juni-juli 2014

LB-chat

Laatste bericht: 8 uur, 11 min geleden
  • Edward Pechler: nee dat ben ik niet. Ik loop veel soepelerSMILEYS_SMILE
  • Peter: Ben jij dat Ed bij 4:38??
  • Edward Pechler: Helaas zijn wik eruit gekniptSMILEYS_SAD
  • Edward Pechler: mooi filmverslag Matterhorn Ultraks 2014 «link»
  • Peter: Foto's heuveltraining 31 aug staat hier: «link»
  • Peter Pettinga: Dank u wel! Volgende week 6 september: duurloop ca.30km vanaf 9.00 uur vanuit de Reitdiephaven.
  • Peter Pettinga: 9.30 kardinge Henk. 9.10 uur kunnen mensen verzamelen bij de carpool. Edward graag gedaan en nogmaals een spoedig herstel.
  • Edward Pechler: Trainers bedankt!
  • webmaster: Matterhorn Ultraks op Noorderkrant.nl: «link»
  • naam?: Zaterdag 6 september een duurlooop van ca 30 km. Start Reitdiephaven.
  • Edward Pechler: Vanessa is alweer in de training voor Adam marathon. Ik ben in training voor de hinkelmarathon
  • harry: Wat een pech Edward,nu alvast een goed herstel en is Vanessa weer een beetje hersteld?
  • webredactie: 18 enthousiaste heuvellopers genieten van leuke training en gebak! Later meer daarover. SMILEYS_WINK
  • webredactie: Heuveltraining stary zondag 24 aug om 9:30u bij Kardinge bult!
  • Peter Pettinga: Wat een domper Edward. Een goed herstel beiden.
  • Henk.s: Edward dat is balen,veel sterkte.leeft Vanessa al weer
  • Edward Pechler: Het was een prachtige tocht. Vooral de afdaling van Gornergrat. Helaas scheurde ik mijn enkelband ruim 2 kilometer voor de finish. Strompelend in 7:32 gefinisht. Vanessa in 6:13. Ze is helemaal dood. Helaas geen Winschoten voor mij. Kan iemand anders Nederlands kampioen worden
  • webredactie: Lianne en Anton: gefeliciteerd! !!!!!!
  • Henk.s: Ben en petra 1e plaats. Gefeliciteerd.gelezen in dvhn
  • Ger Coster: 't Was gezellig in Diever! SMILEYS_SMILE SMILEYS_SMILE
  • Jan la Crois: www.sportrecreadetenboer.nl
  • Jan la Crois: Zaterdag 30 aug. 1/4 en 1/8 triathlon in Ten Boer. Info: www.sportrecreadetenboer.nl
  • Ger: Lekkere duurloop, met een stuk, zowaar, Thom S.. Goed op de weg terug! SMILEYS_VERY_HAPPY
  • Michel: Vandaag heel wat lopers gezien bij de Bauke mollema tocht .
  • webmaster: Alle Garmin trainingen maand augustus staan er op (best veel werk...)
Bekijk archief

BoldItalicUnderlineStrikethroughSubscriptSuperscriptEmailImageHyperlinkOrdered listUnordered listQuoteCodeHyperlink to the Article by its id

Klik voor Smileys
SMILEYS_VERY_HAPPYSMILEYS_SMILESMILEYS_WINKSMILEYS_SADSMILEYS_SURPRISEDSMILEYS_SHOCKEDSMILEYS_CONFUSEDSMILEYS_COOLSMILEYS_LAUGHINGSMILEYS_MADSMILEYS_RAZZSMILEYS_EMBARRASSEDSMILEYS_CRYINGSMILEYS_EVILSMILEYS_TWISTED_EVILSMILEYS_ROLLING_EYESSMILEYS_EXCLAMATIONSMILEYS_QUESTIONSMILEYS_IDEASMILEYS_ARROWSMILEYS_NEUTRALSMILEYS_MR_GREENSMILEYS_GEEKSMILEYS_UBER_GEEK

Clubklassement

6 sept: Borkum 17e wedstrijd LB-clubklassement, wie gaat er? nog:
4 dagen

In- en uitloggen

Klik voor in- en uitloggen

LB-twitter


 

Wie is online?

Nu online:
  • 16 gasten
Aantal LBers met account: 69
Het Weer

Foto's 2014

Foto's Nordic Walking

Welkom op de website van Loopgroep Bedum opgericht in 1984 en aangesloten bij de KNAU.
Leden jan '14: 114; (M:66, V:48, hardlopen:92, NW: 22)
klik om naar de sponsor te gaan
8e Brinkloop 2014, Diever, 5 & 10km, 19 augustus 2014

Ben Stellingwerf snelt in 15:32 naar 1e plaats, Petra als snelste dame ook 1e plaats!
Een groepje van 8 lopers trok op deze doordeweekse avond naar het sfeervolle dorpje Diever.
Daar wordt in de zomer elke dinsdagavond in juli & augustus gelopen.
De gemoedelijke sfeer en de korte rondjes maakt dit toch wel tot unieke loopjes.
Ben en Piet gingen voor een snelle 5km, de overigen namen de 10km (of iets minder met het oog op Ten Boer).
Ben finishte ruim als eerste in 15:32, Piet kwam tevens tot een strakke tijd, en beide heren "hadden nog lucht over" om stukken met de anderen op te lopen.
Het was gezellig en goed toeven in Diever.
Zeker voor herhaling vatbaar!
Overigens was de afstand niet helemaal correct!

5 km
netto
Ben Stellingwerf, 1e plaats overall
15:32
Piet Kempenaar
20:20
Sander de Vries 30:58
10 km netto
Ger Coster 44:20 (44:56 10km)
Petra Bus, 1e plaats overall 46:14
Bart de Vries 47:02
Sabina Oudman 7.5 km (6 ronden) ca 40 min
Marco Taatgen +/- 6 km


PetraDiever2014
Petra, ontspannen op weg naar de 1e plaats! Foto: met dank aan Toli http://hardlopenmettoli.blogspot.nl/
Hier staan de (geleende) foto's van Toli & Garmt http://www.garmtopdeloop.nl/blog-en-fotos/
 
Switte run, Buitenpost, 5 augustus 2014

Peter Pettinga rent op een doordeweeksedag naar de 2e prijs!

Trainer Peter Pettinga ging met een aantal loopmaten afgelopen dinsdag naar de (kleinschalige) Switterun in Buitenpost.
Hij finishte knap als tweede overall in de tijd van 40:38.
De afstand was overigens ruim over de 10 km, aldus Peter.

10 km netto
Peter Pettinga, 2e plaats 40:38


PeterPBuitenpost
Link
 naar de website. Foto: (Van website switte.nSMILEYS_SMILE Alle prijswinaars

 
Bokeler Straßenlauf (Dld.) 9 augustus 2014

Ben Stellingwerf snelt in Duitsland naar de 2e prijs!

Trainer Ben Stellingwerf trok met een aantal regiotoppers (o.a. Iwan kamminga, Jan Stuursma) naar het duitse Bokel voor de stratenloop aldaar.
Hij finishte achter Iwan als tweede overall in de tijd van 33:23

10 km netto
Ben Stellingwerf, 1e plaats M30 33:23


BenBokel2014
Link
 naar de website, foto: Ben met startnr. 1224 (met Iwan - 1233) bij de start

 
Halve Marathon Vlieland, 10 augustus 2014

Henk Prins wint de Halve Marathon bij de M60!

Deze keer was Henk Prins, samen met Wietze Kuipers, de enige deelnemers van LG Bedum, die startten op Vlieland.
Maar Henk vertegenwoordidge ons sterk: Hij was de snelste bij de Mannen 60 en eiste daarmee de eerste plaats op.
Henk, van harte gefeliciteerd!
Het was de trainers (en je trainingsgenoten) al opgevallen dat de vorm goed is.
Hopenlijk volgt er nog een foto.

21.1 km netto
Henk Prins, 1e plaats M60 1:42:07
Wietze Kuipers 1:51:04


Link naar de website

 
7 van 7huizen, Zevenhuizen, 7 km, 8 augustus 2014

Een tweetal LBers stond vrijdagavond aan de start in Zevenhuizen. PeterP was slechts 34sec langzamer dan vorig jaar: een prima prestatie!

7 km netto
 Peter Pettinga 26:28
Roelof Roffel 32:55


Link naar de website

 
PDF
Geschreven door Jan Wedema   
maandag 14 juli 2014

Een nieuw leven voor je oude hardloopschoenen!

Schoenen 3

Al heel wat schoenen  na de eerste ronde op 15 juli (één dag na de start) Namens Jan: hartelijk dank!

Weggooien kan altijd, maar nu even niet!

Wat is er mooier en leuker dan met je oude hardloopschoenen nog iemand blij maken? En dat kan!
Lees hieronder hoe Jan Wedema je gebruikte schoenen een prima bestemming gaat geven!

Lees 't bericht van Jan....... >>>
 
24e Lauwersoog-Ulrum, 21.1 km, 26 juli 2014
Tweede plaats en twee PR's!

Ulrum2014
Elmer en Henk; foto van Ger.

Er stonden 8 LB-ers de start van de 24e editie van Lauwersoog-Ulrum. De vorige 24e editie werd afgeblazen door storm en onweer. De atmosfeer was nu veel rustiger en ondanks de temperatuur (ca 25 graden) werd er prima gepresteerd.
Uiteraard was trainer Ben een klasse apart. Als de Belgische Marokkaan Abdelhadi El Hachimi er niet geweest was, dan was hij overtuigend eerste geworden. Nu legde hij beslag op de tweede plaats MSen en ook 2e mannen overall. Klasse Ben!
David deed ook van zich spreken. Hij verbeterde zich bijna 5 min (exact: 4min 52 sec) en liep voor het eerst onder de 1:40min. Super! Ook Elmer liep - samen met Henk - een PR, ook al was 't voor Elmer wel doorbijten...... Er werd nog gehaasd en begeleid door Peter en Dick. Jan en Rinze liepen overtuigend beiden dik onder de 1:40. Klasse heren!
De foto's van Ger en Roos staan HIER op Picasa.
Ben op RTVNoord, uitzending gemist
Andere fotografen (met dank):
Foto's van Herman Rinket
Foto's van Geert van Duinen
21.1 km netto
Ben Stellingwerf, 2e plaats MSen 1:13:16
Jan Schipper 1:36:41
Rinze Kramer 1:37:39
David Samson - 4m52s 1:39:26 PR!
Peter Pettinga, als tempomaker 1:50:46
Elmer Bos 1:54:01 PR!
Henk Schuitema 1:54:01
Dick Huizing - begeleider Hyacinth 1:55:57


Link naar de website

 
Oestermoerrun, Gieten, 10 km, 20 juli 2014

Ben wint overtuigend in Gieten!

Oestermoerrun2014 klein
Foto: Jan Kooistra
Als onderdeel van het Oestermoerfeest vond op zondag deze recreatieve loop plaats in Gieten. Er waren maar een klein aantal deelnemers op de 10 km (4 ronden door versierde straten), ongetwijfeld door de vakantie en de warmte. Ben wist deze loop op zijn naar te schrijven. Veel concurrentie had hij niet. Zijn tijd was meer dan dik in orde, ook al was de afstand - volgens Ben - iets te kort. 'Kijken of we genoeg km hebben gemaakt voor lauwersoog-ulrum'', berichtte Ben later op zijn facebook pagina.

10 km netto
Ben Stellingwerf, 1e plaats 31:54


Link naar de website.
 
Midzomeravondmarathon, Diever, 19 juli 2014
Tweede plaats Edward in tropische marathon!

temperatuur19juli2014
Wanneer de meeste lopers of op vakantie zijn of bij temperaturen boven de 25 - 30 graden aan andere dingen denken dat hardlopen, komt de 'machine' van Edward goed op dreef. Voor hem niets lievers, ook al weet ook hij zijn grenzen bij een temperatuur van dik 33 graden.
Lees het in zijn verslagje.
Dit is weer zo'n ongelooflijke prestatie van een atleet die telkens zijn grenzen opzoekt en verlegt.
Gefeliciteerd!
42.2 km netto
Edward Pechler, 2e plaats overall 3:12:42


Link naar de website

Ervaren dat je lijf in staat is om de lichaamstemperatuur op peil te houden terwijl je rent in de hitte, zoals deze dat ook kan als het vriest. Een geweldige machine. ...

Ik gok erop dat de snelle jongens het later in de wedstrijd moeilijk gaan krijgen met de warmte en ik weer de top drie in kan glippen....

Lees verslagje van Edward >>>

Als de temperatuur tot boven de dertig graden stijgt, en de mensen puffend klagen dat het veel te warm is, denk ik meteen: trainen voor de Western States. De hitte tijdens die race is één van de redenen dat hij zwaar is. En net zoals je niet echt voor de bergen kan trainen in Nederland, zo is trainen met tropische temperaturen ook schaars.
Gisteren heb ik al even een opwarmrondje door de natuur ten noorden van Amsterdam gedaan. Heel lekker ging het nog niet in de hitte, maar ik heb genoten van de warme deken waar ik doorheen liep. Een heerlijk gevoel om slechts gekleed in een vlinderbroekje en met een bidon in de hand, door de natuur te rennen. Zwermen vliegjes waar je doorheen komt en waarvan een groot aantal aan je bezwete lijf blijft kleven. Even op een steiger aan een meertje uitrusten en luisteren naar de rare zang van een rietzanger, terwijl de gierzwaluwen over het water scheren om in de vlucht wat te drinken. Het water dat ik meegenomen heb in een bidon is ondertussen heet genoeg om thee van te zetten. Ik begrijp niet dat mensen klagen over dit weer. Zal wel komen doordat het meerendeel van de bevolking tegenwoordig overgewicht normaal vindt. En bewegen met overgewicht ís al moeilijk, laat staan als het tropisch heet is. Ze denken dan eerder aan een 'openbare lijkverbranding' (BBQ) om hun gewicht op peil te houden dan aan een stukje rennen. Maar het is toch heerlijk dat wij in Nederland een paar dagen in het jaar ook in tropische temperaturen kunnen rennen. Ervaren dat je lijf in staat is om de lichaamstemperatuur op peil te houden terwijl je rent in de hitte, zoals deze dat ook kan als het vriest. Een geweldige machine.

Vandaag in Diever zal ik iets minder oog voor de natuur hebben. Het is nog iets warmer dan gisteren en het is de bedoeling dat er eerst twee kleine rondjes door het dorp gerend worden, gevolgd door 4 grote ronden door het bos. Samen goed voor een marathon. Ik zeg altijd dat ik op elk moment wel een marathon rond de drie uur kan rennen. Maar met meer dan dertig graden is dat misschien wat te ambitieus. Ik ga voor 3:10. Tempo 4:30 moet toch vol te houden zijn. Ik eet veel fruit zodat ik genoeg vocht in mijn lijf heb om aan de marathon te beginnen. Vandaag alleen een vlinderbroekje. De opmerkingen dat ik mijn shirt vergeten ben, ben ik ondertussen wel gewend. Een bidon meenemen is niet nodig gezien de maatregelen die de organisatie genomen heeft: Om de 2,5 kilometer water, sportdrank, cola en fruit. Geweldig. Wat heerlijk om hier te mogen lopen voor slechts €13. En wat goed om te zien dat er meer mensen zijn die gewoon lekker gaan rennen in de hitte.
De start is een beetje apart. Lopers van andere afstanden staan met de rug naar ons toe. Die gaan meteen de ronde door het bos maken. Wij moeten eerst de andere kant op, voor twee rondjes door het dorp. Terwijl ik met wat lopers aan het overleggen ben of we nu echt eerst rechtsaf moeten is daar opeens het startschot. Twee mannen in het geel schieten ervandoor. Ik ren mee maar ze lopen een tempo van onder de vier minuten. Dat ga ik niet redden. Ik laat ze gaan. Een derde plek is ook mooi.
De ronde door het bos gaat over fietspaden en wat smallere bospaden. Alles is verhard. Het loopt heerlijk door het bos, al word ik meteen door nog een marathonloper ingehaald. Ik haak even aan maar het gaat me te snel en laat hem ook gaan.  Ik gok erop dat de snelle jongens het later in de wedstrijd moeilijk gaan krijgen met de warmte en ik weer de top drie in kan glippen.
De tweede ronde gaat nog steeds lekker. Ik loop alleen en haal soms wat deelnemers van de andere afstanden in. Soms is het wat krap op de bospaden om lopers in te halen maar het naar iemand toe kunnen rennen motiveert altijd. Ik probeer bij bijna elke post goed te drinken. Helaas weer plastic bekertjes, dus om goed te drinken moet je wel even een paar stappen wandelen. Ik drink voorlopig alleen water en laat de cola, sportdrank en thee nog even staan.
In de derde ronde komt de bekende dip. Alles doet pijn. Ik ben me opeens heel bewust van hoe mijn tenen knel zitten in mijn schoenen. Ze doen ontzettend pijn. Ik probeer het te negeren maar voel ondertussen ook mijn schouder moeilijk doen. Mijn schouders staan niet in één lijn. Ik probeer recht te lopen. Mijn armzwaai te gebruiken. Ik concentreer me op mijn techniek en de laatste kilometers van de derde ronde gaat het alweer een stuk beter. Opeens zie ik de nummer drie die mij in de eerste ronde inhaalde. Hij loopt met zijn handen in de zij. Als ik hem voorbij loop herkent hij me en probeert met me mee te gaan. Dat lukt uiteindelijk aardig en samen gaan we de laatste ronde in. Volgens hem is één van de koplopers uitgestapt. Dus we gaan strijden voor plek twee. Tempo is nu niet meer belangrijk. We hebben nog 9 kilometer om te racen voor plek twee.
Ik test hem door wat versnellingen te plaatsen. Hij blijft bij, maar zijn ademhaling doet vermoeden dat hij het zwaarder heeft dan ik. Omdat hij er uitziet alsof hij wel een eindsprint in huis heeft, ga ik proberen hem al ver voor de finish af te schudden. Ik laat hem even op kop lopen en ontspan zoveel mogelijk. Als we op een stuk aankomen waar het iets naar beneden gaat, zet ik aan. Er komt geen antwoord meer. Nog 7 km te gaan. Als ik niet instort moet dit lukken. Ik neem de tijd bij de verzorgingsposten en neem banaan en cola. Al snel zie ik hem niet meer.
Ik voel me eigenlijk wel weer goed. Pijntjes zijn verdwenen en ik ren die laatste kilometers lekker. Als ik in de laatste kilometer nog wat dertig kilometer lopers inhaal merk ik aan hun reactie dat nummer één minder ver voor me zit dan ik dacht. Als ik finish in 3:12:42 zie ik hem uitgeput zitten. Hij was de laatste ronde behoorlijk kapot en heeft veel gewandeld en is gefinisht in 3:10.23. Als het een vijftig kilometer wedstrijd was geweest had ik hem vast ingehaald. Nadat ik een praatje met hem gemaakt heb mag ik blij zijn dat ik slechts twee minuten achter hem zat. Hij loopt normaal 2:42 op de marathon en wilde nu, ivm de warmte, rond de 2:54 lopen.
In de kleedkamer wordt duidelijk waarom mijn tenen zo'n pijn deden. Mijn linker kleine teen lijkt wel voor de helft afgestorven. Eén grote bloedblaar zit eromheen. En mijn rechter grote teen heeft een mooie zachte bolstaande blaar. Wat is rennen toch leuk!

Groeten,
Edward.


 
3e Oethoesterloop, Uithuizen, 5 juli 2014

Foto: Herman Rinket, met dank; HIER staan meer foto's. KLIK!
De 14e wedstrijd uit het LB-clubklassement werd gelopen in Uithuizen. Er waren slechts 3 deelnemers van LB.
Roos liep geweldig in haar thuiswedstrijd en samen met vriendin Nienke Eek (die ook boksen kan!) snelde ze op de 5 km naar een nieuw PR maar liefst 115 sec sneller dan in de Ladies Run. Gefeliciteerd Roos! Ook Sander liep een prima wedstrijd, slechts 10 sec boven zijn beste tijd (57:22). Klasse!
10 km netto
Jürgen de Vries
54:04
Sander de Vries + 10 sec
57:32
5 km  
Roos Velting - 115 sec
26:55 PR!


Link naar de website
 
2e Reitdieprun, 10 en 6 km, 29 juni 2014

Gemoedelijke Reitdieprun met 2x derde plaats!

Reitdieprun2014
Foto: PeterH, meer foto's HIER op Picasa

Trainer Peter Pettinga was medeorganisatior van de tweede editie van de Reitdieprun. Daarom was er speciaal wat meer reklame gemaakt voor deze recreatieve run. Toch stonden er maar 4 LBers aan de start, waarvan er 3 ook nog in Appingedam in actie geweest waren.
De sfeer was er niet minder om met totaal 200 deelnemers. Met naar keuze 2,3,4 of 5 ronden kon je maximaal een kleine 10km lopen.
Volgend jaar meer LBers? Wie weet.

10 km (9,8 km)
netto
Erik van Dijken, 3e plaats 39:45
Carla Frankruijter, 3e plaats 49:56
Lysbert Oosterhof 55:22
6 km
Eddie Frankruijter 33:00


Link naar de website.
 
18e Stadsloop Appingedam, 10 en 5 km, 28 juni 2014

Sfeervolle Stadsloop met 4 PR's

Appingedam2014 3
Foto: Jan

Appingedam2014 1
Foto: Peter, meer foto's HIER als slide show en HIER op Picasa

Tussen de buien door was het prima loopweer in Appingedam. Door het vele publiek is het een erg sfeervolle loop.
De organisatie is perfect. De inschrijf en omkleedlokatie is bijzonder: de Nicolaikerk.
Een tweetal junior "LBers" deden mee aan de peuterloop: Anouk (Frankruijter) en Roos (Timmer)
Appingedam2014 2

Zeker 4 PR's en verder ook prima tijden zoals Erik slechts 4 sec boven zijn PR.
Trainer Ben werd eerste met zijn bedrijventeam (en snelde diverse LBers voorbij in zijn 5 km).
Alle supporters bedankt!

100+ foto's van Jan en Peter als slideshow staan HIER en op Picassa HIER
Welke LBer staat op deze foto???

Iets niet goed? Mail 't even

10 km netto
Erik van Dijken + 4 sec 39:33
David Samson - 25 sec 42:34 PR!
Eppe Wolfis 46:06
Peter v.d Hulst 46:34
Wietze Kuipers 47:48
Nico Vierkant 49:12
Elmer Bos -35 sec 49:22 PR!
Carla Frankruijter 50:05
Henk van Til 51:25
Eddie Frankruijter -31 sec 53:32 PR!
Jürgen de Vries 54:39
Sander de Vries 57:55
Joop Werkman (5 sec sneller dan in 2013) 58:44
5 km
Marloes Bosma + 1 sec tov Bosloop 26:11
 Klaasjan Zijlstra -19 sec  26:59 PR!
 Larissa Huizinga (als haas voor vriendin) 30:46 
5 km bedrijvenloop
Ben Stellingwerf (bedrijvenloop), snelste 5 km loper
1e plaats met Run2Day / Oudman
15:37
Peter Pettinga (bedrijvenloop),
4e plaats met Huis en Hypotheek, (zelf: 17:45)
17:55
(17:45)
ook Marianne v.d. Ploeg en
Jeannette van Voorn liepen 5 km


Link naar de website.
 
Lavaredo - Ultra Trail 119km / 5850m, 27 juni 2014
Edward voltooit de Lavaredo Ultra Trail!

Lavaredo2014 3
Foto's: Vanessa - finish Edward, meer foto's staan HIER

Edward is er in geslaagd de Lavaredo Ultra Trail met een lengte van 119 km en 5850 hoogtemeters te voltooien.
Hij had er wel even voor nodig: 19 uur en 27 min.
Een gigi prestatie, waar een diepe buiging voor op zijn plaats is.
Via internet was zijn doorkomt op diverse punten te volgen.
verslag van Edward

Een filmpje staat HIER

De route staat HIER

119km / 5850m
netto
Edward Pechler  19:27:29


Link naar de website

Beelden dat ik midden in de nacht verscheurd word door wilde honden hebben me doen omkeren.........

Als het vlak is durf ik nog wel wat snelheid te maken maar vooral bergaf is het levensgevaarlijk voor een plattelander uit Groningen....

De ijle lucht maakt me licht in het hoofd. Ik ga met moeite door mijn knieën om op een steen te gaan zitten....

Lees t spannende verslag van Edward>>>

Alle foto's zijn gemaakt door Vanessa en Edward. Meer foto's staan HIER

Vandaag is het zover. De start van de Lavaredo Ultratrail. Ik begin aan een race die ik vandaag niet zal finishen. De start is om 23:00 uur en ik vermoed dat ik voor de 119 km en 5850 hoogtemeters wel meer dan een uurtje nodig zal hebben. De 2013 editie was wegens sneeuw ingekort maar de titel van een verslag van 2012 doet het ergste vermoeden: Hell in Paradise! Stuk of zeven serieuze toppen moet ik over. Heuveltraining heb ik nauwelijks gedaan, en met de ultralichte stokken die ik op de valreep gekocht heb, heb ik precies één keer in het Teutoburgerwald getraind.

Laveredo2014 1

De race is voor een deel zelfvoorzienend al zijn er wel 8 verzorgingsposten. Ik prop wat gelletjes en repen in mijn rugzak. Verder vul ik mijn rugzak met de verplichte items: een lamp met reserve batterijen, een warmtedeken, een regenjas, lange broek, een shirt met lange mouwen, een muts, handschoenen, een drinkbeker en een liter extra water. Toch gauw een paar kilo wat je mee de berg op zeult. Ik neem ook nog een extra horloge mee. Mijn Garmin kan het ongeveer 16 uur volhouden. Ik vermoed dat ik er langer over zal doen.

Het dorpje Cortina d'Ampezzo, waar de start is, vult zich langzaam met afgetrainde mannen met gespierde benen en buitenkoppen soms vergezeld van afgetrainde dames. Door al die ultralopers word ik alleen maar zenuwachtiger. Het idee dat ik vannacht, in plaats van te slapen, door de bergen ga rennen om de volgende dag in de vroege avond te finishen leek zo mooi toen ik me inschreef, maar het weer van de afgelopen dagen en de voorspellingen maken het een stuk minder aantrekkelijk. Dagelijks onweert en regent het hier.

Als we donderdag op de expo in de olympische ijshal het startnummer halen merken we dat veel Italianen geen woord Engels spreken en gewoon Italiaans blijven spreken. Desnoods herhalen ze het nog een keer. Zoals verwacht had ik mijn medische verklaring best zelf kunnen tekenen, maar ik ben braaf geweest en op de valreep nog naar de sportarts geweest. Onderaan het startnummer hangt het hoogteprofiel met verzorgingsposten op de kop zodat je dat onderweg makkelijk kan lezen. Ondanks dat ik gepoogd heb het hoogteprofiel uit mijn hoofd te leren heb ik het tijdens de race vaak nodig gehad.

Laveredo2014 2
Een start om 23:00 uur heeft als nadeel dat je de hele dag zenuwachtig bent. Ik probeer wat te slapen overdag maar dat stelt niet veel voor. Mijn dropbag voor de verzorgingspost op 47 km wordt steeds voller. Behalve droge kleren en andere schoenen, stop ik er vooral eten in: watermeloen, appels, dadels, gekookte aardappelen en sushibladen gevuld met rijst en miso. Ik verwacht daar na een uurtje of zes te zijn. Mijn rugzak test ik uitgebreid en alle kleren verpak ik in kleine plastic zakjes. Ik ben er klaar voor.

Ik zag op de deelnemerslijst slechts vier andere Nederlands. Drie daarvan ben ik al tegengekomen. Bart staat zelfs op de camping tegenover ons. Patrick die nooit verder dan 75 km heeft gelopen en Jan, een doorgewinterde trailer, die hetzelfde doel heeft als ik: de limiet halen voor de Western States 100 Mile. Dat betekent deze race binnen de 22 uur finishen. In 2012 waren dat de eerste honderd. Tweeëntwintig uur dat is 11 minuten per km. Klinkt als een makkie. Maar toplopers halen gemiddeld nog geen 10 km per uur. Ik mag blij zijn als ik gemiddeld 5 km per uur haal.

Als het eindelijk zover is en ik me in het startvak begeef, lijkt het erop droog te blijven. Regenjas uit en shirt met lange mouwen aan. De start is in de winkelstraat Corsa Italia naast de kerktoren. Als het niet donker zou zijn zie je de rotsformaties aan de horizon. De briefing is in het Italiaans en Engels en ik hoor dat er behalve sneeuwpassages ook meerdere keren een rivier over gestoken moet worden. Dus al blijft het droog, natte voeten krijgen we sowieso. Eerst een opzwepend muziekje en dan mogen we. De start is in de winkelstraat van het dorpje onder luid gejuich van het vele publiek rennen we in het donker de bergen tegemoet.  Je moet wel heel ongevoelig zijn om niet emotioneel te worden van zo'n start. De hele winkelstraat is gevuld met joelend publiek. Daarna wordt het stil. Ik denk dat de andere deelnemers net als ik zich nu afvragen waar ze aan begonnen zijn.

Meteen vanaf de eerste meters moet er geklommen worden. Ruim 500 hoogtemeters over een afstand van 6 kilometer. Eerst door de straten van het dorp om na 2 kilometer op een met stenen bezaaid smal pad verder te klimmen. Dinsdagnacht heb ik deze eerste kilometers nog alleen gerend. Halverwege de berg hoorde ik angstaanjagend hondengejank. Beelden dat ik midden in de nacht verscheurd word door wilde honden hebben me doen omkeren. Nu kan ik niet rennen. Iedereen wandelt al. Ik wandel in een stevig tempo mee. Voel me een Nordic power walker met mijn stokken. Ik leg me erbij neer. Ik moet nog een heel eind. Na de afdaling begint het veld al meer uit te rekken en is er genoeg ruimte om je eigen tempo te rennen. Na 2 uur rennen bereik ik de eerste verzorgingsposten op 18 km. Hier kan je je watervoorraad aanvullen. Je mag alleen water meenemen. Cola, thee en sportdrank mag je alleen ter plekke consumeren. Verder is er van alles: chocolade, banaan, gedroogde abrikozen, rozijnen, walnoten, stukjes zoete taart, beschuit met nutella of worst, stinkende kaas, brood en op sommige posten hebben ze soep met pasta. Bij de laatste post ontdek ik zelfs heerlijke hele aardappelen gestoomd in de schil.

Het rennen in de nacht vergt veel concentratie. Soms kijk ik met mijn hoofdlampje opzij. Meestal zie je dan een diepe afgrond, soms een meertje. Dat je langs een snelstromend beekje of waterval rent weet je ook zonder te kijken. Het is een prachtig geluid in de nacht. Meestal loop ik alleen. Wel zo lekker. Als er geklommen wordt kijk ik niet teveel omhoog. Dan zie je namelijk aan de hoofdlampjes ver boven jezelf dat er nog een heel stuk geklommen moet worden.

Na 4 uur bereik ik de tweede post op 33 km. Tot nu toe gaat het goed. Twee bergen gehad en ruim 1500 hoogtemeters van de 5850. Moe ben ik niet en ben blij dat het droog is. De volgende post  is op de top van de Lavaredo op 47 km. Daar zou je de beroemde Tre Cime moeten kunnen zien. De rotsformatie die je op ansichtkaarten van de Dolomieten vaak ziet staan. Dat is de post waar ook mijn dropbag ligt. De gedachte aan een sappige watermeloen doet me verder rennen. Maar ik zal eerst nog 2 maal moeten klimmen. Eerst 500 meter dan een stukje afdalen om vervolgens nog 750 meter te klimmen. De bossen zijn nog glibberig. De smalle paadjes bedekt met gladde boomwortels en blaadjes. Als het vlak is durf ik nog wel wat snelheid te maken maar vooral bergaf is het levensgevaarlijk voor een plattelander uit Groningen. Ik verwonder me hoe sommigen met gemak door de blubber afdalen.  Ook dames zonder stokken rennen er makkelijk vanaf.
Als ik even aan de kant ga omdat ik het gevoel heb dat ik lopers achter me ophoud met mijn stuntelige afdaaltechniek, komt Jan me voorbij. Dan maar achter hem aan. Hij heeft heel wat meer bergervaring dan ik. Maar het duurt niet lang of hij gaat onderuit. Gelukkig kan hij verder. Ik volg het voorbeeld en even later lig ik op mijn knietjes in de blubber. Hierbij zal het niet blijven. Ik denk dat ik minstens 10 keer onderuit ben gegaan tijdens de hele race. Als het wat breder is rennen we een stukje samen op. Ondertussen is het ongemerkt licht geworden. Eindelijk kan de hoofdlamp af. We lopen langs het Misurina meer en in de verte zie ik een rotsformatie opdoemen waarvan ik vermoed dat het Tre Cime is.

Er loopt een asfaltweg naar Rif. Auronzo, waar de verzorgingspost is. Maar daar gaan wij natuurlijk niet langs. Het klimmen naar Auronzo is een ware uitdaging. Jan klautert makkelijker dan ik. Doordat het licht is geworden zie ik opeens tussen welke rotsformaties ik me bevind. Wat een prachtig gezicht. Maar rondkijken terwijl je klimt of rent is niet altijd even verstandig. Voor je het weet ben je je evenwicht kwijt. Ook voel ik me, waarschijnlijk door de hoogte, wat licht in mijn hoofd. Eenmaal boven kijk ik op mijn gemakje om me heen. Vervolgens ga ik naar de tent om mijn dropbag op te halen. Ik trek een droog shirt aan en eet wat. Helaas laat ik alle sushidriehoekjes in een plas vallen. Dan lever ik de tas weer in. Via het restaurant gaat de route verder. Onmogelijk om daar doorheen te gaan zonder te stoppen. Het is er lekker warm. Er brandt een houtkachel en er is warme soep. Ik neem een soep met pasta erin en vul mijn water bij. Als ik de soep op heb, zie ik dat ik hier ongemerkt al ruim 20 minuten ben. Dat is wel erg lang voor een verversingspost. Snel ga ik weer op pad. Het is koud hierboven. Ik trek mijn windjasje aan en na een klein stukje klimmen volgt een lange afdaling. Als ik echt wat hoger in het klassement wil eindigen zal ik het afdalen onder de knie moeten krijgen. Wat mij ligt is een smal pad, bezaaid met grote stenen wat niet al te steil naar beneden loopt. Dat is genieten. Steeds sneller tussen de stenen door. Snelheid maak je door niet te remmen en snel voetenwerk zorgt ervoor dat je niet struikelt. Als het te steil wordt en je toch wat moet bijremmen is mijn techniek ontoereikend. En als het nat en blubberig is ben ik helemaal een stijve Hollander. Ik zie Italiaanse en Spaanse dametjes afdalen alsof het niets is. En dan de stoere kerels, die knallen werkelijk naar beneden. Glad of niet, het lijkt niet uit te maken. Bij wat vlakkere stukjes haal ik ze vaak weer in.

De sneeuwpassages zijn prachtig. Grote sneeuwvlaktes op de helling van de berg waar een platgetrapt deel een pad van hooguit 30 centimeter breed vormt. Je kan zo honderden meters naar beneden glijden. Ook hier ben ik een stuntelaar. Bijna elke keer glij ik wel weg of val ik zelfs.

Na de lange afdaling zie ik dat ik 60 km heb afgelegd in 8 uur. Nog 60 km te gaan maar ik weet dat het parkoers vanaf 80 km heel zwaar wordt, dus 16 uur zit er waarschijnlijk niet in. Eerst nog een bergje over en dan de laatste grote berg.

Nu ik dit schrijf weet ik eigenlijk helemaal niet meer wanneer ik waar liep. Ik weet wel dat ik na 12 uur op 80 km was. Wat er daarna kwam was een megadip. Wat een rot stuk klimmen. Een kilometer hoogteverschil overwinnen over hele moeilijke paden. Rennen is onmogelijk. Het is meer een kwestie van overleven. Op 87 km volgt een klein vlak stukje met een snelstromende beek. Twee keer mag je door dit knieën hoge ijskoude water. Zodra je een voet in het water zet voel je de sterke stroming. De beste techniek is met je voeten tegen de stroom in te gaan staan en dan zijwaarts naar de overkant te lopen. Een nog betere techniek heeft een Sloveense jongedame die al een tijdje samen met haar vriend bij me in de buurt loopt. Haar vriend doet zijn rugzak af en zij springt op zijn rug. Hij breng haar zo naar de overkant en gaat vervolgens weer heen en weer voor zijn rugzak. Net als je schoenen weer wat droger aanvoelen mag je weer door de beek. Dit tot drie keer toe.

Op 90 km ben ik bijna op de top. Ruim 2 uur heb ik over de laatste 10 km gedaan. Ik heb het helemaal gehad met dat geklauter. De ijle lucht maakt me licht in het hoofd. Ik ga met moeite door mijn knieën om op een steen te gaan zitten. Ik pak mijn telefoon en bel Vanessa. Ik vertel haar dat ik het echt niet meer zie zitten. Ik vraag me werkelijk af wat hier leuk aan is. Dit is geen rennen. Vanessa stelt me gerust en vertelt me dat als ik heel rustig aan doe, ik nog alle tijd van de wereld heb om binnen de 22 uur te finishen. De limiet is overigens 31 uur. Dat haal ik wandelend nog wel. Ik hang op en kan het niet laten even op een stukje gras te gaan liggen. De warmte van de zon valt als een warme deken over mij heen. Ik wil niet meer rennen. Ik wil slapen. Ik trek mijn knieën op en lig in de foetushouding op het gras. Wat voelt dat lekker. Veel te lekker. Ik moet snel opstaan anders heb ik echt geen zin meer. Lopers die voorbijkomen vragen hoe het gaat. "I'm allright just enjoying the view", antwoord ik. Als ik opsta en nauwelijks mijn evenwicht kan behouden biedt iemand me gelletjes aan. Ik bedank vriendelijk. Mijn rugzak zit nog vol met gelletjes. Maar gelletjes zijn het probleem niet. Ik kijk om me heen, voel de berglucht, realiseer me dat ik gisteravond begonnen ben, de nacht goed doorgekomen ben en nu heerlijk boven op de bergen ben. Ik zie twee watervallen op één van de imposante rotsformaties. Wat maak ik me druk. Behalve dat ik ongelooflijk moe ben en pijn in mijn poten heb, ben ik gezond en fit en voel ik me meer levend dan ooit. Ik heb een iPod shuffle bij me maar afleiding is niet nodig. Dit is leven in het nu. Ik kan die laatste 30 kilometer toch nog wel doorkomen. Ik kijk op het hoogteprofiel op mijn startnummer en zie dat er zo een kleine afdaling volgt naar de volgende verzorgingspost. Maar eerst nog even klauteren.

Wat betreft de stokken. Bij het klimmen heeft het zeker voordelen maar bij de echt moeilijke stukken zitten ze vooral in de weg. Zonder zou ik mijn handen meer gebruiken. Mijn rugzak heeft speciale touwtjes en lusjes waar ik ze in kan stoppen maar dat is me nu teveel moeite. Soms is het even goed kijken waar je een lintje ziet hangen, zodat je weet welke kant je op moet klauteren. Er lopen geen duidelijke paden hier. Al klauterend doe je al snel 2 tot 3 km in een uur. En dat moet je dan maar weer zien te compenseren met afdalingen. Maar sommige afdalingen zijn ook niet meer dan klauteren en glijden. De uren vliegen zo voorbij. Op 95 km eindelijk weer een verzorgingspost. Een dik uur over 5 km! Ik blijf maar rekenen. Hoeveel tijd heb ik nog? Mijn Garmin geeft aan dat de batterij bijna leeg is. Ik stop hem in mijn rugzak en doe die van Vanessa om. Nu moet ik nog ingewikkelder rekenen. Na 15 uur en 13 minuten heb ik Vanessa's horloge aangezet. Dus uuhh..22 uur min 15 uur en 13 minuten is...uuhh....7 uur min  13 minuten...dat is 6 uur en 47 minuten toch?  Ik zal het nog vaak narekenen onderweg.

Op naar het 102 km punt waar, als het goed is Vanessa zal staan met een heerlijke smoothie en ander lekkers. Maar eerst moet ik weer klimmen. De stenen lijken wel vol gesmeerd met Nutella. Allemaal blubber van de smeltende sneeuw. Ik glij alle kanten op bij het klimmen. Het is moeilijk om na 100 km en bijna 16 uur positief te blijven. Maar het zwoegen van anderen en de prachtige plekjes waar je bent maken veel goed. Als ik op de berg sta en beneden bij een restaurant de verzorgingspost zie, zie ik ook een wit camperbusje. Vanessa heeft het gevonden. Eerst nog een moeilijke afdaling en dan een pad naar het restaurant. Ik ben blij haar te zien. Al kan ik mijn verslagenheid niet verbergen. De smoothie smaakt goed en ik eet nog wat aardappel. De heerlijke verse vijgen die we hier al dagen eten laat ik staan. Ik neem nog een soja chocomelk. Vanessa verzekert me dat ik rustig aan kan doen om de kwalificatie voor de Western States te halen. Maar ik zie het niet echt meer zitten. Nog 17 kilometer. De afstand stelt niets voor maar ik heb geen idee hoe zwaar de route nog gaat worden. De afgelopen kilometers waren verdomde heftig. Nog 2 klimmetjes volgen voor ik naar beneden mag. De klimmetjes zijn weer zwaar maar ik maak me er niet meer druk om. Het moet gebeuren. Langzaam klauter ik verder. Glij soms uit, maar weet alles heel te houden. Dan nog een verzorgingspost. Nog "9 km to finish" staat er. Negen kilometer. In Groningen is dat niets maar hier kan je van alles verwachten. Nog een paar keer klimmen en opeens een pad langs de berg naar beneden. Smal en met grote en kleine stenen bezaaid. Helemaal mijn pad. Ik maak snelheid en alle vermoeidheid verdwijnt. Ik ontwijk behendig de grote stenen. De 50 kilometer lopers zijn vanmorgen ook gestart en  lopen dit laatste deel van de route ook. Maar als ze me horen aankomen gaan ze netjes aan de kant en moedigen me aan. Dan is er opeens een hek en een bordje met een plaatsnaam rechtsaf. Ik heb geen idee waarom maar ik volg blindelings het bordje. Al snel kom ik erachter dat hier geen lintjes hangen. Hoe stom ben ik om een bordje met een plaatsnaam te volgen? Ik ren terug naar de afslag en zie aan het hek een lintje hangen. Ik had gewoon rechtdoor gemoeten. Na nog wat sneeuwpassages komen we wat lager op de berg in het bos. Ook daar stort ik me naar beneden. Boomwortels en stenen ontwijkend. Als je het vertrouwen hebt is het een heerlijk gevoel. Maar dan wordt de ondergrond vochtiger en blubberig. De boomwortels spekglad en de hellingen steiler. Ik durf niet meer. Aarzelend daal ik af. Glij constant uit door mijn voorzichtigheid. Maar ik haal de 22 uur makkelijk en zou het zonde vinden om nu nog door mijn enkel te gaan of hard te vallen. Ik doe het heel rustig aan door de blubber. Ik word door mannen en vrouwen die schijnbaar geen last van de gladheid hebben voorbij gerend alsof ik stil sta. Plotseling ben ik op bekend gebied. Hier heb ik gewandeld met Vanessa enkele dagen geleden. Nog een km of 3 schat ik in. Ik bel Vanessa dat ik er bijna ben. Ze is verbaasd dat ik het laatste deel zo snel heb gelopen en haast zich naar de finish. Als ik het dorp binnenkom word ik van alle kanten aangemoedigd. Bravo, bravo. Forza forza en meer onverstaanbare Italiaanse aanmoedigingen. Mijn kracht is helemaal terug en ik ren deelnemers voorbij alsof ze stil staan. Maar dan moet ik nog 2 straten klimmen. Ik kan het niet maken hier te wandelen en ren ontspannend  omhoog. Gelukkig gaat de winkelstraat met finish wel naar beneden. Zo hard als ik kan ren ik langs het winkelende publiek. Enthousiast word ik met een high five en een forse handdruk onthaalt door de Italiaanse Harm Noor. Hollanda versta ik nog maar verder heb ik geen idee wat hij zegt. Als hij me weer loslaat ga ik op zoek naar Vanessa. Die bleek achteraf ergens anders te staan dan ik haar dacht gezien te hebben. Heel helder ben je na een nacht niet slapen en een stukje rennen niet meer. Zodra ik zit overvalt de pijn me. Opstaan lijkt onmogelijk. Bijna alle stoere buitenkopmannen zijn opeens stijve harken met een pijnlijke grimas. De dames zitten erbij alsof ze net bevallen zijn. Maar we hebben het het geflikt! Ook Jan finisht binnen de Western States limiet in 20:07. Bart en Patrick hebben helaas de finish niet gehaald.

Lavaredo2014 3

Als ik de tijden vergelijk met 2012 is duidelijk te zien dat er telkens harder wordt gelopen. Mijn tijd was in 2012 nog goed voor een plek in de top 50, nu ben ik net buiten de top 100 gefinisht. Van de 800 deelnemers is een kwart niet gefinisht.

Er zijn momenten geweest dat ik het echt niet meer leuk vond maar vooral het laatste stuk heeft me vertrouwen gegeven. Voelde me weer sterk na meer dan 100 km. Ik heb nu alweer zin in een nieuwe bergultra. Eerst in augustus slechts 47 km op de Matterhorn. Volgend jaar als ik ingeloot word naar Amerika voor de Western States 100 mile. Zo niet dan zijn er nog genoeg andere prachtige ultratrails.

Opstaan en gaan zitten zonder hulp van mijn handen is nog wat pijnlijk maar verder voel ik me wel weer levend. Even een paar dagen uitrusten in Venetië en daarna weer naar de bergen om te trainen voor de Matterhorn.

Groeten,
Edward.


 
Marathon rond Sneek en meer, 21 juni 2014
Eerste editie Marathon Sneek


Foto: Jan's toestel. KLIK!

Dit is de eerste editie van een echte midzomernachtmarathon. Hopelijk het begin van meer edities.
Uiteraard trok deze happening een aantal LBers. Er stonden er meer ingeschreven, maar die moesten om diverse redenen verstek laten gaan.
De twee finishers liepen prima tijden. Allebei niet ver van hun beste tijd. Jan in zijn 2e marathon dit jaar (8e totaal) +129 sec en Mente in zijn 10e marathon +45 sec. Klasse heren!
Evelyn is ook gestart in Sneek, maar helaas moest ze halverwege de handdoek in de ring gooien...
Lees de verslagje van Mente en Jan; Mente's Garmin route staat HIER en die van Jan HIER
42.2 km netto
Jan Schipper, zie onder 3:26:23
Mente Wiersema, zie onder 3:56:57


Link naar de website

Na 12 km kom je over een ponton heen, deze is vlak voordat we hier aankomen neergelegd en daarna weer gelijk afgebroken.....
Op de gekste plekken enthousiast publiek om je aan te moedigen........

Het ging bij mij steeds zwaarder en m'n hartslag liep steeds meer op, maar toch bleef ik inhalen. Dat voelde goed.

Lees verslagjes van Mente en Jan>>>
Verslagjes van Mente en Jan

Mente:
Enkele details:
Bij de start kwam de zon door, hierdoor was het eerste uur net iets te warm. Na 10 km loop je ongeveer anderhalf km. over een grasdijkje en door een weiland heen, het was net een stukje Slachtemarathon.
Na 12 km kom je over een ponton heen, deze is vlak voordat we hier aankomen neergelegd en daarna weer gelijk afgebroken. Na 18 km kom je langs het Sneekermeer te lopen, hier kregen we te maken met tegenwind wat in het begin eigenlijk best wel lekker is doordat het voor wat afkoeling zorgde. Na 23 km verlaat je het Sneekermeer en loop je het Friese landschap in, dit is ook het eind van de smalle paadjes.
In dit gedeelte kreeg ik last van mijn hamstrings, ik denk mede door de oneffen paadje welke we hiervoor hebben gehad. Bij km 34 kreeg ik weer last van mijn maagstreek, had in Leiden ook last van gehad, alleen nu kwam ik er wel grotendeels overheen. De laatste kilometers werden extra zwaar doordat je in het donker kwam te lopen met nog maar weinig lopers om je heen, gelukkig kon ik mijn tempo wel vasthouden, mede omdat ik wist dat ik vlak bij mijn pr uitkwam.
Helaas kon ik de laatste kilometers niet meer versnellen om nog een pr te lopen, liep echt op mijn max.
Na de finish zag Evelyn naast Jan staan, wist gelijk dat dit een slecht teken was, helaas voor haar moest ze halverwege uitstappen.
Wat me verder nog opviel:
Op de gekste plekken enthousiast publiek om je aan te moedigen, onder andere Jan Kooistra die ergens helemaal alleen stond om alle namen van de lopers op te noemen.
Lopers die je zag wandelen waren vaak in het bezit van een Camelbag, vraag me dus ook af of dit het lopen niet zwaarder maakt. Na afloop een heerlijke warme douche, maak je ook niet overal mee.

Garmin route: http://connect.garmin.com/activity/525600336

Groet,
Mente

Jan

Toen we gisteren in Ysbrechtum aan kwamen om de auto op de parkeerplaats te parkeren kwamen we in de file te staan. De wandelaars verlieten de P-plaats en de hardlopers wilden erop. En dat allemaal over 1 pad. Het was gewoon een groot weiland waar de koeien net waren verwijderd. Dan is € 5.- euro per auto een leuke bijverdienste. We zagen Mente z´n auto al staan, dus hij was er al.
Lopend naar de bus pendeldienst ongeveer 1 km. Tot onze verbazing stond de bus bij de parkeerplaats van de sporthal, waar we ook zijn opgestapt voor de Slachtemarathon.
Na een kort ritje kwamen we aan op zo´n 200 m van de start.

In het start-finishgebied stond Mente al. Vervolgens het petje met verlichting gehaald, die gedragen moest worden na 22.30 uur voor de veiligheid. Er stond nog een loper die zich afvroeg hoe hij zijn startnummer moest dragen zonder speltjes. Hij was ze vergeten. Gelukkig heb ik altijd een paar op reserve in de tas. Hij weer blij.

Toen het dilemma "wat doen we aan". Het was daar in de zon en uit de wind erg warm. Bij het sneekermeer is het vast frisser dus toch maar een t-shirt met korte mouw onder het LB-hempje. Heb n.l. geen t-shirt meer van de LB.
We hadden nog de opdracht een groepsfotootje te maken van ons drieën. Even een agent gevraagd die in de buurt stond. Mooie foto geworden.

Daarna maar rustig richting startvak. Dat was aan de andere kant van het water. Via een bruggetje het water over. Erg druk daar. Veel publiek stond voor het uitzicht op het hoge bruggetje.
Daar ben ik het eerste vak maar ingedoken na Evelyn een zoen te hebben gegeven en succes te wensen. Mente natuurlijk ook, op de zoen na.

Vlak voor de start gingen de slagbomen, van de brug vlak voor ons, open. Ik kon niet zien of er ook een boot aankwam of dat het een soort startschot zou zijn wanneer de bomen weer omlaag zouden gaan. Er waren meer die zo dachten, want toen de bomen naar beneden gingen begonnen de eersten al te rennen. De speaker had moeite ze tegen te houden. Maar kort daarna klonken meerdere luchthoorns (op gasbusje) om de daadwerkelijke starttijd aan te geven. Lopen maar.

Het eerste stuk was erg druk door de smalle klinkerstraatjes, maar na ruim een km had je meer ruimte. Via (fiets) paden door een park werd je na 3,5 km op de eerste beklimming, een viaduct op, getrakteerd.
Als je nog fit bent is dat nog niet zo erg. Op bijna 7 km nog een viaduct op. Overal veel publiek die je naam roept (op startnr.) en je vreselijk enthousiast aanspoort. Ik had het wel flink warm met de wind grotendeels in de rug.
Dan een wat minder stuk van 3 km langs de A7, maar daarna wordt de route pas echt mooi. Linksaf langs het Jentjesmeer (naar m'n moeder genoemd waarschijnlijk) naar Rufus aan het water. Daar zijn enkele pontons op het water geplaatst om de oversteek te maken. Heel bijzonder. We zitten inmiddels op 12 km.
Vervolgens lopen we door een klein natuurgebiedje genaamd de Zwettepoel.

Na km 17 zien we heel veel water. We lopen op schelpenpaadjes langs de rand van enkele poelen van het Sneekermeer tot we na 21 km ineens de Slachtedijk op lopen. Dan maar een stukje onverhard verder over het gras. Het duurt ongeveer 1 km en dan lopen we langs het kameleondorp Terherne en via fietspaden en schelpenpaadjes achter elkaar door de landerijen verder.
We maken een lus naar links en gaan langs het water, de Nieuwe Wetering, weer terug naar het Sneekermeer. Hier zitten we op 32 km. Hier kregen we de wind meer tegen en werd het ook wat frisser. Gelukkig had ik de nodige plaspauzes al in de eerste helft gehad en kon ik lekker doorlopen. Nou ja, lekker? Bij 28 km begon ik al te tellen, nog 14 km!
Hier stond Jan Kooistra trouwens iedereen enthousiast aan te moedigen. Gewoon maar doorgaan.

Bij elke verzorgings post even gewandeld om èn sportdrank te drinken, èn wat water om het weg te spoelen. De sportdrank vond ik niet zo lekker n.l.
Na 31 km begon ik mijn benen te voelen. Even een gelletje genomen en daarna ging het weer wat "lichter".
Liep Gerrie Visser voorbij die het moeilijk had volgens mij. Eigenlijk heb ik vanaf hier alleen nog maar ingehaald. Een loper op Vibram schoenen die de hele weg met veel praatjes een paar dames "haaste", werd steeds stiller en raakte steeds verder achter. De dames liepen gewoon door.
Het ging bij mij steeds zwaarder en m'n hartslag liep steeds meer op, maar toch bleef ik inhalen. Dat voelde goed. Bij ongeveer 35 km maar weer een gelletje. Zo kon ik het een beetje volhouden.

Bij 38 km nog een gelletje en daarna ging de route over fietspaden door een mooi landelijk, parkachtig gebied tot km 39. Daar kwamen we weer in Sneek.
De laatste lootjes of beter gezegd het laatste lood. Vlak na 40 km liep je onder een fietstunnel door. Naar beneden ging nog wel maar het ging ook weer omhoog. Dat was even wat minder.
Bij 41 km schuin de weg oversteken en daarna de klinkerstraatjes om het echt af te maken, letterlijk en figuurlijk.
Maar de speaker is al te horen en dan weet je, het einde is dichtbij. Na enkele scherpe bochten is de finish in zicht. Vlak voor de laatste bocht staat Evelyn die bij 21.1 km is uitgestapt.

Eindelijk de finish. Ik ben er. Ik kijk op m'n horloge. 03:26:25 over 42.6 km. Op de site van de marathon staat echter 3:26:38.(bruto?)
Ik ben aardig kapot en heb even tijd nodig om bij te komen. Geen P.R., maar dik tevreden.
Evelyn heeft een lekker pilsje voor me gehaald en daar geniet ik van terwijl we op Mente wachten. Het werd al wat donker dus was het moeilijk te zien wie er binnenkwamen.
En ja, daar is ie. Klasse. Jammer dat we niet alle drie hebben kunnen finishen.
Inmiddels was ik behoorlijk koud geworden. Geen gevoel meer in de vingers en zo. Dus zijn we maar naar huis gegaan terwijl Sieb van der Ploeg "Don't look back" zong.

Al met al geen makkelijke maar wel een hele mooie marathon. Ontzettend veel, maar ook erg enthousiast publiek.
Zeker een aanrader, als het tenminste weer wordt georganiseerd.

Garmin route: http://connect.garmin.com/activity/525836985

Groeten,
Jan


 
5e Bekkema Run - Harkstede 21.1, 10 en 5 km,12 juni 2014

Tweede plaats voor Jan Schipper!
Tweede en derde plaats in loopploegenloop!

BekkemaRun2014
Foto: Michel, meer foto's staan HIER

De vijfde editie van de Bekkema Run was opnieuw heel zonnig en trok maar liefst 18 LBers.
Evelyn had de loopploegenloop weer verzorgd en er waren dit keer twee teams.
Erg goed om Wiebo weer in een wedstrijd te zienm zijn eerste sinds 20 okt 2012 (dus na 20 maanden!).
Op alle afstanden stonden er LBers aan de start. Bij de start was 't nog wel wat broeierig, maar even verder (bij de 21km) stond er wel een verkoelend briesje. Ondanks sommige rechte stukken is het halve marathonparcours echt prachtig om te lopen. Helaas kreeg Ger al in de eerste 3 km last van zijn kuit en moest terug wandelen. PeterH die dit keer zijn chip vergeten was bleef strak op het 1u45 schema lopen. Bart en Petra vergezelden hem, maar Bart had veel over en Petra had de dag er voor al heel wat gegeven in Middelstum.
En bijzonder goede resultaten. Jan Schipper werd tweede bij de mannen overall, bij de loopploegenloop werd de 2e en 3e plaats veroverd. Klasse!
Hieronder de trotse Sander en Nico. Een van de bekers staat inmiddels in Stedum bij Anton op de schouw.

BekkemaRun2014 bekers

Veel foto's zijn gemaakt door supporter Michel staan op Picasa: HIER en als slideshow HIER
(Michel bedankt, erg leuk dat je dat wilde doen!). Er staan ook foto's van Lianne en Heleen (collaga van PeterH).

De stand in het LB-clubklassement na Harkstede staat HIER.
De Garmin-route van Peter staat HIER (kun je gelijk zijn tijd checken!).
Meer foto's van de organisatie staan HIER; commerciële foto's staan HIER

21.1 km netto
Jan Schipper, 2e mannen overall 1:33:27
Bart de Vries 1:44:49
Peter v.d. Hulst (zonder chip) 1:45:36
Petra Bus, 4e plaats 1:47:02
Carla Frankruijter en Henk Schuitema 1:53:51
10km loopgroepenloop, link
team 1: 2:33:51, 2e plaats!
Eppe Wolfis 46:18
Nico Vierkant 52:05
Jürgen de Vries 55:28
Sander de Vries 59:36
team 2: 2:39:51, 3e plaats
Janny Klarus 52:12
Anton Zijlstra 55:40
Daniëlle Kors (of 56:16 zoals hier staat?) 1:00:33
Overige 10km
Hans van Santen 44:45
Wiebo Boer, terug na 20 maanden blessureleed 50:19
5 km
 Peter Pettinga, 3e plaats 17:56
Evelyn liep 15 km en helaas viel Ger met een blessure uit.
Sterkte Ger!


Link naar de website

 
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Pagina 2 van 3

Volg Loopgroep Bedum op Facebook      Volg Loopgroep Bedum op Twitter

LB-(verjaars)kalender

September 2014
z m d w d v z
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11

Zoeken (vanaf 2008)

Free counter and web stats © 2000-2014  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst