à 28 km goed; daarna begint de ellende. Voor Peter was de ellende niet te overzien en hij legde zich er bij neer dat na 30km (2u49) het resterende stuk meer wandelend dan rennend afgelegd moest worden. Nooit geweten dat 12km dan zo lang kan duren. Tja, dan maakt 't niet uit of 't nu de eerste of (in zijn geval) de 50e marathon is. Elke marathon heeft zijn eigen verhaal. Voor Thom heeft deze marathon ook een bijzonder verhaal. Hij stopt bij de 32km omdat zijn lies te heftig protesteert. Respect!
Er is een verslagje van Michel en wat foto's bij de start van Peter.
En HIER staan nog prachtige foto's van Johannes Dongstra
42.2km bruto
Michel Mooiman
4:29:33
Peter v.d. Hulst, incl 12km wandeletappe 4:38:48
Thom Snijder, loopt 32km (liesproblemen) dnf
28km
Carla Frankruijter 2:38:37
21.1km
Lianne Frankruijter 2:05:10


Link naar de website

Door pijltjes te volgen loopt je zo de marathon. Zeker leuk.

Dan komt ik alleen te lopen en denk ik: kom ik ooit uit dit Amazone-gebied.


Hij vraagt hoe 't gaat en ik vertel hem, dat 't beste er nu al af is, en dat ik daar eigenlijk best van baal.

Maar wat ik vreesde werd korte tijd de keiharde waarheid: ik werd ingehaald door..........
Lees verslagjes van Michel en Peter>>>

Verslagjes van Michel en Peter

Michel:
Diever marathon 2014
 
Op verschillende afstanden deden deze editie van de Diever loop mee. Peter,Thom,en ik dé marathon. Carla de 28 en Lianne en Petra Buist de 21.
Mocht ik het bij de CPC ervaren na een koude periode van het weer in eens een graad of 20 te zijn.
Was het deze loop niet anders. Het was warm en dat zou menige loper ook ervaren. Door het mooie bosrijke omgeving van Diever vindt deze mooie loop plaats.
Het belangrijkste is dat ik deze loop goed uitloopt.En zoals iemand ooit zei: let op je hartslag.
Dat zal ik deze loop zeker doen. Samen met Thom loop ik deze loop. Maar na een km op 2 of 3 komt er nog iemand bij ons lopen. Door de bossen lopen we onze km's. En de eerste waterpost na 7 km is daar goed drinken en een koek mee. En door gaan. Ook de zweetdruppels nemen toe en de warmte laat zich merken. Gelukkig heb je als je door de bossen loopt de schaduw.
En dat helpt toch. We lopen met zijn 3-en door. Het is volop genieten. Na 24 km lopen we over de heide met schaapjes heel erg mooi. Na 26 km moet Thom ons laten gaan. Ga niet met Thom mee die ook stopt na 32 km vanwege zijn lies. Diegene met wie we samen lopen laat ik ook gaan na een km of 33. Ik zie het nut niet in om te gaan versnellen en voor mij is het zaak dat ik heel over de finish lijn kom. Door pijltjes te volgen loopt je zo de marathon. Zeker leuk. Dan komt ik alleen te lopen en denk ik: kom ik ooit uit dit Amazone-gebied. De laatste drinkpost is inzicht op 39 km. Tot mijn verbazing zie ik Peter wandelen. Ik drink nog goed en loopt verder. Peter zegt het al lang niet meer gaat. De laatste kilometers zijn zwaar. Heel wat lopers wandelen na het einde toe.
Eindelijk na 42.2 de finish in zicht en Thom staat op mij te wachten. Klasse Thom. In 4uur 29 min en 30 sec komt ik binnen. En de 5e marathons binnen: een mooie mijlpaal. Even later komt Peter binnen die zijn 50e marathon voltooid heeft. Klasse en respect Peter. Thom die last heeft van zijn lies doet ook zijn verhaal en Peter ook. Het was een zeer warme editie van deze loop.
 
Michel


Peter:

Mijn laatste (en 50e) marathon!


Diever marathon, 29 maart 2014

Trainen in de wintermaanden vraagt discipline. Het kan koud zijn, winderig, glad. Kortom allerlei redenen om vooral thuis te blijven bij de warme kachel of cv. Maar voor marathonlopers telt dat niet. Een van de voordelen van trainen in de winter is dat het nooit te warm is. En niet te vergeten: in de wintermaanden worden altijd van die schitterende duurlopen georganiseerd, waar je heerlijk in een groepje de kilometers kunt oefenen buiten het bekende terrein, ook al is voor mij dat terrein nu ook wel bekend aan het worden.
Zo nam ik deel aan de duurlopen van Groningen Atletiek en Runploag Garrelsweer. Met een extra rondje er bij kon ik zo prima die 35km duurlopen trainen. Bij de laatste, die route langs de bekende boerderijen en over Leek, stond een pittig windje. Samen met Michel, Thom en (later) Bart was 't een gezellige ronde met gemiddelde van 6 min/km.
Als ik in mijn logboek kijk - ja ik houd alles bij, zelfs op meerdere plaatsen, een tik? misschien, je kunt het ook cijfertjes gek noemen - staan er op 29 maart sinds begin dit jaar 660km op de teller. Dat moet ruim voldoende zijn voor het uitlopen van een marathon, en zeker als het je 50e echte marathon gaat worden.
Op zaterdag haalt Michel mij op. Hij gaat samen met Thom 'recreatief' van start in Diever. Ik stel mijn Garmin in op 3u50min. Moet kunnen gezien alle voorbereidingen, testloopjes (zoals Haren).
In Diever laat Thom zich nog een paar speciale zooltjes aanmeten. Het rubber daarvan absorbeert de schokken, zodat je minder moe wordt tijdens het lopen. Ik durf dat niet aan, maar misschien had ik 't achteraf gezien ook moeten doen. Uiteraard zet ik nog een tweetal flesjes weg voor de drankposten op 18 en 32 km.
Als we om 12u15 in het startvak staan, schijnt de zon al volop. De kleding is er uiteraard op aangepast. Het zal zweten worden zo'n eerste zonnige dag.
De vorige twee marathon (Enschede en Saksenmarathon) waren niet al te rooskleurig verlopen. Voor degenen die dat niet meer weten, moeten de verslagjes daarvan maar eens nalezen. Een duidelijk neergaande lijn, die ik op Terschelling had willen doorbreken, maar daar kregen we de kans niet voor.
Dan vandaag maar proberen. In Diever loop ik altijd wel goed. Dit wordt mijn 4e keer. In 2012 ging 't super, maar dat was zo-wie-zo een jaar met prima resultaten. Vorig jaar was de 28km in Diever denk ik mijn beste wedstrijd van 2013.  Kortom goede herinnereingen en daar wilde ik er vandaag weer een aan gaan toevoegen, ook al omdat 't een jubileum zou kunnen worden, maar daarvoor moest ik eerst de finish nog halen.
De start is altijd erg gemoedelijk. Speaker Jan Kooistra houdt in één hand de microfoon vast, de andere de klok en weet ook nog het startsignaal te geven. Er staan veel kilometervreters aan de start, zoals Sjoef Slaaf, Gerry Visser en Ineke Scheffer. Een andere lopers heeft ballonen: 't wordt zijn 100ste. Feestje dus. 100 marathons: die ga ik niet meer halen. Daarvoor ben ik echt te laat begonnen.

Deze keer ga ik rustig van start. In Enschede was ik echt fout bezig, eigenlijk gekkenwerk. Dat ging de eerste helft veel te hard en kon ik wachten op de inzinking. Die kwam er, na 29km. En dan is het laatste stuk een heel eind.
29km is nu midden op het schitterende heideveld. De bedoeling was om juist daar nog volop te kunnen genieten, want je ziet daar allerlei schaapjes met lammeren lopen, leuk toch? Voor 't zover was moet die aftand eerst overbrugd worden. Het tempo was prima en hartslag niet te hoog. Met de rem er op zoals dat heet. Genieten van de natuur, de heerlijk schone lucht en de omgeving. Het viel me op dat het sinds vorig jaar een stuk kaler was. Veel jonge aanplant. Ook waren diverse paden vernieuwd en voorzien van een stevige ondergrond. Ik loop hoofdzakeijk alleen, helemaal niet erg, maar achter mij loopt een groepje kakkelende atleten. Beetje storend vind ik dat eigenlijk wel.
Carla die 15 min eerder gestart is op de 28km krijg ik niet meer in beeld. Bij 18km splitst de route en gaan de 28km lopers rechts. Mijn tempo is nog prima, al heb ik wel een man en vrouw met wie ik de laatste 2 à 3 km opgelopen ben moeten laten gaan tijdens het eten van een gelletje. De dame loopt vandaag haar eerste. Knap hoor!
Als op 24km de 'duinen' beginnen weet ik, dat 't nu serieus begint te worden. Op dit punt weet je of 't wel of niet goed zit. Het valt me op dat ook dit stuk van de route gefatsoeneerd is. De paden zijn veel steviger en het lijkt alsof de 'duinen' daardoor afgevlakt zijn. Dit stuk duurt zo'n 3 km en gaat dan linksaf richting Appelscha. De 2 lopers voor me ben ik dan al lang kwijt. Even verder op is een verzorgingspost op km 26. Het is wel vreemd dat ik nu al mijn benen begin te voelen. Het zal toch niet.....? Niet aan denken, gewoon door bikkelen. Verderop is de afslag naar de glooiende heidevelden, daar waar je de schaapjes tegen kunt komen.
Mijn maag voelt inmiddels ook al niet meer zo stabiel als anders. Als ik thuis mijn Garmin uitlees zie ik dat de km-tijden hier als behoorlijk toenamen. Er staan inderdaad schaapjes, maar om mij zelfs niet uit de concentratie te helpen, besluit ik om ze maar niet te fotograferen. Bij 31km komt Thierry Groen me voorbij. Hij vraagt hoe 't gaat en ik vertel hem, dat 't beste er nu al af is, en dat ik daar eigenlijk best van baal. Hij zegt dat hij niet meer specifiek voor een marathon traint, en misschien is dat wel zo'n goed idee. Hij loopt even met mij op, maar ondanks dat ook hij niet zo hard gaat kan ik hem helemaal niet bijhouden. Sterker nog, ik heb al af en toe gepauseerd en baalde daar natuurlijk ontzettend van.
Bij de 32km is een verzorgingspost. Mijn flesje laat ik daar maar staan, en misschien staat het er nu nog wel. Mijn doorkomst op 30km was 2uuur 49min. Normaliter moet dan binnen de 4uur haalbaar zijn. In Enschede kwam ik op 30km door in 2uur 32min. Ja kan er niets aan doen. Die cijfers zitten nu eenmaal in mijn hoofd en gaan er niet zo makkelijk meer uit.
Even de schoenen legen bij de verzorgingspost. En dan weer verder voor de laatste 10km. Ik wist toen nog niet dat dat de langszaamste 10km ooit zouden worden.... Hopende op een tweede adem vervolgde ik de route. Die tweede adem was echter ver te zoeken...  Gelukkig was ik niet de enige met zware benen, want voor en achter me, stonden diverse lopers af en toe stil. Ook ik moest zeer regelmatig passen. Stukken wandelen, even op adem komen stukje rennen, eigenlijk leek 't nergens meer op en was ik blij dat er geen toeschouwers stonden. Zo vervolgde ik tot de laatste drankpost op 4km voor de finish.
Als ik daar vertrek (deze pauze was echt veel te lang) komt Michel daar net aan. Die gaat mij vast nog wel inhalen, dacht ik. Dat klopt. Hij passeert me al vlot en ik kan niet aanhaken, hoe graag ik ook wilde. Nee dan is een marathon een heeeeel eind en ik wist niet dat je ondanks je goede conditie zo stuk kunt gaan op het laatste gedeelte. Maar wat ik vreesde werd korte tijd de keiharde waarheid: ik werd ingehaald door InekeS. Heel sympatiek sprak ze iedereen bemoedigende woorden wanneer ze met haar eigen karateriseerde loopstijl de lopers inhaalde.
Ik dacht: de dood of de gladiolen en wist mijn laatste energie aan te spreken. Het lukte me slechts enkele honderden meters om haar bij te houden. Toen was 't op en moest ik haar laten gaan. Ik wist 't: vandaag zou ik 't onderspit delven. Het belangrijkste was om de finish te halen en niet meer hoe.
Uiteraard denk je onderweg: hoe kan dat nu, maar een een verklaring is niet zo eenvoudig te vinden. Maar wat me wel duidelijk was: dit voorlopig niet weer. Mijn loopprogramma voor de zomer zou in ieder geval geen marathon meer bevatten. Als ik met een andere loper, die onlangs de 50km trail op Texel voltoooid had ('veel wind', weet Edward alles van), kom te ploeteren, blijkt ook hij geen verklaring voor zijn off-day te hebben. Net als ik dus.
Natuurlijk was de bouillion bij de finish op (durfde het ook niet te vragen, Jan Kooista had ongetwijdeld gezegd: had je maar een beetje moeten doorlopen). Thom zat er al omgekleed aan (bij 32km gestopt i.v.m. liesproblemen) en Michel zat er ook behoorlijk doorheen (maar hij had toch nog 8 min gepakt op de laatste 4km). Ik zit op een krukje, handen om het hoofd even voor mijzelf en denk even nergens aan. Teleurstelling overheerst en was ook een verdrietig natuurlijk.
Was dit mijn laatste marathon? Wie zal 't zeggen. Dit was niet best en al helemaal niet de manier waarop. Mijn maag protesteert heftig en ik zal jullie als lezers maar besparen wat er allemaal voor nodig was om v.d. Hulst weer enigszins fatsoenlijk in de auto te krijgen. Ook Thom was teleurgesteld, niet vreemd toch? En toen ik thuis kwam, bleek dat Carla en de anderen tot kwart voor vijf staan wachten en dat ze nu erg ongerust geworden waren. Heel erg lief!
't Was een heel bijzondere 50e marathon, dat was 't inderdaad. Een met erg veel hindernissen. Zoals Edward zei: een duathlon: 30km rennen en 12km Nordic Walking. Misschien was dat ook wel zo, en dan Nordic Walking met hindernissen, waar je flink misselijk van wordt en spierpijn van overhoudt.
Gelukkig kijk ik er nu (3 april) al weer anders tegenaan: op naar de 51e, op Terschelling, o.a. met Titus mijn zwager. Dat zal weer een feestje worden en ik heb er nu al weer zin in.
Nu maar hopen dat die dit jaar wel doorgaat!

En de titel van dit stukje.... natuurlijk was dit mijn laatste marathon, want daar gaat dit stukje over. De volgende zal ook de laatste zijn, maar hopelijk niet de allerlaatste!

En wat 't nu geweest is, ik weet 't niet echt. Natuurlijk was 't de eerste warme dag, maar dat kan 't niet alleen zijn. Te snel gestart? Dat ook niet. Het is een feit dat in de laatste drie marathons mijn maag opspeelt. Blijkbaar blijft er te veel drank in de maag achter en wordt 't niet goed meer opgenomen. En zulke zware benen heb ik tot nu toe alleen op de 50km gehad, maar dit was nog erger. Aan de trainingen heeft 't niet gelegen, die gingen als van ouds. De vorm van de dag? Iets onder de leden? Wie zal 't zeggen. Ik kijk in ieder geval nu heel anders tegen tegenvallende prestaties aan dan voorheen!

Groetjes.
Peter


 
13e Astrea Run, Groningen 21.1, 10km, 29 maart 2014
4e plaats Peter en PR voor Jürgen.

AstreaRun2014
Foto: Martin de Jonge, met dank!
Een negental LBers kwamen in actie in Groningen bij de Astrea Run. Voor het eerste telt deze loop mee in het clubklassement.
Heel goed om Nico terug te zien in een wedstrijdje. Nico: "Dit was mijn eerste wedstrijd sinds de Teutolauf 2012. De hielspoor is zo goed als weg, mijn conditie ook. Volgende keer beter."
Jurgen de Vries (die opnieuw lid geworden is) loopt een prima PR (was 55:10) - 138 sec. Klasse!
Peter Pettinga komt al weer aardig dicht in de buurt van zijn PR (37:51). Dat belooft wat.
Links naar foto's kun je HIER vinden.
21.1km netto
Wietze Kuiper
1:43:07
Dick Huizing - begeleider Hyacinth, super Dick! 1:55:47
10 km
Peter Pettinga, 4e plaats 38:36
Roelof Roffel 46:12
Jan la Crois 51:02
Jürgen de Vries -138 sec 52:52 PR!
Johan Koster 53:44
Nico Vierkant 55:10
Henk van Til 55:35
ook gezien:
Marleen Stiekema, 1e plaats 4EM
26:16
Menno Fritsma, 21.1km, 2e plaats 1:29:41


Link naar de website

 
Ibbenbüren Kliffenlauf (D), 24.7 km , 29 maart 2014
Net als vorig jaar nam Edward deel aan de 'Kliffenlauf' in Duitsland met 500 hoogtemeters. Itt vorig jaar (dubbele lagen kleding) nu - net als in Nederland - prima weer en tijd voor het 'vlinderbroekje'. Hij wist er (een week voor 'Limburg zwaarste', 100km, 3200 hoogtemeters) in te slagen (opnieuw) als 6e te eindigen in zijn categorie M45 met 148 deelnemers. En dat is 17e overall (vd 484). Zijn tijd was dik 3 min sneller dan de vorige editie. De zondag brengt Edward daar door met een extra training met Nederlanders die daar een trainigsweekend hebben.
Keurig Edward, je bent  klaar voor 'Limburg'.
24.7 km Netto
Edward Pechler, 6e M45 1:48:06



Link naar de website

Want al zit ik nu in de kledingcommissie, ik loop toch het liefst zonder shirt.


Ibbenburen
Foto: website Ibbenbüren

Waarom ik soms extra applaus krijg van de dames is me een raadsel.

Lees verslagje van Edward>>>
Een kleine 25 kilometer over de "klippen" van het Teutoburgerwald. Klippen zijn geen bergen maar ik herinner me van vorig jaar, behalve de kou, ook dat er behoorlijk geklommen en afgedaald moet worden. Ik hoop dat mijn schouder zich koest houdt. Ik heb er sinds een week behoorlijk last van en de val bij de dinsdagavondtraining, heeft de pijn alleen maar verergerd.
 
Als ik de weersvoorspelling voor dit weekend mag geloven, kan er eindelijk weer gerend worden in een vlinderbroekje en een singlet. Vorig jaar was het hier ijzig koud en had ik volgens mij minstens vier lagen kleding aan en twee lange tights. Als ik om 7:00 uur wakker word in de camper op een veldje naast het zwembad van Ibbenbüren, geeft de thermometer slechts 2 graden aan. Ik blijf nog maar even liggen. De zon doet haar werk en twee uurtjes later is het al 12 graden.
 
Ik rij eerst nog naar de Dörenthe Klippen. Even beetje loslopen en wat "kletteren". Ik zoek een paar grote rotspartijen uit en probeer zo snel mogelijk naar boven te "kletteren". Mijn schouder maakt rare geluiden. Na een paar klimpartijen begin ik het behoorlijk warm te krijgen. De temperatuur is ondertussen gestegen tot tegen de 20 graden. Tijd om wat luchtigers aan te trekken en mijn startnummer op te halen.
 
Bij het afhalen van het startnummer kom ik erachter dat ik iets vergeten ben: de championchip. De meeste wedstrijdjes die ik loop gebruiken deze niet meer en het zit niet meer in mijn systeem om deze mee te nemen. Ik regel in mijn beste Duits een huurchip.
De Duitsers hebben een mooie hardloopcultuur. De plaatselijke bevolking heeft gisteren weer volop taarten en andere "lekkernijen" gebakken. Het ene taartje nog kunstiger gebakken dan de andere. Maar ik denk niet dat er een taartje zonder dierlijke uitscheiding tussen zit en ik hou het maar bij meloen, Sharon's en natuurlijk mango's en bananen.
 
Jan Albert Veenema, Ronnie Duinkerken en Ralph Apeldoorn die in Tecklenburg, samen met nog wat lopers een lang trainingsweekend hebben, lopen ook mee. Morgen sluit ik me bij ze aan en gaan we een duurloop doen met zoveel mogelijk hoogtemeters. Maar eerst de Klippenlauf. Ronnie heeft zijn nummer uit voorzorg op zijn broek gespeld ipv op zijn shirt. Dat lijkt me ook een goed idee. Want al zit ik nu in de kledingcommissie, ik loop toch het liefst zonder shirt. Als het bijna tijd is om te starten is het warm genoeg. Snel berg ik mijn shirt en hartslagmeter op. Ik kan wel wat extra vitamine D gebruiken. Ik voel me een beetje naakt in het startvak maar, al is het misschien wat problematisch voor vrouwen, ik kan het iedereen aanraden. Want hoeveel dryfit technologie er ook in een shirt verwerkt zit er kan niets op tegen het de natuurlijke afkoeling van een bloot lijf in de wind.
 
Ronnie en Ralph zijn veel te snel voor mij, maar bij Jan Albert zou ik wel in de buurt moeten kunnen blijven. Na de start gaan ze me alle drie te snel en ik laat ze maar gaan. De beklimmingen zijn nog niet begonnen en ik moet een beetje aan de 100 van volgende week denken en mijn schouder niet erger maken dan het is. Mijn doel voor vandaag: sneller dan mijn 1:51 van vorig jaar, ontspannen klimmen en wat lef tonen bij de afdalingen. Sinds mijn verstuikte enkel van vorig jaar ben ik altijd wat voorzichtig. Daar moet ik vanaf.
 
Ik geniet van de warmte. Na een kleine 2 kilometer begint het en draaien we het woud in met al haar heuvels. Jan Albert verdwijnt langzaam uit mijn zicht. Het klimmen gaat misschien niet snel maar wel ontspannen. Op de paar vlakke stukken maak ik wat snelheid en bij de afdalingen probeer ik sneller te gaan dan ik eigenlijk durf. Ik herken veel van vorig jaar. Behalve de wedstrijd heb ik deze route ook een keer met Vanessa gelopen. Ik merk dat het klimmen me veel minder moeite kost dan vorig jaar. Beklimmingen die ik toen heftig vond lijken nu kort. Als iemand makkelijker klimt dan ik, ga ik schuin achter hem hangen en laat ik me meevoeren. Op de één of andere manier gaat dat makkelijker. Dan een afdaling met een dik bladerpak. Ik voel alweer die weerstand. Bang om weer door mijn enkel te gaan. Maar ik dwing mezelf te gaan. Ik heb net iemand ingehaald bij het klimmen en als ik naar beneden ren zit hij me op de hielen. Ik verzet me niet langer tegen de zwaartekracht en vertrouw op mijn reflexen en stort me naar beneden. Zo cool! Er is niet veel publiek maar als ze er zijn zijn ze ook enthousiast. Waarom ik soms extra applaus krijg van de dames is me een raadsel.
 
Als we even het bos verlaten en een lange rechte verharde en enigszins stijgende weg opdraaien zie ik Jan Albert in de verte lopen. Als hij boven is begin ik te tellen. Bijna veertig tellen duurt het voor ik ook boven ben. We zijn volgens mij ongeveer op de helft. Tijd zat om hem in te halen. Ondertussen loopt een gespierde man in een witte thermo me voorbij. Ik verwonder me dat iemand met zo'n massa zo makkelijk klimt. Dan ben je erg sterk. Ik moet het van souplesse hebben. Zeker niet van kracht. Twee doelen heb ik nu: De man in het wit verslaan en natuurlijk Jan Albert inhalen. De man in het wit heeft er zin en en loopt makkelijk bij me weg richting Jan Albert. Als hij het kan moet ik het ook kunnen. Steeds vaker vang ik een glimp op van Jan Albert. De gespierde man is hem al voorbij zo te zien. Mijn schouder probeer ik te negeren en richt me volledig op het rennen over boomwortels en andere oneffenheden. Zo nu en dan een sprongetje en vooral niet vergeten mijn voeten hoog op tillen.  
 
Helaas hebben ze alleen maar water bij de verzorgingsposten en ik merk dat mijn energie minder wordt. Een banaan of een gelletje of gewoon wat sportdrank zou wel lekker zijn. Maar het is niet anders. Ik neem een paar goede slokken water en gooi de rest over mij heen. We zijn in de buurt van een klim die ik vorig jaar met Vanessa meerdere malen achterelkaar heb beklommen. Een mooie lange steile klim met een bocht erin. Gelukkig weet ik dat het klimmen na de bocht nog even doorgaat. Ik begin nu toch wel heel dicht bij Jan Albert in de buurt te komen. Dat motiveert en ik zet nog even aan. Dan draai ik de klim op en zie dat Jan Albert de klim niet ziet zitten en begint te wandelen. Ik ren hem zo soepel mogelijk voorbij en vraag of hij stokken nodig heeft. Nog een kilometer of zeven te gaan schat ik. In dit soort wedstrijden kijk ik nooit op mijn horloge.
 
Als we het bos uitkomen en via een viaduct de weg oversteken zie ik Ralph wandelen. Die heeft zeker zijn dag niet. Ook haal ik steeds meer lopers van de korte afstand, die een kwartier later gestart is, in. Veel wandelen heuvel op. Als ik na het passeren van het bord met "nur noch zwei Klippen" goed geteld heb is dit de laatste beklimming. Veel boomwortels en opeens herinner ik me dat ik hier vorig jaar gevallen ben. Of was dat bij een heel andere wedstrijd? Terwijl ik hierover nadenk zie ik een loper gewikkeld in een warmtevest met hulptroepen om hem heen. Hopelijk is het niets ernstigs. Meteen ben ik extra alert. Met nog een paar kilometer te gaan, merk ik dat ik nog wel wat over heb. Genoeg om de  man in het wit, die ik in de verte moeizaam zie klimmen, in te halen. Ik haal hem in maar hij is niet van plan op te geven. In de laatste kilometer komt hij me toch weer voorbij en al ren ik bijna 4:00 min/km, ik haal hem niet meer in.
 
Mijn oorspronkelijke doel is ruimschoots gehaald: Sneller dan vorig jaar en soepeltjes  klimmen. Nu alleen nog wat meer snelheid in het klimmen zien te krijgen en meer vertrouwen bij het afdalen. Morgen en volgende week weer volop mogelijkheid om dat te trainen.
 
Groet, 
Edward.


 
Noorderkrant, Ommelander Courant 19/20 maart 2014 PDF

Podiumplaatsen voor Loopgroep Bedum-atleten

Lees beide artikelen...>>>

 
Verslagjes Monnikenloop, 22 maart 2014
Geschreven door Jürgen, Ger en Dick   
Wel veel wind en af en toe een bui.....

Liep volgens een enkele wel als een aangeschoten haas......

Het parcours is heel afwisselend, met een paar leuke klimmetjes over de duinen......
Lees de verslagjes
 
27e Leekster Lente Loop, Leek, 21.1 en10 km , 22 maart 2014
De Leekster Lente Loop had ongetwijfeld concurrentie van de Monnikenloop.
En uiteraard weer (veel) wind in Leek, 't is bijna nooit anders.
Twee LBers aan de start, met Wietze sneller dan in Haren en opnieuw 't nieuwe lid Roelof!
21.1 km Netto
Wietze Kuiper 1:42:30
10 km
Roelof Roffel, zie onder 47:03


Opmerking van Roelof m.b.t. de 10km Leeksterlenteloop:
Helaas bleek een goede tijd niet mogelijk. De start was zo georganiseerd dat de 10 km lopers direct achter de halve starte. Gevolg was dat er de eerste 1.5 km geen doorkomen aan was en gigantische opstopping had en niet door kon lopen. Jammer dat daar niet over nagedacht is.

Link
naar de website

 
13e Monnikenloop, Schiermonnikoog, 10 EM en 10 km, 22 maart 2014
Prima tijden op 'Schier'


Foto: Herman Rinket/Jeannet Bakema. HIER staan veel meer foto's

Voor het eerst werd de Monnikenloop in de lente georganiseerd. De voorgaande twaalf edities waren allemaal eind oktober. Het deelnemersaantal is een record: 910, 25% meer dan in 2013.
Een zevental LBers maakten er een gezellige dag van op het eiland. Uiteraard stond er een pittige wind. Maar dat hoort ook op een eiland.
Tevens is het de eerste keer dat deze wedstrijd meetelt voor het LB-clubklassment.
Voor Ger was dit de derde wedstrijdweekend op rij.
Er werd prima gelopen. Voor Jan en Jürgen hun eerste officiele 10 EM, Sander 62 sec sneller dan in 2013, Evelyn slechts 50 sec boven haar snelste tijd.
De details horen we nog wel (b.v. of Ger dit keer opnieuw een 'haas' was).
De nieuwe stand van het LB-clubklassement staat HIER
10 EM = 16,1 km
netto
Jan Schipper 1:08:35 PR!
Dick Huizing, zie onder 1:15:18
Ger Coster, zie onder 1:15:26
Evelyn Schipper 1:22:57
Janny Klarus 1:28:19
Jürgen de Vries, zie onder
1:34:40 PR!
10 km
Sander de Vries 1:03:23


Link naar de website

Wel veel wind en af en toe een bui.....

Liep volgens een enkele wel als een aangeschoten haas......

Het parcours is heel afwisselend, met een paar leuke klimmetjes over de duinen......
Lees verslagjes van Jürgen, Ger en Dick>>>
Jürgen:
Wauw. De uitslag van de monnikenloop staat eerder op de LB-site dan op site van de loop zelf en ook sneller dan wij weer in Bedum waren. Het was een erg mooie route over het eiland. Wel veel wind en af en toe een bui. Na afloop een t shirt en een twix van Jan (wat een tijd!), de kroketten testen (iemand moet het doen) van Hotel Duinzicht samen met Sander en nog een uurtje wachten in de kou op de boot (klein minpuntje). Toch een geslaagde dag.

Ger:
Heb samen gelopen met Dick, keurig naast elkaar.
Liep volgens een enkele wel als een aangeschoten haas, maar was het dus niet!

Dick:
Het was me niet eerder gelukt om de Monnikenloop te lopen omdat die altijd in het najaar werd georganiseerd en vlak voor de Berenloop. Dit jaar voor het eerst in het voorjaar en ook voor mij de eerste keer. Bovendien een test hoe mijn langdurige liesblessure het zou houden. Daarom in het midden van het startvak begonnen. Na 2 km kreeg ik Ger in het vizier die samen met Dick van den Berg liep. Na een paar kilometer haakte Dick van den Berg af, hij riep nog "Ik ben een diesel".
Het parcours is heel afwisselend, met een paar leuke klimmetjes over de duinen. De natuur op de eilanden is ook een extra dimensie vooral als er een haas (Ger) met je meeloopt. SMILEYS_LAUGHING
Het was op het laatst wel zwaar tegen de dijk op met de tegenwind. Toch een leuke tijd neergezet en tot op heden zonder pijn in de lies. Het was voor mij een hele leuke dag en hoop dat er nog meer zullen komen.

Groeten Dick.


 
Bonifatiusloop, Dokkum, 21.1 km, 15 maart 2014
Tweede plaats voor Petra in Dokkum!

Dokkum2014
Foto: (c) sbsfotomarketing
Op de vrije dag van Petra besloot Ger met haar mee te gaan om voor de tweede week als 'haas' zijn diensten te bewijzen.
Dit lukte bijzonder goed - er zat voor Ger (de man in vorm) zelfs nog wel meer in! -  en hij wist zelfs Petra tot de finish bij te houden.
Sterker nog: een felle eindsprint kon niet voorkomen dat ze nipt boven de 1:41 finishten. Een zeer verdienstelijke tijd gezien de wind!
Met 1:42:02 werd Petra 3e vrouw overall en 2e in de gecombineerde VSen/V35 klasse (net als vorig jaar toen Vanessa 3e werd).
Nieuw LB-lid Roelof Roffel (uit Bedum) liep de 10km ('Moeilijk parkoersen door het centrum. Harde stormachtige wind').
Zijn tijd was goed voor de 3e plaats M55. Klasse!
Kortom: prima prestaties voor de LBers in Dokkum!
De Garmin-route van Ger staat HIER
Verslagje met foto van de prijsuitreiking
21.1 km Netto
Petra Bus, 2e VSen
1:42:02
Ger Coster, zie onder 1:42:02
10.0km
Roelof Roffel, nieuw lid, 3e M55 45:21


Link naar de website

Een snelle blik op de klok laat zien dat zowaar een tijd van onder de 1:42 haalbaar lijkt.

Nog net horen we Jan Kooistra roepen: "Waar is Petra Bus?".
Lees verslagje van Ger>>>

Wat toch een fraai plaatsje, Dokkum, de geboorteplaats van snelle Edward. En wat een sfeer rond start en finish!
Na de "snelle bezichtiging" verlaten we de bebouwing en rennen richting Ee. We hebben de wind eerst mee en dat valt tegen. Waarom? Omdat we in de gaten hebben dat we dus op de terugweg er zwaar tegen in moeten. Ik besluit dat we het tempo dan maar onder de 4:50 per km. moeten leggen. Maar we lopen wel in Friesland. Dus dijkje op en af, brug op en af... Maar we voelen dat dit tempo best te doen is. Als we voorbij 10 km. echter van richting veranderen, wordt het al zwaarder. Zelfs ondanks het prachtige landschap.
Zodra we vol in de wind draaien gaat het tempo toch onderuit. "Ga maar Ger", hoor ik van een paar meter achter me. Pardon? Samen uit, samen thuis toch? Vind het niet vervelend een beetje in te houden. Weet dat Petra ondanks haar twijfel toch wel kort achter me blijft.
Zodra we Dokkum weer bereikt hebben en dus weer een beetje beschutting, pikken we het streeftempo, dat Petra door mij heeft laten bepalen, weer op. Als we een bocht om gaan zien we de finish, die hier via een rondje om de vijver en tussen veel publiek door bereikt moet worden. Een snelle blik op de klok laat zien dat zowaar een tijd van onder de 1:42 haalbaar lijkt. Ik roep naar Petra dat we sprinten moeten. Dat levert in elk geval een mooie foto op. Ik klok zelf 1:41:59 maar dat zal dus wel weer net 1:42 worden, verwacht ik.
Tevredenheid alom dus. Gauw de jasjes halen uit de kapel en richting auto.
Nog net horen we Jan Kooistra roepen: "Waar is Petra Bus?". Dus toch; 2 prijzen en 2 x een envelop met inhoud en een boeketje.
De foto van het podium moet ik van een vriendelijke toeschouwster vragen.


Foto: Willy Bouma, met dank!

Blij dat we gegaan zijn, tevreden over de gelopen tijden bij deze harde wind! (En toch wederom goed ingeschat wat haalbaar was gezien de omstandigheden)

Ger

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

Pagina 2 van 4

Volg Loopgroep Bedum op Facebook      Volg Loopgroep Bedum op Twitter

LB-(verjaars)kalender

April 2014
z m d w d v z
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10

Zoeken (vanaf 2008)

Free counter and web stats © 2000-2014  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst