Sabina

Tja..moet ik hier iets op aanvullen? Egmond is meer dan prachtig, het strand..de zee..een enorme slinger aan lopers..zoveel publiek.Halverwege heb ik een stop..niet fit nee, maar geen koorts.Ik wil dit niet missen. Afgelopen halve marathons aan zee..Ameland,Terschelling. Een super dag, omkleden op een noodplek..te kleine ruimte,maar we zijn gedreven. Speldjes, vaseline, hartslagbanden vliegen in het rond, tot hilariteit van vrijwilligers, die alles gade slaan met grote ogen.We gaan bikkelen en hebben er veel zin in. Op naar de start, een rondje Egmond en dan het strand op, genieten van alles om je heen..alleen een loper begrijpt dit volgens mij!!

Peter

Ik had 't in de auto beloofd om een stukje te maken, maar daar was 't nog niet van gekomen.
Natuurlijk wel 'n artikeltje voor de website, de beide kranten, een fotoverslag en een filmpje dat er nog niet is.
Na Ameland in 3 weken slechts 4x getraind, nou ja, trainen is een groot woord. Dat heeft zo zijn reden.
Maar misschien is rust ook wel goed.
Gewoon (te) veel rustdagen gehad, een loper heeft 't toch over rust- en trainingsdagen.
Gelukkig was Bert weer onze prima chauffeur. Komt natuurlijk ook door zijn ruime auto, waar we met 5 of 6 makkelijk in kunnen.
En hij weet 'n 'plekje bij de kerk' in Egmond, en ja hoor: 't is nog vrij. Heel vroeg in de sporthal, de kledingrekkken hangen nog helemaal vol. Dus afdingen maar. Je kent 't wel, dames en kleding. En dan ook nog spot goedkope mooie kleding.
't Eind van 't liedje was dat de sporthal te vol was om je startnummer op te spelden, dus dan maar in de businesstent omkleden.
Wat vliegt de tijd dan: groepsfoto's, tweedehands regencapes, terwijl er 5 in je rugzak zitten rijen voor de dixies, praatje hier en daar en voor je 't weet is 't 5 min voor de start.
Ik lijk wel wat gespannen, echt waar??!! Gelukkig de dag er voor een 9km gedaan, en de benen voelden toen goed!
Dus ik zet de 'virtuele partner' maar weer op 1:45u en ga kijken of ik 'm kan voorblijven.
Natuurlijk was Tineke in overtreding in het wedstrijdvak, maar dat is toch wel zo leuk samen in één vak. Na 't startschot is 't in de straten van Egmond een grote chaos.
Langzame lopers rechts??? Nou niet dus. Stoepie op en af, vlak langs lantarenpalen en hekken, anders verlies je toch echt te veel tijd.
Vandaag hoorde ik dat Olfert Molenhuis vlak voor 't strand op zijn plaat gegaan was en toch nog 1:05 liep.
Het strand was SUPER.  Nog nooit zo strak en stevig en de wind in de rug. Eindeloos om door 't water te lopen, en je krijgt geen natte voeten. Dit is genieten. En drommen mensen bij de strandopgang, die best pittig is.
Altijd terugkijken, die rijen lopers en dan voorbij de top, die kolonne lopers voor je.
En een batterij videocamera's voor de automatische filmpjes.
Ik ben al wat meters kwijt, want mijn Garmin piept niet zo mooi op de km-paaltjes. Zou ie soms geijkt zijn voor 't Groningse platteland?
In de duinen hebben we niet echt last van tegenwind, daarom gaat de terugweg heerlijk. Ik blijf 'm 'virtuele partner' zeker voor vandaag.
Als ik nog wat aanzet, moet een tijd onder de 1:43 lukken. Het gaat nog erg makkelijk, ook al ziet mijn gezicht er op de foto's anders uit. 't Lukt nipt er onder te blijven.
Na wat filmpjes en foto's snel naar de hoek, waar ik de anderen goed kan zien.
Ik sta er nog maar net als Heino en Bert de hoek om komen. Super! Die heb ik.
Voor Sabina heb ik uiteraard wat meer tijd. Toch is ze er sneller dan ik dacht. Ik word toch wat koud en ga ff een stukkie wandelen, denk toch nog een kleine 10min te hebben voor Tineke.
Na 5 min sta ik weer bij 't hek, geen Tineke. Na dik 3 uur wachten -haha - toch maar in een draf de sporthal gegaan.
Daar waren mijn loopmaatjes en ze hadden me mooi in de kou laten staan.
Gelukkig werd dat goed gemaakt met een heerijke warme douche.
Als we na de laatste inkopen op huis aangaan is het al bijna donker. Natuurlijk gaan we nog even gezellig in Niebert 'aan tafel'.
Een heerlijke dag en mijn 60e halve voltooid als ik goed geteld heb.

Groetje,
Peter

Marjo:

Gisteren dus naar Ameland, mijn 3e Adventure Run zou dit worden.
Ik verheugde me erop, maar ook erg benieuwd hoe ik het eraf zou brengen (de vorige 2 waren voor mij niet makkelijk). Vroeg het bed uit, om 8.00 vertrek, met z'n allen in de bus van Bert naar Holwerd.
Muziek bij de boot, veel wind, donkere luchten, soms een heftige hagelbui en af en toe een zonnetje. Zo arriveerde wij op Ameland.
Daar een verrassend warm onthaal van Fre (vriend van Heino) met koffie en koeken. Lekker wat kletsen, we werden al wat gespannen en iedereen had er zin in. Op naar de sporthal, twijfelen over kleding, toch maar geen jasje aan (krijgen we nog een bui?) omkleden, lang wachten voor het toilet (zonder papier helaas, toch wel lastig) en naar het startvak. We stonden in het wedstrijdvak, redelijk vooraan in de loop, en al snel ging het startschot.
Na 5 minuten 'vlogen' we het bos al in, mooi bos, lekker veel heuveltjes, werden al snel warm, ging toch wel hard, een beetje getemperd in de duinen en op naar het strand.
Ik liep met Heino, lekker tempo, fijn gezelschap. Strand was genieten, flinke wind mee, ondergrond goed begaanbaar, lekker lang gelopen op het strand. Toen de duinen weer in, werd wel zwaar, maar ging toch goed. Ik vraag me tijdens een loop geregeld af of ik het wel vol kan houden, meestal lukt het wel, maar niet te veel bij stil staan. Het eiland over, richting de waddendijk, waarover we weer richting Nes liepen. Het werd zwaar, forse tegenwind, ik kon me gelukkig verschuilen achter 2 sterke ruggen, hierdoor kon ik het tempo volhouden. Nog een dikke hagelbui op de kop gehad, even wat geglibberd over een smal stenenpadje kwamen we weer in de bewoonde wereld.
Met nog 2 km voor de boeg, lukte het me (met ondersteuning van de brede ruggen van Heino en Fre) in 1.57 te finishen. Opgevangen door Bert en Peter, het was feest. Al snel kwamen Sabina, Johan en Tineke binnen. Ieder moe maar voldaan.
Shirtjes innen (hebben we verdiend, een mooie deze keer), snel naar de sporthal, opfrissen met een koude douche, en op naar de boot.
Wat een dag, in de bus van Bert naar Ten Boer, heerlijk gegeten bij de wok.
Ik kijk terug op een geweldige dag!
Nu lekker nagenieten met stijve benen en een beetje spierpijn.

Marjo

Sabina

Het vliegt voorbij die tijd,
We hollen van de Teutolauf, met zijn geweldige voorbereiding, naar de Berenloop van Terschelling  huppatee naar Ameland.
Even een halve, ik ben soms even kwijt wat normaal is.
Ben net een week op de been, geveld geweest door de griep net als zovelen.
Ik hoest nog veel, maar bedenk me dat het eigenlijke doel van lopen “het grote genieten” is.
We gaan met zijn zessen op stap, ik proef hier en daar wat geluiden van “druk,druk..en wat ziek geweest”,heb het idee dat we allemaal gewoon maar zien.
Niks mis mee, eigenlijk wel bijzonder.. alsmaar trainen… stuk voor stuk.. en  sommigen toch een beetje huiverig.
Op de boot de mooiste wolkenvelden gezien, en natuurlijk heeft Tinus..oh ja. .dat is Tineke, weer appeltaart mee,
En dan een warm onthaal, geregeld door Heino..stille water met… Super!

Uiteindelijk belanden we in het startvak.. zoef.. het moet nu gebeuren. Wat moet er gebeuren?
Ik loop in het begin met Johan Koster op, we kletsen even wat , oh ja..Johan had bijna in lingerie moeten lopen haha.
Nou ja, zijn tas was verwisseld, hij had plots een tas met lingerie i.p.v loopkleding.(had ik mooi zo gehouden…)

Maar goed, in lb blauw gestart dus. We lopen een flink tempo, na 1 km gelopen heeft mijn klokje nog maar 5.05 minuut op de teller staan.
Zo, dat gaat mooi.. leuk voor een 10 km loop.. maar adventure op 5.05/minuut?? Dacht het niet, zakken dus.. , ik leg Johan uit dat dit mij niet gaat lukken en wens hem veel plezier en succes.. daar gaat hij.
Door het bos gaan de eerste kilometers, omhoog ,omlaag..
Mijn gedachten schieten alle kanten op. Bedenk dat ik hier ben om te genieten.
Tijd is niet belangrijk, stiekem hoop ik, gezien de situatie toch binnen de 2.15 uur binnen te komen.
Daar in het bos.. herinneringen van Teuto komen naar boven, gedachten aan die “bijna “30 km, ben toch weer een beetje verbaasd.
En dan het strand op, wind in de rug, een zonnetje.. het grote genieten.Ik ben gestart in het wedstrijdvak..waarom eigenlijk?
Ik word alleen maar ingehaald. Geen gezeur nu, schouders naar achteren, fier rechtop en lopen, lopen, lopen.
De zee, grote golven.. gedachten terug naar de Berenloop, die zee.. het gaat zijn eigen weg, kent geen recessie, geen drukte en stress.. volgt gewoon zijn weg.
Ik heb het gevoel dat ik nu hetzelfde doe, bezig zijn met lopen, met de omgeving..
Niemand let op mij.. of toch.. krijg ineens iemand achterop die mijn roze schoenen geweldig vind,
Haha..
En plots loopt er iemand voorbij met van die neon verlichte benen, oftewel” in en in “witte benen. Hoe is het mogelijk ??
Benen die nog nooit een zonnetje gehad hebben en nu in december bloot gaan?
Twee dames gaan me voorbij.. met het grootste gemak.. ik schat beiden tegen de zeventig!
Moet even aan Tinus denken, en Joop..  ik teken ervoor (nee, jullie zijn nog lang geen 70, maar wel een stel  jonge honden)
En zo ploeg ik over het strand, in tempo ”easy”, tenminste dat denk ik,
Heb geen hartslagmeter om, wel een horloge.. ik weiger te kijken.
Na het strand wordt ik ingehaald door een groep met 2 hazen en een stuk of zeven dames.
De ene haas adviseert gebruik te maken van hun kunnen, aansluiten in de groep en binnen de 2 uur finishen. Ik ga het toch proberen.
Al na een km of vijf laat ik ze gaan. Alle elementen van het weer trotseer ik nu zelf.
Harde hagel op mijn kop.. regen ..de wind, het wordt best koud nu.
En toch. .het is geweldig, een mens zit raar in  elkaar.
Zal Tinus me inhalen? En ziedaar in de verte ..Johan komt dichterbij ..of eigenlijk ..ik kom dichterbij.
Ik hoor de speaker al, nog een kleine vijf kilometer.
Haha, wat is dat nu helemaal? Van mijn huis naar Ellerhuizen.. ik ga ineens mensen inhalen, Johan zie ik niet meer. Iemand haalt mij in en roept “kom op he, je bent er bijna!”

Voel  toch weer trots, het lijf was toch weer sterker dan het hoofd,
Op naar de finish ..ik zie mijn loopmaatjes.. gejoel, geroep..
En dan ..een blik op mijn horloge..2.03.. hoe is het mogelijk?
Toch weer geflikt.. net als Peter, Bert, Marjo ,Heino ,Tineke  en Johan.
We zijn allemaal uitgelaten, en zelfs een koude douche kan ons niet deren.
Allemaal zitten we vol met verhalen.. over hoe het was onderweg.. wat we voelden, zagen en hebben ervaren. En bij allen hoorde ik de verwondering, de trots.. opgetogen over “weer een nieuwe loopervaring”,
Weer en wind, hagel, drukte, griep.. 21,1km!!
Mooi man,

Sabina